ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਕਾਰਮ੍ ਓष੍ਠਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਸ਼੍ ਚ ਐਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਧਰੋ ਵਿਭੋਃ ਓਕਾਰਸ਼੍ ਚ ਤਥੌਕਾਰੋ ਦਨ੍ਤਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

'ਏ' ਉਸਦੀ ਉਪਰਲੀ ਠੋੜੀ ਹੈ, 'ਐ' ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਠੋੜੀ; 'ਓ' ਤੇ 'ਔ' ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੋਵੇਂ ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਹਨ।

ਅਮਸ੍ਤੁ ਤਾਲੁਨੀ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਕਾਦਿਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚ ਹਸ੍ਤਾਨਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

'ਅੰ' ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦਾ ਤਾਲੂ ਹੈ; 'ਕ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਹਨ।

ਚਾਦਿਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਣ੍ਯੇਵਂ ਪਞ੍ਚ ਹਸ੍ਤਾਨਿ ਵਾਮਤਃ ਟਾਦਿਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਪਾਦਸ੍ ਤਾਦਿਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਥਾ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਚ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਹਨ; 'ਟ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਤੇ 'ਤ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵੀ।

ਪਕਾਰਮੁਦਰਂ ਤਸ੍ਯ ਫਕਾਰਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬਕਾਰੋ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਵੈ ਭਕਾਰਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧਮਸ੍ਯ ਤਤ੍

'ਪ' ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਹੈ, 'ਫ' ਉਸਦਾ ਪਾਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਬ' ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਹੈ, 'ਭ' ਉਸਦਾ ਮੋਢਾ ਹੈ।

ਮਕਾਰਂ ਹृਦਯਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ ਯਕਾਰਾਦਿਸਕਾਰਾਨ੍ਤਂ ਵਿਭੋਰ੍ਵੈ ਸਪ੍ਤ ਧਾਤਵਃ

'ਮ' ਸ਼ੰਭੂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋਗੀ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ; 'ਯ' ਤੋਂ 'ਸ' ਤੱਕ ਦੇ ਅੱਖਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਤ ਜੀਵਨ-ਤੱਤ ਹਨ।

ਹਕਾਰ ਆਤ੍ਮਰੂਪਂ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਕਾਰਃ ਕ੍ਰੋਧ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਉਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

'ਹ' ਉਸਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਹੈ, 'ਕ੍ਸ਼' ਉਸਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ,

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਸ਼੍ਯਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਤਃ ਓਙ੍ਕਾਰਪ੍ਰਭਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਲਾਪਞ੍ਚਕਸਂਯੁਤਮ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਪਰੋਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਓਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੰਜ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸੁਭਾष੍ਟਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਮੇਧਾਕਰਮ੍ ਅਭੂਦ੍ਭੂਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍

ਉਹ ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਬਤੀ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਗਾਯਤ੍ਰੀਪ੍ਰਭਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹਰਿਤਂ ਵਸ਼੍ਯਕਾਰਕਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣਾਢ੍ਯਂ ਚਤੁष੍ਕਲਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਗਾਇਤਰੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਖਿਆ, ਹਰਾ ਰੰਗ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੌਵੀ ਅੱਖਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਕਲਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ।

ਅਥਰ੍ਵਮਸਿਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਲਾष੍ਟਕਸਮਾਯੁਤਮ੍ ਅਭਿਚਾਰਿਕਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛੁਭਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਅਥਰਵਣ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਖਿਆ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਅੱਠ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਜਾਦੂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਤੀ-ਤਿੰਨ ਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ।

ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛੁਭਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਕਲਾष੍ਟਕਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਂ ਤਥਾ

ਉਸ ਨੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਖਿਆ, ਪੈਂਤੀ-ਪੰਜ ਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰਾਂ, ਅੱਠ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।

ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਕਲਾਯੁਕ੍ਤਂ ਬਾਲਾਦ੍ਯੈਃ ਸਹ ਲੋਹਿਤਮ੍ ਸਾਮੋਦ੍ਭਵਂ ਜਗਤ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧਿਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾਂ ਕਲਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਬਾਲਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਵਾਧਾ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਖਿਆ।

ਵਰ੍ਣਾਃ षਡਧਿਕਾਃ षष੍ਟਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਜਾਪ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ

ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰ ਛਿਆਸਠ ਹਨ; ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਪ ਕਰੀ।

ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਾਵਰ੍ਣਮ੍ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਰੂਪਿਣਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਮੀਸ਼ਮੁਕੁਟਂ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਯਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍

ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਖ ਕੇ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਤਾਜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪੁਰਾਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ—

ਅਘੋਰਹृਦਯਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਵਾਮਗੁਹ੍ਯਂ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਦਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਭੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣਮ੍

ਅਘੋਰ ਦਾ ਦਿਲ, ਮਨਮੋਹਣ, ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਸਦਾਸ਼ਿਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਪੈਰ, ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ—

ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਾਦਵਦਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ऽਕ੍ਸ਼ਿਕਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਧਿਪਤਿਂ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍

ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪੈਰ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ—

ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੁਨਰਿष੍ਟਾਭਿਰ੍ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਵਰਦਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਫਿਰ, ਮਨਚਾਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।

ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਅਕਾਰਾਯਾਤ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਉਕਾਰਾਯਾਦਿਦੇਵਾਯ ਵਿਦ੍ਯਾਦੇਹਾਯ ਵੈ ਨਮਃ

ਇਕ ਅੱਖਰ ਰੂਪ ਰੁਦਰ, 'ਅ' ਰੂਪ ਆਤਮਾ, 'ਉ' ਰੂਪ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਿਆਨ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤृਤੀਯਾਯ ਮਕਾਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸੋਮਵਰ੍ਣਾਯ ਯਜਮਾਨਾਯ ਵੈ ਨਮਃ

'ਮ' ਰੂਪ ਤੀਜਾ, ਸ਼ਿਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਅਗ੍ਨਯੇ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਵੇਧਸੇ

ਅੱਗ, ਰੁਦਰ ਰੂਪ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਰਚਨਹਾਰ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਾਮਾਯ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵਰਦਾਯਾਮृਤਾਯ ਤੇ ਅਘੋਰਾਯਾਤਿਘੋਰਾਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਰਂਹਸੇ

ਵਾਮ, ਵਾਮਦੇਵ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ; ਅਘੋਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਤੇਜ਼—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਯ ਅਤਿਵੇਗਾਯ ਵੇਗਿਨੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪਾਦਾਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵਲਿਙ੍ਗਾਯ ਲਿਙ੍ਗਿਨੇ

ਈਸ਼ਾਨ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ; ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਉਪਰਲੇ ਰੂਪ ਲਿੰਗ, ਲਿੰਗ ਧਾਰਕ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਹੇਮਲਿਙ੍ਗਾਯ ਹੇਮਾਯ ਵਾਰਿਲਿਙ੍ਗਾਯ ਚਾਂਭਸੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਾਯ ਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਵ੍ਯੋਮਵ੍ਯਾਪਿਨੇ

ਸੋਨੇ ਦੇ ਲਿੰਗ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ; ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਆਪਕ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਾਯਵੇ ਵਾਯੁਵੇਗਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਾਯੁਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਤੇਜਸੇ ਤੇਜਸਾਂ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ਤੇਜੋ ऽਧਿਵ੍ਯਾਪਿਨੇ

ਹਵਾ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ—ਨਮਸਕਾਰ; ਹਵਾ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਤਪਤ, ਤਪਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਪਤ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ—ਨਮਸਕਾਰ।

ਜਲਾਯ ਜਲਭੂਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਲਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪृਥਿਵੀਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਨਮਃ

ਪਾਣੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਜੀਵ—ਨਮਸਕਾਰ; ਪਾਣੀ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ; ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ—ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਰਸਗਨ੍ਧਾਯ ਗਨ੍ਧਿਨੇ ਗਣਾਧਿਪਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਮਾਯ ਤੇ

ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧੁਨੀ ਤੇ ਛੂਹ, ਸਵਾਦ ਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਸੁਗੰਧੀ; ਤੁਹਾਨੂੰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ—ਨਮਸਕਾਰ।

ਅਨਨ੍ਤਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯ ਅਨਨ੍ਤਾਨਾਮਯਾਯ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਵਰਿष੍ਠਾਯ ਵਾਰਿਗਰ੍ਭਾਯ ਯੋਗਿਨੇ

ਅਨੰਤ, ਨਿਰਰੂਪ, ਅਨੰਤਤਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ; ਸਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਯੋਗੀ—ਨਮਸਕਾਰ।

ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯਾਮ੍ਭਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਆਵਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯਵਰ੍ਚਸੇ ਗੋਪ੍ਤ੍ਰੇ ਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਸਦਾ ਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਧਨਾਯੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ

ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਿਆ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜੋਤ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸੁਆਮੀ—ਨਮਸਕਾਰ।

ਅਚੇਤਨਾਯ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਚੇਤਨਾਯਾਸਹਾਰਿਣੇ ਅਰੂਪਾਯ ਸੁਰੂਪਾਯ ਅਨਙ੍ਗਾਯਾਙ੍ਗਹਾਰਿਣੇ

ਅਚੇਤਨ, ਸੋਚਣ ਯੋਗ, ਚੇਤਨਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਨਿਰਰੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ, ਬਿਨਾ ਅੰਗ, ਅੰਗ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਨਮਸਕਾਰ।