लिङ्गपुराणम्

नमः रुद्राय, हराय, ब्रह्मणे, परमात्मने, प्रधाने पुरुषाय च, सृष्टि-पालन-लयकारणाय। नारदः, शैलेशं, शङ्करं, सङ्गमेश्वरं, हिरण्यगर्भं, स्वरलीनं, अविमुक्त महालयं पूज्य, रौद्रं, गोप्रेक्षकं च, उत्तम पाशुपतं, विघ्नेश्वरं, केदारं, गोमायुकेश्वरं च, हिरण्यगर्भं, चन्द्रेशं, ईशान्यं त्रिविष्टपे, शुकरेश्वरं च क्रमशः पूज्य, नैमिषारण्यं गत्वा, वहाँ निवासिनः नारदं दृष्ट्वा, हृदयं प्रफुल्लितं, तं पूजितुं उचितं आसनं सज्जयामासुः। नारदः अपि, हर्षितः, तेषां महर्षिणां प्रदत्तं आसनं स्वीकृत्य, तत्र सुखेन उपविष्टः, लिङ्गस्य महिमां विषये अद्भुतार्थं प्रवचनं आरभत। तस्मिन् समये, सूतः, पुराणकथायाः पाठकः, नैमिषे आगतः, तपस्विभ्यः सम्मानं दातुं। तस्मिन्, तेषां उचितं आतिथ्यं च पूजां प्रददुः। नैमिषारण्यवासिनः, कृष्णद्वैपायनस्य शिष्याः, सूतस्य पुराणं श्रवितुं इच्छा उत्पन्ना। रोमहर्षणं दृष्ट्वा, विद्वान् च अत्यन्त विश्वसनीयः, सर्वे तपस्विनः सूतस्मिन् प्रश्नं कृतवन्तः। "त्वं, सूत, पुराणानां पाठकः, लिङ्गस्य महिमया युक्तं पुराणसङ्ग्रहं कृष्णद्वैपायनात् प्राप्यते।" "तस्मिन् पुराणार्थं तं सेवा कृतवान्, तस्माद्, वयं त्वां, सूत, पुराणपाठकाणां प्रमुखं, पृष्टुम् इच्छामः।" नारदः च, "भवाय सर्वे समर्पिताः, तथा नारदः अपि; एषः महर्षिः समक्षे, पवित्रं पुराणं कथय।" "सर्वं सम्पूर्णं फलदायकं च ज्ञातं तव, इति उक्तः, सूतः, पुराणपाठकाणां प्रमुखः, हृदयेन प्रफुल्लितः अभवत्।" नारदं, ब्रह्मा पुत्रं, तथा नैमिषवासिनः सम्मानपूर्वकं प्रणम्य, धर्मात्मा सूतः पुराणं पाठं आरभत। महादेवं, ब्रह्मा, जनार्दनं, व्यासं च प्रणम्य, लिङ्गं स्मृत्वा, कथायाम् आरभते। "ध्वनिः, ब्रह्मणः शरीरं, वाचं ब्रह्मणं प्रकटयति; अक्षराणां संयोगेन, अदृष्टं च चिह्नितं, अनेक रूपाणां मध्ये स्थिता।" "अ, उ, म इत्येते, स्थूलं, सूक्ष्मं, चतुर्थं च, ओं रूपं धारयन्ति, ऋग्वेदस्य मुखं, समभिन्नभाषासु युज्यते। यजुर्वेदस्य गर्दभः, अथर्ववेदस्य हृदयं, सर्वत्र व्याप्तं, प्रधाने पुरुषं च अतिक्रम्य, नाशात् मुक्तं च।" "तमसः कालरुद्रः, रजसः हिरण्यगर्भः, सत्वेन सर्वव्यापी विष्णुः, गुणरहितावस्थायां महेश्वरः।" "प्रधाने अंगानि व्याप्तं, सप्तकं क्रमशः, पुनरपि षोडशकं, चतुर्विंशतिः, अजः।" "सृष्ट्युपदेशार्थं, पालनं च, लयस्य च, लिङ्गरूपं धारयित्वा, नमामि यथायोग्यम्, लिङ्गस्य शुभोत्पत्तिं वर्णयिष्ये।" "ईशानस्य कल्पवृत्तान्तं, महात्मना ब्रह्मणा पूर्वं लिङ्गस्य परमपुराणं रचितम्।