ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਦਰ੍ਧਂ ਕੇਵਲੇ ਪਾਪੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਮੇਵ ਚ

ਇਸ ਫਲ ਦਾ ਅਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਾਪ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਆਦਿ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਂ ਚ ਪਾਪਕृਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਦਿ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰਿਯਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਕਾਪਿਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨਾ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ-ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਕਾਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਲੈਵੇ।

ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਗੋਮਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮ੍ ਆਹਰੇਤ੍ ਤੇਜੋ ऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਤਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਕਾਪਿਲਂ ਸਂਹਰੇਦ੍ਬੁਧਃ

‘ਗੰਧਦਵਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਜਾ ਗਾਂ ਦਾ ਲੇੜ ਲਵੇ; ‘ਤੇਜੋ ਅਸੀ ਸ਼ੁਕਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੀ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿ ਚਾਹਰੇਤ੍ ਗਵ੍ਯਂ ਦਧਿ ਨਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਕਾਪਿਲਂ ਵੈ ਪਿਤਾਮਹ

‘ਆਪਿਆਯਸਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁੱਧ ਲਵੇ; ‘ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਾਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਦਹੀਂ ਲਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।

ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਗ੍ਰਹੇਦ੍ਵੈ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ ਏਕਸ੍ਥਂ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਰਾਜਤੇ

‘ਦੇਵਸਿਆ ਤਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ‘ਅਘੋਰਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।

ਤਾਮ੍ਰੇ ਵਾ ਪਦ੍ਮਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਪਾਲਾਸ਼ੇ ਵਾ ਦਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸਕੂਰ੍ਚਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍

ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਸੋਨਾ ਵੀ ਰੱਖੇ।

ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮਘੋਰਾਖ੍ਯਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਘृਤੇਨ ਚਰੁਣਾ ਚੈਵ ਸਮਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਤਿਲੈਸ੍ ਤਥਾ

ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤੇ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਘੀ, ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਸਮਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਵੀ।

ਯਵੈਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਰੀਹਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵੈ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਪ੍ਤਵਾਰਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਲਾਭੇ ਘृਤੇਨ ਤੁ

ਜੌ ਅਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਜੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਘੀ ਨਾਲ।

ਹੁਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅष੍ਟਦ੍ਰੋਣਘृਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ

ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਫਿਰ ਅਠ ਡ੍ਰੋਣ ਘੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।

ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਿਬੇਤ੍ਕੂਰ੍ਚਂ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੀਵੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰੇ।

ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਘ੍ਨੋ ऽਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਤਥਾ ਵੀਰਹਾ ਗੁਰੁਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ, ਵੀਰ-ਹੱਤਿਆ, ਅਧਿਆਪਕ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—

ਸ੍ਤੇਯੀ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਰਤਃ ਸਦਾ ਮਦ੍ਯਪੋ ਵृषਲੀਸਕ੍ਤਃ ਪਰਦਾਰਵਿਧਰ੍षਕਃ

ਚੋਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੋਰ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾ ਤਥਾ ਗੋਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਤਥਾ ਦੇਵਪ੍ਰਚ੍ਯਾਵਕਸ਼੍ਚੈਵ ਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਕਸ੍ ਤਥਾ

ਵੇਦ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ-ਹੱਤਿਆ, ਮਾਂ-ਹੱਤਿਆ, ਪਿਤਾ-ਹੱਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਮਾਨਸਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਦਿ ਵਾਚਿਕਾਨਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕਾਯਿਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ—

ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯੋ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸ਼ਤੈਰਪਿ ਏਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਕਥਿਤਮ੍ ਅਘੋਰੇਸ਼ਪ੍ਰਸਂਗਤਃ

ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਜ ਅਘੋਰੇਸ਼ਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਪੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ

ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਲਈ ਜਪ ਕਰੇ।

ਅਥਾਨ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਲ੍ਪੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮਤਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ

ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਹੋਰ ਚਕ੍ਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਤ ਹੈ।

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਸਂਹਾਰੇ ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟੇ ਚਰਾਚਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯਤਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।

ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਨਾਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨੀ

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਰਵਸਵਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯਜਨ ਦਾ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਵਿਸ਼੍ਵੋष੍ਣੀषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਗਨ੍ਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਾ ਮਹੋष੍ਠਿਕਾ ਤਥਾਵਿਧਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਪੱਗ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਧੁਮੱਖੀ ਸੀ। ਐਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍ ਅਥ ਤਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।

ਵਵਨ੍ਦੇ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਗਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਓਮੀਸ਼ਾਨ ਨਮਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ: 'ਓਮ ਈਸ਼ਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹਾਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'

ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼ਾਨ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼ਾਨ ਵृषਵਾਹਨ

ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਈਸ਼ਾਨ, ਵੱਛ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਧਿਪਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਂ ਮੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸਦਾਸ਼ਿਵ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ।

ਓਙ੍ਕਾਰਮੂਰ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਨਮੋਨਮਃ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ

ਓਮ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਦਿਓਜਾਤ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਸਦਿਓਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਅਭਵੇ ਚ ਭਵੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਥਾ ਨਾਤਿਭਵੇ ਨਮਃ ਭਵੋਦ੍ਭਵ ਭਵੇਸ਼ਾਨ ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ

ਅਸਤਿਤਵ ਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਨਾ ਵਧੇਰੇ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਵ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਭਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।

ਵਾਮਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਕਾਲਾਯ ਕਲਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ

ਵਾਮਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਕਾਲ, ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਵਿਕਰਣਾਯੈਵ ਕਾਲਵਰ੍ਣਾਯ ਵਰ੍ਣਿਨੇ ਬਲਾਯ ਬਲਿਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਾ ਵਿਕਰਣਾਯ ਤੇ

ਵਿਕਰਣ, ਕਾਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੰਗੀਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।

ਬਲਪ੍ਰਮਥਨਾਯੈਵ ਬਲਿਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼ਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦਮਨਾਯ ਚ

ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।