ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦ੍ਵਿਦੇਵਕੁਲਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਉਤ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚੈਵ ਸ਼ੈਲਜਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਦਵਿਦੇਵਕੁਲ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਹਾੜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਿਖਾਇਆ।

ਮਹਾਪ੍ਰਮਾਣਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਪਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਮਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਵਿਖਾਇਆ।

ਅਲਂਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠਦ੍ ਅਲਂਗृਹਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਤੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੂਹਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਲੰਘ੍ਰਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਜ੍ਞੇ ਵ੍ਯੋਮਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਕਦਮ੍ਬੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਏਤਦ੍ਧਿ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨੈਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍

ਉਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵ੍ਯੋਮਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਕਦੰਬੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਪ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਿਖਾਇਆ।

ਗੋਮਣ੍ਡਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚੈਵ ਨਨ੍ਦਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਦੇਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨਿ ਵਰਾਨਨੇ

ਉਸ ਨੇ ਗੋਮੰਡਲੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਨੰਦਾ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿ ਨੇ ਇਹ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵਹ੍ਰਦਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਥਾਨਾਨੀਮਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਤਥਾ ਹਾਰਪੁਰੇ ਦੇਵਿ ਤਵ ਹਾਰੇ ਨਿਪਾਤਿਤੇ

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਹਿਰਦ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵੇਖ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਰਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਹਾਰ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ।

ਤ੍ਵਯਾ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਾਂ ਹਾਰਕੁਣ੍ਡਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਰੁਦ੍ਰਪੁਰੇ ਚੈਵ ਤਤ੍ਕਾਯੋਪਰਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ

ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਹਾਰਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ। ਸ਼ਿਵਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ, ਇਹ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।

ਤਤ੍ਰ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸੁਸ਼ੈਲੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਤ੍ਵਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਲਂਕृਤਂ ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ

ਉਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੁਸ਼ੈਲ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਥਾਪਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਸਜਾਇਆ।

ਚਣ੍ਡਿਕੇਸ਼੍ਵਰਕਂ ਦੇਵਿ ਚਣ੍ਡਿਕੇਸ਼ਾ ਤਵਾਤ੍ਮਜਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਂਬਿਕਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍

ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਉੱਚਾ ਅੰਬਿਕਾ ਤੀਰਥ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਹਨ।

ਰੁਚਿਕੇਸ਼੍ਵਰਕਂ ਚੈਵ ਧਾਰੈषਾ ਕਪਿਲਾ ਸ਼ੁਭਾ ਏਤੇषੁ ਦੇਵਿ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ

ਰੁਚਿਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਕਪਿਲਾ ਧਾਰ ਵੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ,

ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹਿ ਮੋਦਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਸਂਤ੍ਯਜੇਦ੍ ਦੇਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡੇ,

ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਯਥਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਮਹਾਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤੇਨ ਵਿਧਿਨੈਵ ਤੁ

ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਸ ਯਾਤਿ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਲਸ਼ਤਂ ਜ੍ਞੇਯਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿ

ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਨੂੰ ਸੌ ਪਲ ਅਤੇ ਮਲ੍ਹਣ ਨੂੰ ਪੱਚੀ ਪਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਲਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇ ਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਮਹਾਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਦੀਯਂ ਤੁ ਗਵ੍ਯੇਨੈਵ ਘृਤੇਨ ਚ

ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪਲ ਦਾ ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਵਾਰਿਭਿਰ੍ ਅਭਿषਿਞ੍ਚਤਿ ਸਂਮਾਰ੍ਜ੍ਯ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪ੍ਰਯੁਤਂ ਤਥਾ

ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਫਲ।

ਪੂਜਯਾ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਗੀਤਵਾਦਿਨਾਮ੍ ਮਹਾਸ੍ਨਾਨੇ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮष੍ਟਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਇੱਕ ਲੱਖ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਧੇਰੇ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਲੇਨ ਕੇਵਲੇਨੈਵ ਗਨ੍ਧਤੋਯੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਅਨੁਲੇਪਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲੇਨ ਵੈ

ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ, ਸਾਰਾ ਮਲ੍ਹਣ ਪੱਚੀ ਪਲ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਮੀਪੁष੍ਪਂ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਚ ਪਙ੍ਕਜਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍

ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲ ਵੀ—ਪਰ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣੇ।

ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਰੋਣੈਰ੍ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅष੍ਟਦ੍ਰੋਣੈਰਥਾਪਿ ਵਾ ਦਸ਼ਦ੍ਰੋਣੈਸ੍ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਮ੍ ਅष੍ਟਦ੍ਰੋਣੈਰਥਾਪਿ ਵਾ

ਚਾਰ ਡਰੋਣ ਜਾਂ ਅੱਠ ਡਰੋਣ ਜਾਂ ਦਸ ਡਰੋਣ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਲਈ ਭੋਗ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਠ ਡਰੋਣ ਨਾਲ ਵੀ।

ਸ਼ਤਦ੍ਰੋਣਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਆਢਕੇ ऽਪਿ ਵਿਧੀਯਤੇ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਇੱਕ ਆਢਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸੌ ਡਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜਤਿਮਿਰਾਪਟਹਾਦਿਭਿਃ ਵਾਦਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਨਿਨਾਦੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ

ਭੇਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਝਾਂਝਰ, ਮੂਰਲੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ,

ਜਾਗਰਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ ਭृਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰਦਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਿਬਾਨ੍ਧਵੈਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ,

ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਹੀਨਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ

ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੇ ਲਿੰਗ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੋਲ ਧਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।

ਕृਤਂ ਵਾ ਨ ਕृਤਂ ਵਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਜਪੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮੇਵ ਚ

ਕਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਲਦੀ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਜਪਿਤ੍ਵੈਵਂ ਮਹਾਬੀਜਂ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਮृਤਃ ਤਥੈਵ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜਿਵੇਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਝ ਹੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਯੇ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਯਸਾ ਚ ਘृਤੇਨ ਚ

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ ਅਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।

ਅਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭੁਵਨਨਾਯਕਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਚ ਤਪਸਾ ਮਨ੍ਦਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ

ਉਸ ਨੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਰੁਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੰਦਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ।