ਦਿਵ੍ਯਾ ਹੈਮਵਤੀ ਵਿष੍ਣੋ ਤਦਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ਭਗਿਨੀਂ ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਦੇਵੀਂ ਹੈਮਵਤੀਮੁਮਾਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੇਮਵਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ, ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਉਮਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ ਮਮੈਵ ਤਾਮ੍ ਮਤ੍ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਨਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਂਗਾ; ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣ ਜਾਣ ਤੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਾਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚ ਭਾਵੇਨ ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਮਿਤ੍ਰਭੂਤਮਿਵਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗੇ ਵੇਖੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਰੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਸਂਨਿਧੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰ, ਭਗਵਾਨ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ,
ਅਯਾਚਤ ਮਹਾਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਮਮ੍ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਪਦਮਜਨਮ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਉਚਾਰਿਆ ਸੀ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਨਾਮ੍ਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਫਲਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਨਾਮ ਲਈ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਘृਤਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਲ੍ਯਾ ਵੈ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਂਡੇ ਜਾਂ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਏ,
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼ਿਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸੋ ऽਪਿ ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਇਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਪਦ੍ਮਯੋਨੇਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਦਮਜਨਮ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਅਨਘੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪੇਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਭਵਃ ਸੂਚਿਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸੂਤ ਮਹਾਮਤੇ ਸਵਿਸ੍ਤਰਂ ਵਦਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸਤੀਤ੍ਵੇ ਚ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੂਤ, ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਹੁਣ, ਸਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਮੇਨਾਜਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਕਥਂ ਦਤ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਮੇਨਾ ਕਿਵੇਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਬਣੀ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ?
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਵਾ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਹ ਦੱਸ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਨਨਹਾਰ,
ਸਂਭਵਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਣ੍ਡਿਨੇ ਤਤ੍ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੰਡਿਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ ਵੈ ਕੁਮਾਰਾਯ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਸਾਯ ਧੀਮਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦਹਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਕੁਮਾਰਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਚਨਾਦ੍ਵੋ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਮਾਂ ਤਥਾ ਭਵਮ੍ ਸਾ ਭਗਾਖ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤੇਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਦਿਕਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਂ ਉਮਾ ਤੇ ਭਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਭਗਾ ਨਾਮ ਦੀ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਤ੍ਰੈਵੇਦਿਕਾ ਹੈ।
ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਸृष੍ਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ ਤਮਸਸ਼੍ਚੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਲਿੰਗ, ਭਗਵਾਨ, ਦੋਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ, ਜੋਤਿ ਹੈ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਲਿਙ੍ਗਵੇਦਿਸਮਾਯੋਗਾਦ੍ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰੋਭਵਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦਧੇ ਦੇਵਮ੍ ਅਗ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਲਿੰਗ ਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤਿ ਸ੍ਮ ਤਸ੍ਯੈਵ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨਮਯੋ ਹਰਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕੋ ऽਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਭੁਃ
ਹਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਤਂ ਦੇਵੋ ਜਾਯਮਾਨਮਪਸ਼੍ਯਤ ਸੋ ऽਪਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪਸ਼੍ਯਤ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਦੇਵ ਨੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਰੁਦਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਮ੍ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਇष੍ਟਾਭਿਰ੍ ਵਰਦਂ ਵਾਰਿਜੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਚੋਣੀ ਹੋਈਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮਜੋ ਵਿਭੁਃ ਸਸਰ੍ਜ ਦੇਵੀਂ ਵਾਮਾਙ੍ਗਾਤ੍ ਪਤ੍ਨੀਂ ਚੈਵਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮਾਮ੍
ਅਜੋ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ', ਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਪਤਨੀ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾ ਪਤ੍ਨੀ ਤਤਃ ਪੁਂਸਃ ਪੁਰਾਤਨੀ ਸੈਵਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਭੋਰ੍ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਸ਼੍ਰਧਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਭ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਥੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।
ਸਤੀਸਂਜ੍ਞਾ ਤਦਾ ਸਾ ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਪਤਿਮ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਦੇਵੀ ਮੈਨਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਮੇਂ, 'ਸਤੀ' ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ; ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਮੈਨਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਸ਼ਾਪਾਦੇਵਂ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਚ ਅਵਜ੍ਞਾਦੁਰ੍ਮਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਨਾਰਦ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਕृਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਭਸ੍ਮੀਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹਂ ਯੋਗਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਾ ਪੁਨਃ
ਸਤੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਭੂਵ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਦੇਵੀ ਤਪਸਾ ਚ ਗਿਰੇਃ ਪ੍ਰਭੋਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਭਰ੍ਗੋ ਦਦਾਹ ਰੁषਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਬਣੀ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਰਗ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, (ਯਜਨ) ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਯਜ੍ਞਂ ਚ੍ਯਾਵਨੇਰ੍ ਵਚਨਾਦਪਿ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਦਧੀਚ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਚ੍ਯਵਨ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ; ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਦਧੀਚਿ, ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਸ੍ਯ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।