ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਂਬਭੂਵੁਃ ਕੁਮਾਰਕਾਃ ਕृष੍ਣਃ ਕृष੍ਣਸ਼ਿਖਸ਼੍ਚੈਵ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਧृਕ੍

ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲਏ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਸ਼ਿਖਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਅਸਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਵਸਤਰਧਰ।

ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯੋਗਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਉਪਾਸਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੋਗਂ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਪੁਨਃ

ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਜੋਗ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿਖਾਇਆ।

ਯੋਗੇਨ ਯੋਗਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਨਸਾ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਅਮਲਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਜੋਗ ਵਿਚ ਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਏਵਮੇਤੇਨ ਯੋਗੇਨ ਯੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਨੀषਿਣਃ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਨ੍ਤਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਯਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਜੋਗ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਟੱਲ ਰੁਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੇ ਭਯਾਨਕੇ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਮ੍

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੁਗ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਰਮ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਵਦਦ੍ਧਰਃ ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਰੂਪੇਣ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਸੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨ੍ ਘੋਰਾਂਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ ਹੀਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਭਾਗ ਤਥੈਵ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਪਿ

ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੇ ਹੋਰ ਉਲੰਘਣਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੋਟੇ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਉਪਪਾਤਕਮਪ੍ਯੇਵਂ ਤਥਾ ਪਾਪਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ਮਾਨਸਾਨਿ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨਿ ਵਾਚਿਕਾਨਿ ਪਿਤਾਮਹ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨੇਕ, ਮੈਂ ਸਹਾਇਕ ਪਾਪ, ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤੇ ਬੋਲੀ ਦੇ ਕਠੋਰ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।

ਕਾਯਿਕਾਨਿ ਸੁਮਿਸ਼੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਸਂਗਿਕਾਨਿ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸਹਜਾਗਨ੍ਤੁਕਾਨਿ ਚ

ਸਰੀਰਕ ਪਾਪ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ, ਮੌਕੇ ਤੇ ਹੋਏ, ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ—ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮਾਤृਦੇਹੋਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯੇਵਂ ਪਿਤृਦੇਹੇ ਚ ਪਾਤਕਮ੍ ਸਂਹਰਾਮਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਤਕਜਂ ਵਿਭੋ

ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਪ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਵੀ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਘੋਰੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਭੋ ਤਦਰ੍ਧਂ ਵਾਚਿਕੇ ਵਤ੍ਸ ਤਦਰ੍ਧਂ ਮਾਨਸੇ ਪੁਨਃ

ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਅੱਧਾ, ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਫਿਰ ਅੱਧਾ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।

ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੋਧਾਦष੍ਟਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਵੀਰਹਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਕੋਟਿਮਭ੍ਯਸੇਤ੍

ਇਰਾਦਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਲਈ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਜਪ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਲਈ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਜਪ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵੀਰ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰੇ।

ਮਾਤृਹਾ ਨਿਯੁਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨਃ ਪਾਪਯੁਤੋ ਨਰਃ

ਮਾਂ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਗਉ-ਹੱਤਿਆ, ਅਭਾਗਾ, ਔਰਤ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ—

ਅਯੁਤਾਘੋਰਮਭ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਸੁਰਾਪੋ ਲਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਪਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ

—ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।

ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਸ੍ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਚ ਵਾਰੁਣੀਮ੍ ਅਸ੍ਨਾਤਾਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਅਜਪੀ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ

ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਾਰੁਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅੱਧਾ ਜਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਪ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵੀ।

ਅਹੁਤਾਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਅਦਾਤਾ ਚ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵਾਪਹਰ੍ਤਾ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਨਰਾਧਮਃ

ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ—

ਨਿਯੁਤਂ ਮਾਨਸਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਰਤੋ ਵਾਪਿ ਮਾਤृਘ੍ਨੋ ਵਾ ਨਰਾਧਮਃ

—ਮਨ ਵਿਚ ਦਸ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਜ ਉਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਜਪੇਦੇਵਂ ਮਾਨਸਂ ਵੈ ਪਿਤਾਮਹ ਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਪਾਪਿਨਾਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਸਮਂ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍

ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮਨ ਵਿਚ ਜਪ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ। ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪਾਪ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤਥਾਪ੍ਯਯੁਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਤਕਾਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਂਸਰ੍ਗਾਤ੍ਪਾਤਕੀ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਮਾਨਸਂ ਧਿਯਾ

ਫਿਰ ਵੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਲਈ, ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਯਚ੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵੈ ਵਾਚਿਕਂ ਚਾष੍ਟਧਾ ਜਪੇਤ੍ ਪਾਤਕਾਦਰ੍ਧਮੇਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਉਪਪਾਤਕਿਨਾਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਧਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤਦਰ੍ਧਂ ਕੇਵਲੇ ਪਾਪੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਮੇਵ ਚ

ਇਸ ਫਲ ਦਾ ਅਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਾਪ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਆਦਿ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਂ ਚ ਪਾਪਕृਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਦਿ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰਿਯਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਕਾਪਿਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨਾ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ-ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਕਾਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਲੈਵੇ।

ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵੈ ਗੋਮਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮ੍ ਆਹਰੇਤ੍ ਤੇਜੋ ऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਤਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਕਾਪਿਲਂ ਸਂਹਰੇਦ੍ਬੁਧਃ

‘ਗੰਧਦਵਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹ ਤਾਜਾ ਗਾਂ ਦਾ ਲੇੜ ਲਵੇ; ‘ਤੇਜੋ ਅਸੀ ਸ਼ੁਕਤਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੀ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿ ਚਾਹਰੇਤ੍ ਗਵ੍ਯਂ ਦਧਿ ਨਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਕਾਪਿਲਂ ਵੈ ਪਿਤਾਮਹ

‘ਆਪਿਆਯਸਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁੱਧ ਲਵੇ; ‘ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਾਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਦਹੀਂ ਲਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।

ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਗ੍ਰਹੇਦ੍ਵੈ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ ਏਕਸ੍ਥਂ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਰਾਜਤੇ

‘ਦੇਵਸਿਆ ਤਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ‘ਅਘੋਰਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।

ਤਾਮ੍ਰੇ ਵਾ ਪਦ੍ਮਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਪਾਲਾਸ਼ੇ ਵਾ ਦਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸਕੂਰ੍ਚਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍

ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਸੋਨਾ ਵੀ ਰੱਖੇ।

ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮਘੋਰਾਖ੍ਯਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਘृਤੇਨ ਚਰੁਣਾ ਚੈਵ ਸਮਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਤਿਲੈਸ੍ ਤਥਾ

ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤੇ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਘੀ, ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਸਮਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਵੀ।

ਯਵੈਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਰੀਹਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵੈ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਪ੍ਤਵਾਰਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਲਾਭੇ ਘृਤੇਨ ਤੁ

ਜੌ ਅਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਜੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਘੀ ਨਾਲ।

ਹੁਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਘੋਰੇਣ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅष੍ਟਦ੍ਰੋਣਘृਤੇਨੈਵ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ

ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਫਿਰ ਅਠ ਡ੍ਰੋਣ ਘੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।