ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਮੀਸ਼ਾਨਃ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਮਿਵੌਰਸਮ੍ ਜਗਤ੍ਸੁਖਾਯ ਭਗਵਨ੍ਨ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣੋ ऽਸਿ ਮਾਧਵ

ਈਸ਼ਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: 'ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਮਾਧਵ।'

ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਚ ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਪਰੇਣ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ਜਨ੍ਤੁਚਕ੍ਰਂ ਭਗਵਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਿਣਾ

ਤੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੱਛੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਚਾਇਆ।

ਪੁਚ੍ਛੇਨੈਵ ਸਮਾਬਧ੍ਯ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨੇਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪੁਰਾ ਬਿਭਰ੍षਿ ਕੂਰ੍ਮਰੂਪੇਣ ਵਾਰਾਹੇਣੋਦ੍ਧृਤਾ ਮਹੀ

ਪਿਛਲੀ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਿਆ। ਤੂੰ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਤੇ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਠਾਇਆ।

ਅਨੇਨ ਹਰਿਰੂਪੇਣ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਹਤਃ ਵਾਮਨੇਨ ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਕ੍ਰਮਤਾ ਪੁਨਃ

ਹਰੀ ਦੇ ਇਸ ਰੂਪ ਨਾਲ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਫਿਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।

ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਯਃ ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ

ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,

ਤਦਾ ਤਦਾਵਤੀਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਨਿਰਾਮਯਮ੍ ਨਾਧਿਕਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੋ ऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਹਰੇ ਸ਼ਿਵਪਰਾਯਣ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹਰੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਨਾ ਬਰਾਬਰ।

ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਯਦਰ੍ਥਮ੍ ਅਵਤਾਰੋ ऽਯਂ ਨਿਹਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਕੇਸ਼ਵ

ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਤੇ ਵੇਦ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਇਸੀ ਲਈ ਤੇਰਾ ਅਵਤਾਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕੇਸ਼ਵ।

ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਘੋਰਂ ਭਗਵਨ੍ ਨਰਸਿਂਹ ਵਪੁਸ੍ਤਵ ਉਪਸਂਹਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਂਸ੍ ਤ੍ਵਮੇਵ ਮਮ ਸਂਨਿਧੌ

ਤੇਰਾ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੋ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੀਰਭਦ੍ਰੇਣ ਨृਸਿਂਹਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯਾ ਗਿਰਾ ਤਤੋ ऽਧਿਕਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਕੋਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਯਦ੍ਧਰਿਃ

ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸਾ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤਾ।

ਆਗਤੋ ऽਸਿ ਯਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਾ ਹਿਤਂ ਵਦ ਇਦਾਨੀਂ ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍

ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਆਇਆ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।

ਸਂਹਰ੍ਤੁਰ੍ ਨ ਹਿ ਸਂਹਾਰਃ ਸ੍ਵਤੋ ਵਾ ਪਰਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਸ਼ਾਸਿਤਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਕੋ ऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਕਲਂ ਸਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਅਹਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਨਿਵਰ੍ਤਕਃ

ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਤੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।

ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਵਿਭੂਤਿਮਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦੂਰ੍ਜਿਤਮੇਵ ਵਾ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਮਮ ਤੇਜੋਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਮ੍

ਜਿਸ ਜੀਵ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਿਆਈ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੇਜ ਦੀ ਵਧੀਕਤਾ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ।

ਦੇਵਤਾਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਾ ਮਮੈਵ ਪਰਮਂ ਵਿਦੁਃ ਮਦਂਸ਼ਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ

ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਪਰਮਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ।

ਮਨ੍ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਤਲ੍ਲਲਾਟਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕੌਲ ਤੋਂ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ। ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਭਗਵਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।

ਰਜਸਾਧਿष੍ਠਿਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਾਮਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਹਂ ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਮਤ੍ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੈਵਤਮ੍

ਰਜਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਮਸ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਨਿਯੰਤਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤਾਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ ਇਦਂ ਤੁ ਮਤ੍ਪਰਂ ਤੇਜਃ ਕਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ

ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸੁਤੰਤਰ, ਕਰਤਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੌਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਅਤੋ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ ਅਵੇਹਿ ਪਰਮਂ ਭਾਵਮ੍ ਇਦਂ ਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਣ—ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

ਕਾਲੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਕਾਲਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੁਰ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵਾਃ

ਮੈਂ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ, ਵਿਰਭਦਰ, ਮੌਤ ਦੀ ਮੌਤ ਸਮਝ; ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਾਹਙ੍ਕਾਰਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ ਅਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ ਵਿਹਸ੍ਯੋਵਾਚ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ

ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਨਫਰਤ ਨਾਲ ਹੋਠ ਵਿਰਕਾ ਕੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੀ।

ਕਿਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍ ਅਸਦ੍ਵਾਦੋ ਵਿਵਾਦਸ਼੍ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਕੇਵਲਃ

ਕੀ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ? ਤੇਰੀ ਝੂਠੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।

ਤਵਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਵਤਾਰਾਣਿ ਕਾਨਿ ਸ਼ੇषਾਣਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਕृਤਾਨਿ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਕਥਾਸ਼ੇषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਅਵਤਾਰ ਹੁਣ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ? ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤੇ ਹਨ? ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਦੋषਂ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯ ਏਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਸ੍ਥਾਮੀਦृਸ਼ੀਂ ਗਤਃ ਤੇਨ ਸਂਹਾਰਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮੇष੍ਯਸਿ

ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਵੇਖ, ਤੂੰ ਐਸੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਜਾਵੇਂਗਾ।

ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਮਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਮ੍ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ, ਰੁਦਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਪਿਤਾਮਹ ਜਨਮਿਆ।

ਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਜਗਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍ ਲਲਾਟੇ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਤਪਸ੍ਯੁਗ੍ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ

ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਤਲ੍ਲਲਾਟਾਦਭੂਚ੍ਛਂਭੋਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਨ ਦੂषਣਮ੍ ਅਂਸ਼ੋ ऽਹਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਭੈਰਵਰੂਪਿਣਃ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਉਹ ਜਨਮਿਆ; ਇਹ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਮਹਾਂਭੈਰਵ ਰੂਪ ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ।

ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਹਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਨਯੇਨ ਬਲੇਨ ਚ ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਦਾਰ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਕਲਯਾ ਯੁਤਃ

ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਇਆ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਾਵਲੇਪੇਨ ਗਰ੍ਜਸਿ ਤ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਉਪਕਾਰੋ ਹ੍ਯਸਾਧੂਨਾਮ੍ ਅਪਕਾਰਾਯ ਕੇਵਲਮ੍

ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਗਰਜਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਬੁਰਿਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਹੈ।

ਯਦਿ ਸਿਂਹ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਵਪੁਨਰ੍ਭੂਤ ਮਨ੍ਯਸੇ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਨ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍

ਜੇ ਤੂੰ, ਸਿੰਘ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਨਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ, ਨਾ ਕਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ।