ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਸੀਦ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਰੋਮਜੈਃ ਸਹ ਸੁਵ੍ਰਤ ਸੋ ऽਪਿ ਭਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

'ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰੋਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਓ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ।' ਤੇ ਭਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸ਼ਮਂ ਜਗਾਮ ਸ਼ਨਕੈਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਦੇਵੋ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵृषਧ੍ਵਜਃ

ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਗਈ; ਭਗਵਾਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਵੀ ਉਸ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਠੰਢੇ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।

ਸਗਣਃ ਸਰ੍ਵਦਃ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ

ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਰਵ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੰਗਣ ਤੇ ਆਇਆ।

ਹਤਾਨਾਂ ਚ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤਨੁਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਭ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ।

ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਾਗੀਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਸਾਗ੍ਰਂ ਦੇਵਮਾਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਕਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਗੀਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨੱਕ ਦਾ ਅੱਗਾ ਮੁੜ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਨष੍ਟਾਨਾਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚੈਵ ਵਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਾਰੇ ਗਏਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਵੀ; ਦਕਸ਼, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦਿੱਤਾ।

ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵੈ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਲੀਲਯਾ ਚ ਮਹਾਨ੍ ਭਵਃ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ

ਮਹਾਂ ਭਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਦਕਸ਼ ਲਈ ਮੂੰਹ ਬਣਾਇਆ; ਦਕਸ਼, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਠ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਦਾਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਵਰਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਤੋਂ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿੱਤੇ।

ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਤਾ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।

ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਚ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗਜੋਦ੍ਭਵਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਵੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ, ਹਰੇਕ ਨੇ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।

ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਲਕਣ੍ਠਂ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਨੁਗृਹ੍ਯੈਵ ਭਵੋ ऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਧੀਯਤ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੀਲਕੰਠ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਭਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਕਥਂ ਹਿਮਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਬਭੂਵਾਂਬਾ ਸਤੀ ਸ਼ੁਭਾ ਕਥਂ ਵਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ ਪਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਸ਼ੁਭਾ ਸਤੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀ?

ਸਾ ਮੇਨਾਤਨੁਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯੈਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਤਦਾ ਹੈਮਵਤੀ ਜਜ੍ਞੇ ਤਪਸਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੇਨਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।

ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਚ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਚ ਤਦਾ ਵਰ੍षੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਹੈਮਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ

ਪਹਾੜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਭਾ ਧੀ—

ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਅਨੁਜਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਅਨ੍ਯਾ ਚ ਦੇਵੀ ਹ੍ਯਨੁਜਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਨਮਸ੍ਕृਤਾ

ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਤਪ ਕੀਤਾ।

ऋषਯਸ਼੍ ਚ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਪਸਾ ਦੇਵੀਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯਪਰ੍ਣਾ ਹ੍ਯਨੁਜਾ ਚੈਕਪਰ੍ਣਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਵਰਾਰੋਹਾ ਤਥਾ ਚੈਵੈਕਪਾਟਲਾ

ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਅਪਰਣਾ ਸੀ, ਛੋਟੀ ਏਕਪਰਣਾ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਤੀਜੀ ਵਰਾ-ਰੋਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ ਵੀ।

ਤਪਸਾ ਚ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਸ਼ੀਕृਤੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਰ੍ਭਵਃ

ਮਹਾਂ-ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।

ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ਤਾਰਾਤ੍ਮਜੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਃ

ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦਿਤੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਸੁਰਃ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍

ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਤਾਰਕਾਕਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਸੀ; ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਅਤੇ ਕਮਲਾਕਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਪਿਤਾਮਹਸ੍ ਤਥਾ ਚੈषਾਂ ਤਾਰੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਤਪਸਾ ਲਬ੍ਧਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤਾਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤਪ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਸੋ ऽਪਿ ਤਾਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਜਿਤਵਾਨ੍ ਅਸੌ

ਉਹ ਤਾਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿੰਨਾ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਨ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਘੋਰਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਿਸ਼੍ਰਮਮ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ।

ਸਰਥਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ ਤਾਰੇਣ ਵਿਜਿਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ

ਤਾਰਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਧਵਜ ਵਾਲਾ ਭੱਜ ਗਿਆ।

ਤਾਰੋ ਵਰਾਞ੍ਛਤਗੁਣਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਬਲਮ੍ ਪਿਤਾਮਹਾਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਃ

ਤਾਰਾ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।

ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੈਰ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਮਾਯਯਾ

ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਦੇਵਤਾਸ਼੍ ਚ ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਾਰਕਾਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਲੇਭਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਵਾ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਨਾ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਪਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਭੈ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।

ਤਦਾਮਰਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਂਨਿਪਤ੍ਯਾਮਰਪ੍ਰਭੁਃ ਉਵਾਚਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਂਨਿਧੌ

ਫਿਰ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਭਗਵਂਸ੍ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਤਾਰਜੋ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਃ ਤੇਨ ਸਂਨਿਹਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਤ੍ਸਾ ਗੋਪਤਿਨਾ ਯਥਾ

ਹੇ ਭਗਵੰਤ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਗੱਛੀ ਆਪਣੇ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ।