ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਂਹਰ੍ਤੁਰ੍ ਨ ਹਿ ਸਂਹਾਰਃ ਸ੍ਵਤੋ ਵਾ ਪਰਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਸ਼ਾਸਿਤਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਕੋ ऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਕਲਂ ਸਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਅਹਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਨਿਵਰ੍ਤਕਃ

ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।

ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦੂਰ੍ਜਿਤਮੇਵ ਵਾ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਮਮ ਤੇਜੋਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਮ੍

ਜਿਸ ਜੀਵ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੇਜ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ।

ਦੇਵਤਾਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਾ ਮਮੈਵ ਪਰਮਂ ਵਿਦੁਃ ਮਦਂਸ਼ਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ

ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਪਰਮਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ।

ਮਨ੍ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਤਲ੍ਲਲਾਟਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕੌਲ ਤੋਂ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ। ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਰਜਸਾਧਿष੍ਠਿਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਾਮਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਹਂ ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਮਤ੍ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੈਵਤਮ੍

ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਮਸ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਨਿਯੰਤਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤਾਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਇਦਂ ਤੁ ਮਤ੍ਪਰਂ ਤੇਜਃ ਕਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ

ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸੁਤੰਤਰ, ਕਰਤਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੌਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਅਤੋ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ ਅਵੇਹਿ ਪਰਮਂ ਭਾਵਮ੍ ਇਦਂ ਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਣ—ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

ਕਾਲੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਕਾਲਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੁਰ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵਾਃ

ਮੈਂ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ, ਵਿਰਭਦਰ, ਮੌਤ ਦੀ ਮੌਤ ਸਮਝ; ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਾਹਙ੍ਕਾਰਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ ਅਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ

ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਨਫਰਤ ਨਾਲ ਹੋਠ ਵਿਰਕਾ ਕੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੀ।

ਕਿਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍ ਅਸਦ੍ਵਾਦੋ ਵਿਵਾਦਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਕੇਵਲਃ

ਕੀ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ? ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।

ਤਵਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਵਤਾਰਾਣਿ ਕਾਨਿ ਸ਼ੇषਾਣਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਕृਤਾਨਿ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਕਥਾਸ਼ੇषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਅਵਤਾਰ ਹੁਣ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ? ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤੇ ਹਨ? ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਦੋषਂ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯ ਏਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਸ੍ਥਾਮੀਦृਸ਼ੀਂ ਗਤਃ ਤੇਨ ਸਂਹਾਰਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਸਿ

ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਵੇਖ, ਤੂੰ ਐਸੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਜਾਵੇਂਗਾ।

ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਮਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਮ੍ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ, ਰੁਦਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਪਿਤਾਮਹ ਜਨਮਿਆ।

ਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਜਗਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍ ਲਲਾਟੇ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਪਸ੍ਯੁਗ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ

ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਤਲ੍ਲਲਾਟਾਦਭੂਚ੍ਛਂਭੋਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਨ ਦੂषਣਮ੍ ਅਂਸ਼ੋ ऽਹਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਭੈਰਵਰੂਪਿਣਃ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਉਹ ਜਨਮਿਆ; ਇਹ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਹਾਂਭੈਰਵ ਰੂਪ ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ।

ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਹਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਨਯੇਨ ਬਲੇਨ ਚ ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਦਾਰ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਕਲਯਾ ਯੁਤਃ

ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਇਆ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਾਵਲੇਪੇਨ ਗਰ੍ਜਸਿ ਤ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਉਪਕਾਰੋ ਹ੍ਯਸਾਧੂਨਾਮ੍ ਅਪਕਾਰਾਯ ਕੇਵਲਮ੍

ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਗਰਜਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਬੁਰਿਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਹੈ।

ਯਦਿ ਸਿਂਹ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਵਪੁਨਰ੍ਭੂਤ ਮਨ੍ਯਸੇ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਨ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍

ਜੇ ਤੂੰ, ਸਿੰਘ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਨਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ, ਨਾ ਕਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ।

ਕੁਲਾਲਚਕ੍ਰਵਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ऽਸਿ ਪਿਨਾਕਿਨਾ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਵ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਕਪਾਲਂ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪਿਣਃ

ਕੁੰਨਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਅਜੇ ਵੀ, ਕੂਰਮਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦਾ ਖੋਪੜੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਹਰਹਾਰਲਤਾਮਧ੍ਯੇ ਮੁਗ੍ਧ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਬੁਧ੍ਯਸੇ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਕਿਂ ਤਦਂਸ਼ੇਨ ਦਂष੍ਟ੍ਰੋਤ੍ਪਾਤਨਪੀਡਿਤਃ

ਹਰ ਦੇ ਹਾਰ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਦੰਦ ਉਠਣ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ?

ਵਾਰਾਹਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਸਾਕ੍ਰੋਸ਼ਂ ਤਾਰਕਾਰਿਣਾ ਦਗ੍ਧੋ ऽਸਿ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰੇ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਚ੍ਛਲਾਦ੍ਭਵਾਨ੍

ਅੱਜ, ਤੇਰੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਾਰਕ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਸ਼ੂਲ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਤੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।

ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਮਯਾ ਤੇ ਯਜ੍ਞਰੂਪਿਣਃ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਞ੍ਚਮਂ ਸ਼ਿਰਃ

ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਅਜੇ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਛਿਨ੍ਨਂ ਤਮੇਨਾਭਿਸਂਧਂ ਤਦਂਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਬਲਮ੍ ਨਿਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਧੀਚੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਃ

ਉਹ ਹਿੱਸਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਨੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ, ਦਧੀਚੀ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਸੀ।

ਕਣ੍ਡੂਯਮਾਨੇ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕਥਂ ਤਦ੍ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚਕ੍ਰਂ ਵਿਕ੍ਰਮਤੋ ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਪਾਣੇ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍

ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਰ ਖੁਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਉਹ ਚੱਕਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ?

ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਕੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਤਦਪਿ ਵਿਸ੍ਮृਤਮ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਸਕਲਾ ਲੋਕਾ ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਯੋਨਿਧੌ

ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੱਕਰ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਇਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ? ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਨਿਦ੍ਰਾਪਰਵਸ਼ਃ ਸ਼ੇषੇ ਸ ਕਥਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੋ ਭਵਾਨ੍ ਤ੍ਵਦਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਮ੍

ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਾਤਵਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰੁਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੁਹਾਡੇ ਥੰਮ ਦੇ ਤਲੇ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਭਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਹ੍ਯ੍ ਅਨਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਮੋਹਿਤਃ ਤਤ੍ਤੇਜਸੋ ऽਪਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯੁਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮੌ

ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਪਰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।

ਸ੍ਥੂਲਾ ਯੇ ਹਿ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ

ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ—ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ—