ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਨ੍ ਏਕਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਅਨੇਕਧृਕ੍ ਸ਼੍ਰੀਵਲ੍ਲਭਸ਼ਿਵਾਰਮ੍ਭਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਦ੍ਰਃ ਸਮਞ੍ਜਸਃ

ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਇਕੱਲਾ ਮਿੱਤਰ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਿੱਧਾ।

ਭੂਸ਼ਯੋ ਭੂਤਿਕृਦ੍ਭੂਤਿਰ੍ ਭੂषਣੋ ਭੂਤਵਾਹਨਃ ਅਕਾਯੋ ਭਕ੍ਤਕਾਯਸ੍ਥਃ ਕਾਲਜ੍ਞਾਨੀ ਕਲਾਵਪੁਃ

ਧਰਤੀ 'ਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਭਲਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਲਾਈ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਿੰਗਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਰੀਰ ਰਹਿਤ, ਭਗਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਲਾ ਰੂਪ।

ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਮਹਾਤ੍ਯਾਗੀ ਨਿष੍ਠਾਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ ਪਰਾਰ੍ਥਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਵਰਦੋ ਵਿਵਿਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਗਰਃ

ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗੀ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਖਰਾ, ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।

ਅਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣੋ ਗੁਣਗ੍ਰਾਹੀ ਕਲਙ੍ਕਾਙ੍ਕਃ ਕਲਙ੍ਕਹਾ ਸ੍ਵਭਾਵਰੁਦ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਮਧ੍ਯਨਾਸ਼ਕਃ

ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਹਚਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਗ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਦਾਗ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਸਭ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕਵਚੀ ਸ਼ੂਲੀ ਚਣ੍ਡੀ ਮੁਣ੍ਡੀ ਚ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਮੇਖਲੀ ਕਵਚੀ ਖਡ੍ਗੀ ਮਾਯੀ ਸਂਸਾਰਸਾਰਥਿਃ

ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੋਟੀ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਵਚ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਬਰਛਾ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖਾ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕੰਡੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਕਮਰਬੰਦ, ਕਵਚ ਪਹਿਨਿਆ, ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ।

ਅਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦृਕ੍ ਸਿਂਹਸ੍ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਰ੍ ਮਹਾਮਣਿਃ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੋ ऽਪ੍ਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਕੋਵਿਦਃ

ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਚਮਕ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਵੱਡਾ ਰਤਨ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਲਤੱਤਵ ਜਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।

ਵੇਦ੍ਯੋ ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਦ੍ਗੋਪ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਾਚਾਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਅਨੁਤ੍ਤਮੋ ਦੁਰਾਧਰ੍षੋ ਮਧੁਰਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮਿੱਠਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ।

ਸੁਰੇਸ਼ਃ ਸ਼ਰਣਂ ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼ਬ੍ਦਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਤਾਂ ਗਤਿਃ ਕਾਲਭਕ੍ਸ਼ਃ ਕਲਙ੍ਕਾਰਿਃ ਕਙ੍ਕਣੀਕृਤਵਾਸੁਕਿਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਕੰਗਣ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ।

ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹੀਭਰ੍ਤਾ ਨਿष੍ਕਲਙ੍ਕੋ ਵਿਸ਼ृਙ੍ਖਲਃ ਦ੍ਯੁਮਣਿਸ੍ ਤਰਣਿਰ੍ ਧਨ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਃ

ਵੱਡਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ, ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ, ਚਮਕਦਾ ਰਤਨ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਰੋਤ।

ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਵृਤਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪੋ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਏਕਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਿਯਃ

ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਸ ਹੋਇਆ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।

ਨਿਰ੍ਲੇਪੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਵ੍ਯਗ੍ਰਨਾਸ਼ਨਃ ਸ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਵਪ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤੋਤਾ ਵ੍ਯਾਸਮੂਰ੍ਤਿਰਨਾਕੁਲਃ

ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮੈਲ ਨਹੀਂ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬਿਨਾ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਬਿਨਾ ਉਲਝਣ ਦੇ।

ਨਿਰਵਦ੍ਯਪਦੋਪਾਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਰਾਸ਼ਿਰਵਿਕ੍ਰਮਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਬੁਦ੍ਧਿਰਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਹਾ ਨਿਤ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰਃ

ਨਿਰਵਿਘਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਚ ਅਟੱਲ, ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ, ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ, ਛੋਟਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਸੋਹਣਾ।

ਧੈਰ੍ਯਾਗ੍ਰ੍ਯਧੁਰ੍ਯੋ ਧਾਤ੍ਰੀਸ਼ਃ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਪਤਿਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਗੁਰੁਰ੍ ਦृष੍ਟਿਰ੍ ਗੁਰੁਰ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਵਤ੍ਸਲਃ

ਧੈਰਜ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੰਡਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਰਾਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਗੁਰੂ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਰਸੋ ਰਸਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਵਲਂਬਨਃ ਏਵਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍

ਸਾਰ, ਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਚ ਵਿਭੁਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਹਰੇਃ ਪੂਜਾਕਮਲੇषੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਗੋਪਯਾਮਾਸ ਕਮਲਂ ਤਦੈਕਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ਹृਤਪੁष੍ਪੋ ਹਰਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਮਿਦਂ ਤ੍ਵਭ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍

ਭੂਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਇਕ ਕਮਲ ਲੁਕਾ ਲਿਆ; ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?'

ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਨੇਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਵਲਮ੍ਬਨਮ੍ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਵੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇਨ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍

ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਕੱਢ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।

ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਭੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਭੂਤਂ ਹਰੋ ਹਰਿਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦਵਤਤਾਰਾਸ਼ੁ ਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ਪਾਵਕਸ੍ਯ ਚ

ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਹਰਾ ਅੱਗ ਦੀ ਗੋਲ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।

ਕੋਟਿਭਾਸ੍ਕਰਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਟਾਮੁਕੁਟਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵृਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍

ਕੋਟੀਆਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਟਾ ਅਤੇ ਮਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਤਿੱਖੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ।

ਸ਼ੂਲਟਙ੍ਕਗਦਾਚਕ੍ਰਕੁਨ੍ਤਪਾਸ਼ਧਰਂ ਹਰਮ੍ ਵਰਾਦਭਯਹਸ੍ਤਂ ਚ ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰੀਯਕਮ੍

ਬਰਛਾ, ਗਦਾ, ਮਸਲ, ਚੱਕਰ, ਭਾਲਾ, ਫੰਨ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰਾ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਦਾਨ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।

ਇਤ੍ਥਂਭੂਤਂ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਂ ਭਸ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਹृष੍ਟੋ ਨਮਸ਼੍ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ

ਭਵ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ਚਚਾਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਂ ਚਕਮ੍ਪੇ ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ

ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਕੰਬ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਵੀ ਹਿਲੀ।

ਦਦਾਹ ਤੇਜਸ੍ਤਚ੍ਛਂਭੋਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵੈ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ ਅਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਹਾਹੇਤ੍ਯਕृਤ ਭੂਤਲੇ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਜੋਤ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਪਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਹਾਏ ਹਾਏ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।

ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਣਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ।

ਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯੇਦਮਧੁਨਾ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਖ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਂ ਚ ਦਦਾਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਨਾਰਦਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਭਵਤਾ ਦृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਂਕਰਮ੍ ਹਿਤਾਯ ਤਵ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਵ ਭਾਵਾਯ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਜੋ ਰੂਪ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਭਾਵ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਣਾਜਿਰੇ ਵਿष੍ਣੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਃਖਸਾਧਨਮ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ ਛਾਨ੍ਤੇਨਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਿਂ ਫਲਮ੍

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਸ਼ਾਂਤ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?

ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੇਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ਯੋਦ੍ਧੁਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬਲਚ੍ਛੇਦਃ ਪਰਸ੍ਯ ਬਲਵृਦ੍ਧਿਦਃ

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤਪਸਵੀ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਯੋਧਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵੈਰਸ਼ਾਨ੍ਤੈਰ੍ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਮਦੀਯਂ ਭਾਵਯਾਵ੍ਯਯਮ੍ ਕਿਮਾਯੁਧੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਦੇਵਾਰਿਸੂਦਨ

ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਮੇਰਾ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?