ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੋਗਂ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ ਸੁਰੈਸ਼੍ ਚ ਮਾਨਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ

ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਨਨਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਤਤਃ ਪਾਦ੍ਯਂ ਤਯੋਰ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੋਰਾਚਮਨਂ ਤਥਾ

ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।

ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਤਥਾ ਗਾਂ ਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਅਤਿष੍ਠਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮੈਃ

ਉਸ ਨੇ ਮਧੁਪਰਕ ਅਤੇ ਇਕ ਗਾਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ਸੂਰ੍ਯਾਦਯਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍

ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਤੇ ਭੁੰਨੀਆਂ ਦਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।

ਸ਼ਿਵਃ ਸਮਾਪ੍ਯ ਦੇਵੋਕ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਤਯਾ ਸਮਾਗਤੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ

ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਰਿਵਾਜ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।

ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਭਵੋਦ੍ਵਾਹਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਞ੍ਛੁਦ੍ਧਾਨ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਭਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—

ਸ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਚ ਭਵੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਯਤ੍ਰਾਯਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰੈਸ੍ ਤਾਵਦਾਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਭਵਃ

ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਥਾ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਭਵ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਉਦ੍ਵਾਹੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਪੜ੍ਹੋ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹਾਂ 'ਤੇ।

ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵੋਦ੍ਵਾਹਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਕृਤੋਦ੍ਵਾਹਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹੈਮਵਤ੍ਯਾ ਵृषਧ੍ਵਜਃ

ਭਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਹਰ ਥਾਂ ਉਚਾਰੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।

ਸਗਣੋ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾ ਤੇਜਸਵੀ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿਵਯ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਗਰ ਵਿਚ ਗਿਆ।

ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ ਅਪृਚ੍ਛਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਵਾਨੀ ਹਰ੍षਿਤਾਨਨਾ

ਭਵਾਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਬੈਠੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੀ।

ਅਥਾਹਾਰ੍ਧੇਨ੍ਦੁਤਿਲਕਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਚ੍ਛਕ੍ਯਤੇ ਨਹਿ

ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਣੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।'

ਵਕ੍ਤੁਂ ਮਯਾ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ऋषਿਸਂਘਾਭਿਪੂਜਿਤਮ੍ ਕਿਂ ਮਯਾ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਦੇਵੀ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਫਲੋਦਯਃ

'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਮੈਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'

ਪਾਪਿਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮृਤਾਨਾਮ੍ ਏਕਜਨ੍ਮਨਾ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ

'ਉਥੇ, ਪਾਪੀ ਵੀ ਮਰਨ ਤੇ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਥਾਂ, ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਕੇਵਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।'

ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਪੈਸ਼ਾਚ੍ਯਨਰਕਾਵਹਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਨृਣਾਮ੍

'ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਪਿਸ਼ਾਚ ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।'

ਨ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸਹਸ੍ਰਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰੀਂ ਵਿਨਾ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੋ ਦੇਵੋ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਭੁਃ

'ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨਗਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'

ਓਂਕਾਰੇਸ਼ਃ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਾ ਮृਤਾਨਾਂ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਃ

'ਜਿੱਥੇ ਓਂਕਾਰੇਸ਼, ਚਮੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸੀ।

ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਚੋਦ੍ਯਾਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਜਾਤੋ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਨਾਯਕਃ

ਉਸ ਨੇ ਬਾਗ ਦਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਗਜਮੁਖ ਵਿਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ।

ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਘ੍ਨਰੂਪਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਵਿਘ੍ਨਾਯ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਾਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿਘਨ ਬਣਨ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਰਵਸਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।

ਕਥਂ ਵਿਨਾਯਕੋ ਜਾਤੋ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਥਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਸੂਤ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ

ਵਿਨਾਯਕ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ? ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਿਵੇਂ ਉਪਜੀ? ਸੁਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।

ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤੇ ਧਰ੍ਮਵਿਘ੍ਨਂ ਤਦਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਭਵਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪੇਂਦਰ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਰਮਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਅਸੁਰਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਿਣਃ ਤਾਮਸਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਰਾਜਸਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਭੁਵਿ

ਅਸੁਰ, ਯਾਤੁਧਾਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਤਾਮਸਕ ਤੇ ਰਾਜਸਕ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।

ਅਵਿਘ੍ਨਂ ਯਜ੍ਞਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਹਰਿਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਲਬ੍ਧੇਪ੍ਸਿਤਵਰਾ ਯਤਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਤਤੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਦਾ ਵਿਜਯਸਂਭਵਃ ਤੇषਾਂ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਵਿਘ੍ਨਾਯ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਯਕੀਨੀ ਹੋ ਗਈ; ਪਰ ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਸਫਲਤਾ ਲਈ—

ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਯੇ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਗਣਪਂ ਸ੍ਤੋਤੁਮਰ੍ਹਥ

ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨਘਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸ਼ਿਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਪਿਨਾਕਿਨੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ: 'ਸਭ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਅਨਘਾਯ ਵਿਰਿਞ੍ਚਾਯ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਦਾਯਿਨੇ ਅਕਾਯਾਯਾਰ੍ਥਕਾਯਾਯ ਹਰੇਃ ਕਾਯਾਪਹਾਰਿਣੇ

ਨਿਰਦੋਸ਼, ਵਿਰਿੰਚੀ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਦੇਹ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਾਲੇ ਦੇਹ, ਹਰੀ ਦੀ ਦੇਹ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਕਾਯਾਨ੍ਤਸ੍ਥਾਮृਤਾਧਾਰਮਣ੍ਡਲਾਵਸ੍ਥਿਤਾਯ ਤੇ ਕृਤਾਦਿਭੇਦਕਾਲਾਯ ਕਾਲਵੇਗਾਯ ਤੇ ਨਮਃ

ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਰਚਨਾ ਦੇ ਭੇਦ ਵੱਖਰੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।