ਭਾਨੁਸੋਮਾਗ੍ਨਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ਗੁਣਤ੍ਰਯੋਪਰਿਸ੍ਥਾਯ ਤੀਰ੍ਥਪਾਦਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੀਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਸਾਰਾਯ ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਪਰਾਯ ਤੇ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਵੇਦਾਯ ਓਂਕਾਰਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਓਂਕਾਰ ਰੂਪ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਓਙ੍ਕਾਰੇ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯੋਪਰਿਵਾਸਿਨੇ ਪੀਤਾਯ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਾਯ ਰਕ੍ਤਾਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤਤੇਜਸੇ
ਓਂਕਾਰ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਪਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਥਾਨਪਞ੍ਚਕਸਂਸ੍ਥਾਯ ਪਞ੍ਚਧਾਣ੍ਡਬਹਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੁਮਾਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਅੰਡਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਕੁਮਾਰਾ ਰੂਪ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਂਬਾਯਾਃ ਪਰਮੇਸ਼ਾਯ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿਚਰਾਯ ਤੇ ਮੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਅੰਬਾ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਮੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਦੋਹਾਂ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸਂਕਲ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਤੇ ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਸ਼ੂਨ੍ਯਾਯ ਚਿਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਮਾਗ੍ਨਿਵਾਯੁਰੁਦ੍ਰਾਂਬੁਸੋਮਸ਼ਕ੍ਰਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ ਦਿਙ੍ਮੁਖੇ ਦਿਙ੍ਮੁਖੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਗਣੈਃ ਪੂਜਿਤਾਯ ਤੇ
ਯਮ, ਅੱਗ, ਵਾਯੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪਾਣੀ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਹਰ ਦਿਸਾ ਵਿਚ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਮਾਰ੍ਗੇ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਾਯ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਨੀਲਾਯ ਕਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਧੀਰਾਯ ਨਮਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛਿਵਾਯ ਤੇ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਰਾਹ ਤੇ, ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ, ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਂ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਸ਼ਿਵ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਖਮਦਨਯਮਾਗ੍ਨਿਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਕ੍ਸ਼ਪਣਵਿਚਿਤ੍ਰਵਿਚੇष੍ਟਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ
ਮਖ, ਮਦਨ, ਯਮ, ਅੱਗ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।
ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁ ਸ੍ਤਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਸੁਰੈਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸਤਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚੈਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਦਾਂਬਿਕਾਪਤਿਰ੍ ਭਵਃ ਪਿਨਾਕਧृਙ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਵ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਂ ਸੁਆਮੀ—
ਦਦੌ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ ਭਵਃ ਸ ਤਾਨ੍ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰਾਦਰਾਦ੍ਧਰਂ ਸੁਰਾ ਮੁਦਾਰ੍ਦ੍ਰਲੋਚਨਾਃ
ਭਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਜ਼ਰ ਪਾਈ; ਉਹ ਹਰਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਭਵਃ ਸੁਧਾਮृਤੋਪਮੈਰ੍ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਤਦਾਹ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਵਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਵ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ,' ਮਹਾਂ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਵਰਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸੁਰਾ ਗृਹਂ ਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਾਹ ਵਾਕ੍ਪਤਿਃ ਪਤਿਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦੀ ਮੰਗ ਲਈ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਘਰ ਆਏ ਹਨ। ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਕ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।'
ਸੁਰੇਤਰਾਦਿਭਿਃ ਸਦਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਿਘ੍ਨਮਰ੍ਥਿਤੋ ਭਵਾਨ੍ ਸਮਸ੍ਤਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਯੇ ਸੁਰਾਪਕਾਰਕਾਰਿਭਿਃ
'ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਤਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਾਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਸੁਵਿਘ੍ਨਕਰ੍ਮਕਾਰਣਮ੍ ਸੁਰਾਪਕਾਰਕਾਰਿਣਾਮ੍ ਇਹੈष ਏਵ ਨੋ ਵਰਃ
'ਇਸ ਲਈ, ਭਵ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹੀ ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਤਾਰਾਂ ਲਈ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤਦਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵੈ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਪੁਰ੍ਦਧਾਰ ਸਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਫਿਰ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਿਵ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਸ਼੍ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਮਸ੍ਤਲੋਕਸਂਭਵਂ ਭਵਾਰ੍ਤ੍ਤਿਹਾਰਿਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਭਾਨਨਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਰਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਸ਼ਧਾਰਿਣਮ੍ ਸਮਸ੍ਤਲੋਕਸਂਭਵਂ ਗਜਾਨਨਂ ਤਦਾਂਬਿਕਾ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਹ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਫੰਨ੍ਹਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਹਿ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਖੇਚਰਾ ਦੇਵਸਂਘਾਸ੍ਤਦਾਨੀਮ੍ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚੈਕਦਨ੍ਤਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਗਣੇਸ਼ਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਵਿਤਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੱਧ, ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਦੇਵਤੇ ਏਕਦੰਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਤਯੋਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸੁਭੈਰਵਃ ਸ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਨਰ੍ਤ ਬਾਲਕਃ ਸਮਸ੍ਤਮਙ੍ਗਲਾਲਯਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਰੂਪਵਾਨ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ踊ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤੋ ਗਜਾਨਨਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕੋ ऽਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਤਾਤਮ੍ ਅਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਅਨੋਖੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਜਾਨਨ, ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ ਗਜਾਨਨਾਯ ਕृਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਵਜਾਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਗਜਾਨਨ ਨੂੰ ਸਭ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ।
ਆਦਾਯ ਚ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਸੁਖਾਭ੍ਯਾਂ ਭਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਭਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਸੁੰਘਿਆ।
ਤਵਾਵਤਾਰੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਮਾਤ੍ਮਜ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਃ ਕृਤੋ ਯੇਨ ਮਹੀਤਲੇ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਂ ਚ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੋਈ ਯਜਨ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਅਧ੍ਯਾਪਨਂ ਚਾਧ੍ਯਯਨਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਮ ਏਵ ਚ ਯੋ ऽਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕਰੋਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਦਾ ਹਰ
ਜੋ ਇਥੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਠ, ਪੜ੍ਹਾਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ।
ਵਰ੍ਣਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਨਾਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਾਯਕ ਯਜਨ੍ਤਿ ਤਾਸਾਂ ਤੇषਾਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਸਾਮ੍ਯਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ ਬਾਲਗਣੇਸ਼੍ਵਰ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਪੂਜਿਤਃ
ਬਾਲ ਗਣੇਸ਼, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਵਾਨ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ—ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਜਦ ਤੂੰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।