ਤਵਾਹਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ ਸृष੍ਟਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਤਨਃ ਵਾਮਹਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹੇ ਪੁਰਾਤਨ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ; ਤੇਰੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੋਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਾਰਾਏਣ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਇਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਤੇ ਸृष੍ਟਿਕਾਰਣ ਪਤ੍ਨੀਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਮਾਗਤਾ
ਇਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਮਯਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ; ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਇਮਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਮੂਢਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯੋਗਮੋਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਮੇਤੇषਾਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਿਮੇ
ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਮੈਂ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣ।
ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯੈਵਂ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਿਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਹ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੱਸ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਰੋਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮੂਢਾਸ੍ਥ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨੈਵ ਬੁਧ੍ਯਤ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਦੇਵਦੇਵਮ੍ ਇਹਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਨਹੀਂ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਸਨਾਰਾਯਣਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਏਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜਾਓ।
ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਯੈਵ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਨਯਾ ਹੈਮਵਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਸਹ ਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਹੇਮਵਤੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਨੂੰ ਮਿਲੋ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸ੍ਤਮ੍ਭਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ ਮਨਸਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਨਾਰਾਯਣਕਾਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਾਰਾਏਣ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭੂਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਃ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਵਚਨਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ ਏਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਿਵਾਰਣਮ੍ ਵਪੁਸ਼੍ਚਕਾਰ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਰਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਇਕ ਅਸਧਾਰਣ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਰਚਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰਾਃ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਃ ਸਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਨਾਰਾਯਣਕਾਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਧਿਆ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ—all ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸਯਮਾਸ਼੍ ਚ ਸਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ ਵਿਭੁਮ੍ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪਰਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਦृष੍ਟੌ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤ੍
ਯਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲੀ ਉੱਚੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਦਦਾਵਂਬਾਪਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਵੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਚਲਸ੍ਯ ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਜਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਭਵਾਨੀ ਤੇ ਚਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕਃ ਸਸ਼ਕ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਤਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਨੇਮਿਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਵਾਨੀ ਚ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭਵਾਨੀ, ਗਿਰੀਸ਼ਵਰ—all ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮੁਨਯਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਣੇਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਵਸਂਮਤਾਃ ਸਸਰ੍ਜੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਖੇਚਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਸਾਏ।
ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਸ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਦਿਵਿਆ ਡੰਗਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮੁਮੁਹੁਰ੍ਗਣਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਮੋਦਾਂਬਾ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸਭ ਗਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ; ਦੇਵੀ, ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਪਾਦਯੋਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਮਾਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨੀਮ੍ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਤਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਰੱਖੀ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਭੂਤਲਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾ ਦੇਵਾਃ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—all ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਿਰ ਲਾ ਕੇ ਨਮਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦੇਵ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਣ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਯਥੇष੍ਟਮਿਤਿ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'
ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਰਤ੍ਨਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਦਿਵਿਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰੀ ਵੇਖੀ।
ਅਥਾਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਦਨੁਃ ਕਦ੍ਰੁਃ ਸੁਕਾਲਿਕਾ ਪੁਲੋਮਾ ਸੁਰਸਾ ਚੈਵ ਸਿਂਹਿਕਾ ਵਿਨਤਾ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਆਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਕਦਰੂ, ਸੁਕਾਲਿਕਾ, ਪੁਲੋਮਾ, ਸੁਰਸਾ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਤੇ ਵਿਨਤਾ ਸਿੱਧਾ ਆ ਗਏ।
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੇਵੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੁਧਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਮਾਤਾ ਚ ਰਜਨੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਸਿੱਧੀ, ਮਾਇਆ, ਕਰਿਆ, ਦੁਰਗਾ, ਦੇਵੀ, ਸੁਧਾ, ਸਵਧਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਰਾਜਨੀ, ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਤੇ ਦਯੁਤੀ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾਮਤਿਰ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ऋਦ੍ਧਿਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਰਾਕਾ ਕੁਹੂਃ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਅਨੁਮਤੀ ਤਥਾ
ਸਵਾਹਾ, ਸਵਾਹਾਮਤੀ, ਬੁੱਧੀ, ਰਿਧੀ, ਵ੍ਰਿਧੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਰਾਕਾ, ਕੁਹੁ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਦੇਵੀ ਅਨੁਮਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਧਰਣੀ ਧਾਰਣੀ ਚੇਲਾ ਸ਼ਚੀ ਨਾਰਾਯਣੀ ਤਥਾ ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਾਤਰਃ ਪਤ੍ਨਯਸ੍ ਤਥਾ
ਧਰਣੀ, ਧਾਰਣੀ, ਚੇਲਾ, ਸ਼ਚੀ, ਨਾਰਾਇਣੀ ਤੇ ਹੋਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯੇਤਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਉਰਗਾ ਗਰੁਡਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾ ਗਣਾਃ
'ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ—ਉਰਗ, ਗਰੁੜ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਗਣ।
ਸਾਗਰਾ ਗਿਰਯੋ ਮੇਘਾ ਮਾਸਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਵੇਦਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਤੋਮਾ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਬੱਦਲ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ, ਵੈਦ, ਮੰਤ੍ਰ, ਯਜਨ, ਸਤਕ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ — ਇਹ ਸਭ
ਹੁਙ੍ਕਾਰਃ ਪ੍ਰਣਵਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਕੋਟਿਰਪ੍ਸਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ ਤਾਸਾਂ ਚ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾਃ
‘ਹੁੰ’ ਦੀ ਧੁਨੀ, ‘ਓਮ’ ਦਾ ਉਚਾਰਣ, ਅਣਗਿਣਤ ਦਰਬਾਨ, ਲੱਖਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਾਵਾਂ —