ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਥਂ ਪੁਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਪੁਃ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਮੂਰਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੁੜ ਨੀਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਦੀ ਹੈ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਜਾ ਪ੍ਰਾਹ ਹृष੍ਟਸਰ੍ਵਤਨੂਰੁਹਾ ਸ੍ਤੁਵਤੀ ਚਰਣੌ ਨਤ੍ਵਾ ਕ ਇਮੇ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ, ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਕੌਣ ਹਨ?'

ਤਾਮੁਵਾਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ ਤਦਾ ਦੇਵੀਂ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਜਾਮ੍ ਮਦੀਯਂ ਵ੍ਰਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ—'

ਯੈਰ੍ਯੈਰ੍ਯੋਗਾ ਇਹਾਭ੍ਯਸ੍ਤਾਸ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਮ ਭਾਮਿਨਿ

'ਜੋ ਜੋ ਯੋਗ ਇਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਇਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ—'

ਅਨੁਗ੍ਰਹੋ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਵਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੂਰ੍ਤਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਨ੍ ਮਹਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਤਥਾ

'ਮੇਰੀ ਮੂਰਤ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ—'

ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍

'ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਸਿੱਧ ਯੋਗੀਆਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'

ਉਭਯੋਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਦੇਵਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮੁਪਾਸ੍ਯਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਭਾਨੂਪਰਾਗੇ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

'ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ।'

ਸਰ੍ਵਪਰ੍ਵਸੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਵਿषੁਵੇष੍ਵਯਨੇषੁ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍

'ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਵਿਸੁਵ ਤੇ ਅਯਨਾਂ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਥੇ ਜਾਹਨਵੀ—'

ਉਤ੍ਤਰਪ੍ਰਵਹਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਮਮ ਮੌਲਿਵਿਨਿਃਸृਤਾਮ੍ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਗਿਰਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਂ ਹਿਮਵਤਃ ਸੁਤਾਮ੍

'ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ।'

ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥਿਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਿਕ੍ਪ੍ਰਵਹਾਂ ਸਦਾ ਭਜਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਯੇ ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਵਰਾਨਨੇ

ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਸੁਣੋ — ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮਕ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।

ਸਂਨਿਹਤ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼ਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਿਮਿषਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਪृਥੂਦਕਮ੍

ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਨਿਮਿਸ਼, ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥੁਦਕ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦ੍ਰੁਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨੈਮਿषਂ ਤੀਰ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵਿ ਦੇਵਤਾ ऋषਯਸ੍ ਤਥਾ

ਦ੍ਰੁਮਕਸ਼ੇਤਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨੈਮਿਸ਼ — ਜਿੱਥੇ ਤੀਰਥ ਹਨ — ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ, ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਸਂਧ੍ਯਾ ਚ ऋਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ

ਸੰਧਿਆ, ਸਾਰੇ ਰੁੱਤ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ-ਤੀਰਥ — ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਭਾਗੀਰਥੀਂ ਸਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਪਰ੍ਵਸੁ ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍

ਸੁਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਉਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਹਾਰਦੀ ਹੈ।

ਕਾਲਭੈਰਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧੂਤਪਾਪਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਰ੍ਵਸੁ ਪਰ੍ਵਸੁ

ਕਾਲਭੈਰਵ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸਦਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਸੁ ਪਰ੍ਵਸੁ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰਂ ਮਹਾਪਾਪਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍

ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ, ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤ — ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕੇਦਾਰੇ ਚੈਵ ਯਲ੍ਲਿਙ੍ਗਂ ਯਚ੍ਚ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਹਾਲਯੇ

ਕੇਦਾਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਹਨ।

ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਤਥਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚੈਵ ਗੋਕਰ੍ਣੌ ਚ ਤਥਾ ਹ੍ਯੁਭੌ

ਮੱਧਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਧਾਮ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।

ਦ੍ਰੁਮਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ੍ਥਾਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਥੈਕਾਗ੍ਰਂ ਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਦ੍ਰੁਮਚੰਡੇਸ਼ਵਰ, ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ — ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ — ਸਥਾਨੇਸ਼ਵਰ, ਏਕਾਗ੍ਰ, ਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਜੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।

ਭੈਰਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਤਥੌਂਕਾਰਕਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ਅਮਰੇਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਭਸ੍ਮਗਾਤ੍ਰਕਮ੍

ਭੈਰਵੇਸ਼ਵਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਓਂਕਾਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਅਮਰੇਸ਼, ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋਤਿਸ਼ ਤੇ ਭਸਮਗਾਤ੍ਰਕ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।

ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਮਮ ਭੂਤਲੇ ਅष੍ਟषष੍ਟਿਸਮਾਖ੍ਯਾਨਿ ਰੂਢਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ

ਮੇਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਅਠਾਹਠ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਸਥਾਪਤ ਹਨ।

ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ਼ੇषਾਣਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਰ੍ਵਸੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਗੁਹ੍ਯਂ ਚੈਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍

ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤੇਨੇਹ ਲਭਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਮृਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਮृਤਂ ਪਦਮ੍ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਦृष੍ਟੇਨ ਚ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਜੀਵ ਮਰਨ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਮਰ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ।

ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਮ੍ ਇष੍ਟੈਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਿਂ ਤਤਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍

ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋਏ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਸਰ੍ਵਾਯਤਨਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵਿ ਭੂਮੌ ਗਿਰਿष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਦੇਵੀ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਮਯੋਦਿਤਮ੍

ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਧਾਮ, ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ — ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।

ਅਵਿਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਪਾਪਸ੍ਤੁ ਵੇਦੋਕ੍ਤਃ ਕਥ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਜੁष੍ਟਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਤ ਉਚ੍ਯਤੇ

‘ਅਵੀ’ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਵਿਮੁਕਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸੁਦृष੍ਟਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਗृਹਂ ਮਮ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ — ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹਨ — ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੇਰੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਘਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।'

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਸ੍ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਵਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਉਮਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਉਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਪਰਵਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਇਆ।

ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰੇ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਵਸਚ੍ਚ ਸਦਾ ਤਯਾ ਸਰ੍ਵਗਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਦਸਨ੍ਮਯਃ

ਉਹ ਸਦਾ ਉਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਸਭ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ।