ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਿਬੇਤ੍ਕੂਰ੍ਚਂ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੀਵੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਘ੍ਨੋ ऽਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਤਥਾ ਵੀਰਹਾ ਗੁਰੁਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ, ਵੀਰ-ਹੱਤਿਆ, ਅਧਿਆਪਕ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—
ਸ੍ਤੇਯੀ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਰਤਃ ਸਦਾ ਮਦ੍ਯਪੋ ਵृषਲੀਸਕ੍ਤਃ ਪਰਦਾਰਵਿਧਰ੍षਕਃ
ਚੋਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾ ਤਥਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਤਥਾ ਦੇਵਪ੍ਰਚ੍ਯਾਵਕਸ਼੍ਚੈਵ ਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਕਸ੍ ਤਥਾ
ਵੇਦ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ-ਹੱਤਿਆ, ਮਾਂ-ਹੱਤਿਆ, ਪਿਤਾ-ਹੱਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਮਾਨਸਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਦਿ ਵਾਚਿਕਾਨਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕਾਯਿਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯੋ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸ਼ਤੈਰਪਿ ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਕਥਿਤਮ੍ ਅਘੋਰੇਸ਼ਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਜ ਅਘੋਰੇਸ਼ਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਪੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਲਈ ਜਪ ਕਰੇ।
ਅਥਾਨ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਲ੍ਪੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮਤਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਹੋਰ ਚਕ੍ਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਤ ਹੈ।
ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਸਂਹਾਰੇ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟੇ ਚਰਾਚਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਤਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਨਾਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨੀ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਰਵਸਵਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯਜਨ ਦਾ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋष੍ਣੀषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਗਨ੍ਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਾ ਮਹੋष੍ਠਿਕਾ ਤਥਾਵਿਧਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਪੱਗ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਸੀ। ਐਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍ ਅਥ ਤਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਗਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਓਮੀਸ਼ਾਨ ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ: 'ਓਮ ਈਸ਼ਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਾਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼ਾਨ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼ਾਨ ਵृषਵਾਹਨ
ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਈਸ਼ਾਨ, ਵੱਛ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਧਿਪਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਂ ਮੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ।
ਓਙ੍ਕਾਰਮੂਰ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਨਮੋਨਮਃ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਓਮ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਦਿਓਜਾਤ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਸਦਿਓਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਭਵੇ ਚ ਭਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਥਾ ਨਾਤਿਭਵੇ ਨਮਃ ਭਵੋਦ੍ਭਵ ਭਵੇਸ਼ਾਨ ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਅਸਤਿਤਵ ਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਨਾ ਵਧੇਰੇ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਵ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਭਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਵਾਮਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਕਾਲਾਯ ਕਲਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਵਾਮਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਕਾਲ, ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵਿਕਰਣਾਯੈਵ ਕਾਲਵਰ੍ਣਾਯ ਵਰ੍ਣਿਨੇ ਬਲਾਯ ਬਲਿਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਾ ਵਿਕਰਣਾਯ ਤੇ
ਵਿਕਰਣ, ਕਾਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੰਗੀਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬਲਪ੍ਰਮਥਨਾਯੈਵ ਬਲਿਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼ਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦਮਨਾਯ ਚ
ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਨੋਨ੍ਮਨਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵਾਮਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਾਮਦੇਵ, ਸੁਭਾਵਿਕ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਕਾਲਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤਵੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਨਾਮ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ਸਕृਦੇਵੇਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਛ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਨਗਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਐਸੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਹਂ ਤੇ ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਤਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਗ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?' ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਬੋਲ ਨਾਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੀਤਂ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ਯਦਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਗੌਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵ ਗਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਲਕ ਹੈ।'
ਏਤਦ੍ਵੇਦਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯਥੇਯਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕੈषਾ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਚਤੁष੍ਪਾਦਾ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੀ
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਚਤੁਃਸ੍ਤਨੀ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾ ਚਤੁਰ੍ਨੇਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਕਥਂ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕਿਂਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾ ਕਸ੍ਯੇਯਂ ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਾ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਮਤਃ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕਰਤਬ ਕੀ ਹਨ? ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵੱਛਾ ਵਾਲਾ
ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਵृषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਵਨਂ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵੱਛ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਭੇਦ ਦੱਸਿਆ।