ਯਦਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚੈਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਦਾਂਬਿਕਾਪਤਿਰ੍ ਭਵਃ ਪਿਨਾਕਧृਙ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਵ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਂ ਸੁਆਮੀ—
ਦਦੌ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ ਭਵਃ ਸ ਤਾਨ੍ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰਾਦਰਾਦ੍ਧਰਂ ਸੁਰਾ ਮੁਦਾਰ੍ਦ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਭਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਜ਼ਰ ਪਾਈ; ਉਹ ਹਰਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਭਵਃ ਸੁਧਾਮृਤੋਪਮੈਰ੍ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਤਦਾਹ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਵਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਵ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ,' ਮਹਾਂ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਵਰਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸੁਰਾ ਗृਹਂ ਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਾਹ ਵਾਕ੍ਪਤਿਃ ਪਤਿਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦੀ ਮੰਗ ਲਈ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਘਰ ਆਏ ਹਨ। ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਕ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।'
ਸੁਰੇਤਰਾਦਿਭਿਃ ਸਦਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਿਘ੍ਨਮਰ੍ਥਿਤੋ ਭਵਾਨ੍ ਸਮਸ੍ਤਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਯੇ ਸੁਰਾਪਕਾਰਕਾਰਿਭਿਃ
'ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਤਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਾਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਸੁਵਿਘ੍ਨਕਰ੍ਮਕਾਰਣਮ੍ ਸੁਰਾਪਕਾਰਕਾਰਿਣਾਮ੍ ਇਹੈष ਏਵ ਨੋ ਵਰਃ
'ਇਸ ਲਈ, ਭਵ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹੀ ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਤਾਰਾਂ ਲਈ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤਦਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵੈ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਪੁਰ੍ਦਧਾਰ ਸਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਫਿਰ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਿਵ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਮਸ੍ਤਲੋਕਸਂਭਵਂ ਭਵਾਰ੍ਤ੍ਤਿਹਾਰਿਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਭਾਨਨਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਰਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਸ਼ਧਾਰਿਣਮ੍ ਸਮਸ੍ਤਲੋਕਸਂਭਵਂ ਗਜਾਨਨਂ ਤਦਾਂਬਿਕਾ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਹ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਫੰਨ੍ਹਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਹਿ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਖੇਚਰਾ ਦੇਵਸਂਘਾਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚੈਕਦਨ੍ਤਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗਣੇਸ਼ਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਵਿਤਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੱਧ, ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਦੇਵਤੇ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਤਯੋਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸੁਭੈਰਵਃ ਸ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਨਰ੍ਤ ਬਾਲਕਃ ਸਮਸ੍ਤਮਙ੍ਗਲਾਲਯਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਰੂਪਵਾਨ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ踊ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤੋ ਗਜਾਨਨਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕੋ ऽਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਤਾਤਮ੍ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਅਨੋਖੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਜਾਨਨ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ ਗਜਾਨਨਾਯ ਕृਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਵਜਾਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਸਭ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ।
ਆਦਾਯ ਚ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਸੁਖਾਭ੍ਯਾਂ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਭਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਸੁੰਘਿਆ।
ਤਵਾਵਤਾਰੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਮਾਤ੍ਮਜ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਃ ਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਹੀਤਲੇ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਯਜਨ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਧ੍ਯਾਪਨਂ ਚਾਧ੍ਯਯਨਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਮ ਏਵ ਚ ਯੋ ऽਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕਰੋਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਦਾ ਹਰ
ਜੋ ਇਥੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਠ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ।
ਵਰ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਨਾਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਾਯਕ ਯਜਨ੍ਤਿ ਤਾਸਾਂ ਤੇषਾਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਸਾਮ੍ਯਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ ਬਾਲਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪੂਜਿਤਃ
ਬਾਲ ਗਣੇਸ਼, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਵਾਨ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ—ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਘ੍ਨਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦਨੀਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਤੂੰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਮਾਂ ਚ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਪਿ ਪੁਤ੍ਰਕ ਯਜਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਨਾਰਾਇਣ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਂ ਚ ਲੌਕਿਕਮ੍ ਕੁਰੁਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਕਲ੍ਯਾਣਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਸ਼੍ਰੌਤ, ਸਮਾਰਤ ਜਾਂ ਲੋਕਿਕ ਕਰਮ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਬਿਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਕੰਮ ਵੀ ਅਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਗਜਾਨਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹੇ ਗਜਾਨਨ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੂਜਣ।
ਤ੍ਵਾਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਨਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਤਥਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਲਬ੍ਧਵ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਲੋਕਾ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤੁ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ ਤੇ ਚਾਰ੍ਚਨੀਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਦ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਜਂ ਹਰਿਂ ਚ ਮਾਂ ਵਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਮਨ੍ਯਾਨ੍ਸੁਰਾਨਪਿ ਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ ਬਾਧਯਸਿ ਤ੍ਵਾਂ ਚੇਨ੍ ਨਾਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਫਲਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਜੇ ਫਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਹਰਿ, ਮੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕੜਾਂ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਸਰ੍ਜ ਚ ਤਦਾ ਵਿਘ੍ਨਗਣਂ ਗਣਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਤਿष੍ਠਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਗਣਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੋਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਗਣ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਚ ਚਕਾਰਾਸੌ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੋਕੜ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਗ੍ਰਜਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਸੁਖੀਭਵੇਤ੍
ਸਕੰਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ, ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।