ਤਦਾ ਤਯੋਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸੁਭੈਰਵਃ ਸ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਨਰ੍ਤ ਬਾਲਕਃ ਸਮਸ੍ਤਮਙ੍ਗਲਾਲਯਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਰੂਪਵਾਨ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ踊ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤੋ ਗਜਾਨਨਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕੋ ऽਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਤਾਤਮ੍ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਅਨੋਖੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਜਾਨਨ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ ਗਜਾਨਨਾਯ ਕृਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਵਜਾਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਸਭ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ।
ਆਦਾਯ ਚ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਸੁਖਾਭ੍ਯਾਂ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਭਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਸੁੰਘਿਆ।
ਤਵਾਵਤਾਰੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਮਾਤ੍ਮਜ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਃ ਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਹੀਤਲੇ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਯਜਨ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਧ੍ਯਾਪਨਂ ਚਾਧ੍ਯਯਨਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਮ ਏਵ ਚ ਯੋ ऽਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕਰੋਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਦਾ ਹਰ
ਜੋ ਇਥੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਠ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ।
ਵਰ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਨਾਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਾਯਕ ਯਜਨ੍ਤਿ ਤਾਸਾਂ ਤੇषਾਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਸਾਮ੍ਯਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ ਬਾਲਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪੂਜਿਤਃ
ਬਾਲ ਗਣੇਸ਼, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਵਾਨ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ—ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਘ੍ਨਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦਨੀਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਤੂੰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਮਾਂ ਚ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਪਿ ਪੁਤ੍ਰਕ ਯਜਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਨਾਰਾਇਣ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਚ ਲੌਕਿਕਮ੍ ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਕਲ੍ਯਾਣਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਸ਼੍ਰੌਤ, ਸਮਾਰਤ ਜਾਂ ਲੋਕਿਕ ਕਰਮ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਬਿਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਕੰਮ ਵੀ ਅਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਜਾਨਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹੇ ਗਜਾਨਨ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੂਜਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਲੋਕਾ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤੁ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ ਤੇ ਚਾਰ੍ਚਨੀਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਦ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਜਂ ਹਰਿਂ ਚ ਮਾਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਮਨ੍ਯਾਨ੍ਸੁਰਾਨਪਿ ਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ ਬਾਧਯਸਿ ਤ੍ਵਾਂ ਚੇਨ੍ ਨਾਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਫਲਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੇ ਫਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਹਰਿ, ਮੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕੜਾਂ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਸਰ੍ਜ ਚ ਤਦਾ ਵਿਘ੍ਨਗਣਂ ਗਣਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਤਿष੍ਠਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਗਣਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੋਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਗਣ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਚ ਚਕਾਰਾਸੌ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੋਕੜ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਗ੍ਰਜਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਸੁਖੀਭਵੇਤ੍
ਸਕੰਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ, ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਾਰਮ੍ਭਃ ਕਥਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਾ ਯਥਾਤਥਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਗ੍ਰਜੋਦ੍ਭਵਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਨਾਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ? ਤੁਸੀਂ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਕੰਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।
ਦਾਰੁਕੋ ऽਸੁਰਸਮ੍ਭੂਤਸ੍ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਵਿਕ੍ਰਮਃ ਸੂਦਯਾਮਾਸ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਵ ਦੇਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਦਾਰੁਕ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗਾ।
ਦਾਰੁਕੇਣ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸ੍ ਤਾਡਿਤਾਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਕੁਮਾਰਂ ਵਿष੍ਣੁਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦਾਰੁਕ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਾਨ, ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ,
ਯਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯ ਇਤਿ ਚਾਸੁਰਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਯੁਧਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਅਸੁਰ ਨੇ ਯਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ 'ਇਸਤਰੀ-ਹਤਿਆਰਾ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਜੋ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਧਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਉਮਾ-ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਮਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਨਤਃ
ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਆਗੂ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਾਰੁਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਾਰੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਰੁਕਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯਂ ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਦਾਰੁਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ; ਤੂੰ ਦੈਤ ਦਾਰੁਕ, ਇਸਤਰੀ-ਹਤਿਆਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਾ ਦੇਵੀਮੁਵਾਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦਾਰੁਕਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਦਾਰੁਕ ਇਸਤਰੀ-ਹਤਿਆਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ।
ਅਥ ਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਜਗਤੋ ऽਰਣਿਃ ਵਿਵੇਸ਼ ਦੇਹੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਜਨ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਜਨਮ ਲਈ ਉਦੇਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।