ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਲਕਣ੍ਠਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਨੁਗृਹ੍ਯੈਵ ਭਵੋ ऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਧੀਯਤ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੀਲਕੰਠ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਭਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਕਥਂ ਹਿਮਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਬਭੂਵਾਂਬਾ ਸਤੀ ਸ਼ੁਭਾ ਕਥਂ ਵਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ ਪਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਸ਼ੁਭਾ ਸਤੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀ?

ਸਾ ਮੇਨਾਤਨੁਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯੈਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਤਦਾ ਹੈਮਵਤੀ ਜਜ੍ਞੇ ਤਪਸਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੇਨਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।

ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਚ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਚ ਤਦਾ ਵਰ੍षੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਹੈਮਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ

ਪਹਾੜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਭਾ ਧੀ—

ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਅਨੁਜਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਅਨ੍ਯਾ ਚ ਦੇਵੀ ਹ੍ਯਨੁਜਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਨਮਸ੍ਕृਤਾ

ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਤਪ ਕੀਤਾ।

ऋषਯਸ਼੍ ਚ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਪਸਾ ਦੇਵੀਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯਪਰ੍ਣਾ ਹ੍ਯਨੁਜਾ ਚੈਕਪਰ੍ਣਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਵਰਾਰੋਹਾ ਤਥਾ ਚੈਵੈਕਪਾਟਲਾ

ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਅਪਰਣਾ ਸੀ, ਛੋਟੀ ਏਕਪਰਣਾ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਤੀਜੀ ਵਰਾ-ਰੋਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ ਵੀ।

ਤਪਸਾ ਚ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਸ਼ੀਕृਤੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਰ੍ਭਵਃ

ਮਹਾਂ-ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।

ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ਤਾਰਾਤ੍ਮਜੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਃ

ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦਿਤੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਸੁਰਃ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍

ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਤਾਰਕਾਕਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਸੀ; ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਅਤੇ ਕਮਲਾਕਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਪਿਤਾਮਹਸ੍ ਤਥਾ ਚੈषਾਂ ਤਾਰੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤਾਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤਪ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਸੋ ऽਪਿ ਤਾਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਜਿਤਵਾਨ੍ ਅਸੌ

ਉਹ ਤਾਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿੰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਨ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਘੋਰਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਿਸ਼੍ਰਮਮ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ।

ਸਰਥਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ ਤਾਰੇਣ ਵਿਜਿਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ

ਤਾਰਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਧਵਜ ਵਾਲਾ ਭੱਜ ਗਿਆ।

ਤਾਰੋ ਵਰਾਞ੍ਛਤਗੁਣਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਬਲਮ੍ ਪਿਤਾਮਹਾਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਃ

ਤਾਰਾ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।

ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੈਰ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਮਾਯਯਾ

ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਦੇਵਤਾਸ਼੍ ਚ ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਾਰਕਾਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਲੇਭਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਵਾ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਪਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਭੈ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।

ਤਦਾਮਰਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਂਨਿਪਤ੍ਯਾਮਰਪ੍ਰਭੁਃ ਉਵਾਚਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਂਨਿਧੌ

ਫਿਰ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਭਗਵਂਸ੍ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਤਾਰਜੋ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਃ ਤੇਨ ਸਂਨਿਹਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਤ੍ਸਾ ਗੋਪਤਿਨਾ ਯਥਾ

ਹੇ ਭਗਵੰਤ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਗੱਛੀ ਆਪਣੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ।

ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਬृਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਨਿਕੇਤਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਾ ਇਵ ਪਞ੍ਜਰੇ

ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਘਰ-ਵਿਹਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਮੋਘਾਨਿ ਆਯੁਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਙ੍ਗਿਰੋ ਵਰ ਤਾਨਿ ਮੋਘਾਨਿ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਮਰਦ੍ਵਿषਃ

ਹੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਡੇ ਜੋ ਅਟੱਲ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਨਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਯੋਧਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਚ ਸੂਦਿਤਃ

ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਸਕਿਆ।

ਯਸ੍ਤੇਨਾਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੇ ਸਮਰੇ ऽਗ੍ਰਤਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਜੀਵਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਰਾਧਿਪੈਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਚ ਵਿਭੁਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਹ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਰ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਜੀਵ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਸੋ ऽਪਿ ਤਸ੍ਯ ਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਾ ਦੇਵੈਰਸ਼ੇषੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਜੀਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਉਸ ਨੇ ਜੀਵ ਦੀ ਗੱਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਜਾਨੇ ਵੋ ऽਰ੍ਤਿਂ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਤੀ ਰੁਦ੍ਰਾਙ੍ਗਸਂਭਵਾ

ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਪਰ ਹੁਣ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਤੀ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ—

ਉਮਾ ਹੈਮਵਤੀ ਜਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਾ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵੇਹ ਰੂਪੇਣ ਯੂਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਉਮਾ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਜੰਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਹੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ—

ਵਿਭੋਰ੍ਯਤਧ੍ਵਮਾਕ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਨੋ ਮਹਤ੍ ਤਯੋਰ੍ਯੋਗੇਨ ਸਮ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਸਕੰਦ ਜਨਮਿਆ।

षਡਾਸ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭੁਜਃ ਸੇਨਾਨੀਃ ਪਾਵਕਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ੍ਵਾਹੇਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ ਚ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸ਼ਰਧਾਮਜਃ

ਉਹ ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਸਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਜਨਮਿਆ।