ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਾਕਪਾਟੋ ऽਪਰਃ षष੍ਟ੍ਯਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਸਂਤਾਨਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ ਚ ਨਵਭਿਰ੍ ਮਧੁਪਿਙ੍ਗਸ਼੍ ਚ ਪਿਙ੍ਗਲਃ

ਕਾਕਪਾਟਾ ਸਠ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨਕਾ ਸਠ ਨਾਲ, ਮਹਾਬਲਾ ਨੌ ਨਾਲ, ਮਧੁਪਿੰਗਾ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ।

ਨੀਲੋ ਨਵਤ੍ਯਾ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਣਭਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਕੋਟੀਨਾਂ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ

ਨੀਲਾ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਨਵੇਂ ਨਾਲ, ਪੂਰਨਭਦਰਾ ਵੀ, ਚਤੁਰਵਕਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾ ਸਤ ਲੱਖ ਨਾਲ।

ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤੈਰ੍ ਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ ਵृਤਾਃ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਾਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਭਵਮ੍

ਵੀਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਥੇ ਆਏ, ਸ਼ੰਕਰ ਭਵਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।

ਭੂਤਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਮਥਃ ਕੋਟਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਰੋਮਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੋਟਿਭਿਃ

ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਖ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਥਾ, ਵੀਰਭਦਰਾ ਚੌਂਸਠ ਨਾਲ, ਤੇ ਰੋਮਜਾ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ।

ਕਰਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਨਵਤ੍ਯਾ ਕੇਵਲਃ ਸ਼ੁਭਃ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ ਚ ਮੇਘਮਨ੍ਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ

ਕਰਣਾ ਵੀਹ ਨਾਲ, ਕੇਵਲਾ ਸੁਭ ਨਵੇਂ ਨਾਲ, ਪੰਚਾਕਸ਼ਾ, ਸ਼ਤਮਨਯੁ ਤੇ ਮੇਘਮਨਯੁ ਵੀ।

ਕਾष੍ਠਕੂਟਸ਼੍ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸੁਕੇਸ਼ੋ ਵृषਭਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨਃ

ਕਾਠਕੂਟ ਸਠ ਚੌਂਹਠ ਨਾਲ, ਸੁਕੇਸ਼, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵੀ, ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼, ਸਦਾ ਚੌਂਹਠ ਨਾਲ।

ਤਾਲੁਕੇਤੁਃ षਡਾਸ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਨਾਤਨਃ ਸਂਵਰ੍ਤਕਸ੍ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੋ ਲਕੁਲੀਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਤਾਲੁਕੇਤੁ, ਛੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਵਰਤਕ, ਚੈਤਰ, ਲਕੁਲੀਸ਼, ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ।

ਲੋਕਾਨ੍ਤਕਸ਼੍ ਚ ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਸ੍ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਮृਤ੍ਯੁਹृਤ੍ ਕਾਲਹਾ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਕਰਸ੍ ਤਥਾ

ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੌਤ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਹਾ, ਕਾਲ, ਤੇ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।

ਵਿषਾਦੋ ਵਿषਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਕਾਨ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਦੇਵੋ ਭृਙ੍ਗੀ ਰਿਟਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਥਾ

ਵਿਸਾਦ, ਵਿਸਦ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਕਾਂਟਕ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਰਿਟੀ, ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।

ਅਸ਼ਨਿਰ੍ ਭਾਸਕਸ਼੍ ਚੈਵ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਗਣਪਾ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ

ਅਸ਼ਨੀ, ਭਾਸਕ, ਤੇ ਚੌਂਹਠ ਨਾਲ ਸਹਸਰਪਾਤ — ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਗਣ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।

ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਸ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣਃ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੇਖਾਵਤਂਸਾਸ਼੍ ਚ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ

ਸਭ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਟਾ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਨ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।

ਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲਕੇਯੂਰਮੁਕੁਟਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਸਂਕਾਸ਼ਾ ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣੈਰ੍ਵृਤਾਃ

ਹਾਰ, ਕੁੰਡਲ, ਕੇਯੂਰ, ਮੁਕੁਟ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗੇ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ।

ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪਾਤਾਲਚਾਰਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ

ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਉਥੇ ਆਏ — ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ।

ਤੁਂਬਰੁਰ੍ਨਾਰਦੋ ਹਾਹਾ ਹੂਹੂਸ਼੍ਚੈਵ ਤੁ ਸਾਮਗਾਃ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਵਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਪੁਰਮ੍

ਤੁੰਬਰੂ, ਨਾਰਦ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ, ਤੇ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਤਨ ਤੇ ਵਾਦਯ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆਏ।

ऋषਯਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਗੀਤਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਵੈਵਾਹਿਕਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਜਪੁਰ੍ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ

ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ, ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ।

ਤਤ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਗਮੇ ਗਿਰਿਜਾਂ ਤਾਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍

ਜਦ ਸਭ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਗਏ, ਗਿਰਿਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਸਜੀ।

ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਦਾਯ ਕੇਸ਼ਵਃ ਸਦਸ੍ਯਾਹ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਾਰਾਯਣਮਜੋ ਹਰਿਮ੍

ਕੇਸ਼ਵ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਾਰਾਇਣ, ਅਜੋ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਭਵਾਨਗ੍ਰੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਦੈਵਤੈਃ ਵਾਮਾਙ੍ਗਾਦਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗਾਦਹਂ ਪ੍ਰਭੋ

ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਭਵਾਨੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਤੇ ਮੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ।

ਮਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁਹਿਨਾਦ੍ਰੀਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸृष੍ਟ ਏਵ ਹਿ ਏषਾ ਹੈਮਵਤੀ ਜਜ੍ਞੇ ਮਾਯਯਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਮੇਰੀ ਸਰੂਪ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਹੈ, ਯਜਨ ਲਈ ਬਣੀ; ਇਹ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।

ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਮ੍ ਇਹਾਗਤਃ ਅਤੋ ऽਸੌ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਧਾਤਾ ਤਵ ਮਮਾਪਿ ਚ

ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ।

ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਵਿਹਿਤਂ ਜਗਤ੍ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਬਗ੍ਨਿਖੇਨ੍ਦੁਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਮਪਵਨਾਤ੍ਮਾ ਯਤੋ ਭਵਃ

ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਸ ਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ — ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੇ।

ਤਥਾਪਿ ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਵਚਨਾਚ੍ਚ ਗਿਰੇਰ੍ਮਮ ਏषਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਜਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣਾ ਲੋਹਿਤਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਭਵਾਨ੍

ਫਿਰ ਵੀ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਜੋ, ਚਿੱਟੀ, ਕਾਲੀ, ਲਾਲ — ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਯੋ ऽਪਿ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇਨ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ऽਯਂ ਤਵਾਪਿ ਚ ਤਵ ਪਾਦ੍ਮੇ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਕਲ੍ਪੇ ਨਾਭ੍ਯਂਬੁਜਾਦਹਮ੍

ਫਿਰ ਵੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭਲਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕਮਲ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਲਪ ਵਿਚ ਮੈਂ ਨਾਭੀ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।

ਮਦਂਸ਼ਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਮਮਾਪਿ ਚ ਗੁਰੁਰ੍ਭਵਾਨ੍ ਬਾਢਮ੍ ਇਤ੍ਯਜਮ੍ ਆਹਾਸੌ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ

ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪਹਾੜ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ — ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਹੋ।"

ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਤਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਮ੍

ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇਵਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ ਤੇ ਪਦਮਨਾਭ ਵੀ ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਆਤ੍ਮਨੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ ਚ ਗਿਰੇਸ੍ ਤਥਾ

ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ।

ਤ੍ਵਦੀਯੈषਾ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮੇਨਜਾ ਹ੍ਯਨੁਜਾ ਮਮ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋਦਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਂ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਤਾਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਮੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ," ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਦੇਵ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।

ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮਪਿ ਦੇਵਾਯ ਸੋਦਕਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਹਰਿਃ ਅਥ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਰ੍ਥਪਾਰਗਾਃ

ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ,

ਊਚੁਰ੍ਦਾਤਾ ਗृਹੀਤਾ ਚ ਫਲਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰਤਃ ਏष ਦੇਵੋ ਹਰੋ ਨੂਨਂ ਮਾਯਯਾ ਹਿ ਤਤੋ ਜਗਤ੍

ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੇ, "ਦਾਤਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਫਲ ਅਤੇ ਵਸਤੂ — ਇਹ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਹਰਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ।"