ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਵਰ੍ਲੀਨੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯੇਵਮ੍ ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਇਹ ਨਰਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍

ਸਵਰਲੀਨੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਇਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।

ਅਨਨ੍ਯਾ ਸਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਚੈਵ ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਮਯਾ ਦੇਸ਼ੇ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੈਵਤਕਣ੍ਟਕਃ

ਉਹੀ ਰਾਹ ਉਸ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ, ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੈਤ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿਹਤੋ ਦਰ੍ਪਿਤੋ ਬਲੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਤ੍ਰਾਹਮਾਸ੍ਥਿਤਃ

ਬਾਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਥੇ ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ।

ਨ ਪੁਨਰ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਲੋ ਵਿਦਲਸ਼੍ਚੈਵ ਯੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ

ਜੋ ਇਹ ਬਾਘ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਤਪਲ ਤੇ ਵਿਦਲ, ਉਹ ਦੋ ਦੈਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਾਰੇ ਸਨ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯੌ ਦਰ੍ਪਿਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯੈਵ ਨਿਹਤੌ ਰਣੇ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਕਨ੍ਦੁਕੇਨਾਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੇਦਂ ਦੇਹਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਉਹ ਦੋ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਸਨ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਦੇਹ ਇਥੇ ਲਿਆ।

ਆਦਾਵਤ੍ਰਾਹਮਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗਣਪੈਃ ਸਹ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਨ੍ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਗਣਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।

ਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਏਤਾਨਿ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨ੍ਯਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਨਿਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਹਭੇਦੇ ਗਣੋ ਭਵੇਤ੍

ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਇਹ ਲਿੰਗ ਥਾਪੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਗਣ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇਨ ਪੁਰਾ ਹਿਮਵਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍

ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਿਮਵਤ ਨੇ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਥਾਪਿਆ।

ਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਦृਸ਼੍ਯਤਾਮਿਹ ਚਾਦਰਾਤ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਤਨ੍ਮਨੁਜੋ ਦੇਵਿ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍

ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।

ਨਦ੍ਯੇषਾ ਵਰੁਣਾ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਾਪਪ੍ਰਮੋਚਨੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾ ਸਹ ਸਂਗਤਾ

ਇਹ ਨਦੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਰੁਣਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਜਾਹਨਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।

ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚਾਪਿ ਸਂਗਮੇ ਲਿਙ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਂਗਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਜਗਤਿ ਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਥਾਪਿਆ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਉਂ ਵੇਖੋ।

ਸਂਗਮੇ ਦੇਵਨਦ੍ਯਾ ਹਿ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਨੁਜਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਸਂਗਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਭਯਂ ਕੁਤਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਾ ਡਰ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ?

ਇਦਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਿਵਾਸੋ ਯੋਗਿਨਾਂ ਪਰਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਚ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਸ੍ਵਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾਗ੍ਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ

ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਆਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ।

ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮੇਤਦ੍ਧਿ ਮਦੀਯਵ੍ਰਤਧਾਰਿਣਾਮ੍

ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ 'ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।

ਯੋਗਿਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਿਪ੍ਸੂਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਾਨਂ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਤਿ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ

ਜੋ ਯੋਗੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਨਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਮੇਤਤ੍ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਭृਗੁਸੂਨੁਨਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਮਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍

ਇਹ ਲਿੰਗ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਵਰ' ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਅਮਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਂ ਨਿਯਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ ਮृਤਸ਼੍ ਚ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਤੁਃ ਸਂਸਾਰੀ ਤੁ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ

ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਪੁਰਾ ਜਮ੍ਬੂਕਰੂਪੇਣ ਅਸੁਰੋ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਹਿ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਗੋਮਾਯੁਰ੍ਬਨ੍ਧਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਅਸੁਰ ਦੇਵਕੰਟਕ ਨੇ ਜੰਬੂਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਗੋਮਾਯੂ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ।

ਨਿਹਤੋ ਹਿਮਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਿ ਜਮ੍ਬੂਕੇਸ਼ਸ੍ਤਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਜਗਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍

ਮੈਂ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਜੰਬੂਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।

ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਮਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਗ੍ਰਹੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਪੁਰੋਗੈਸ਼੍ ਚ ਏਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨਿ ਹ

ਇਸ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਨਿ ਤੁ ਏਵਮੇਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਮਨ੍ਨਿਵਾਸਾਨਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ

ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਰਵਤੀ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਮੇਰੇ ਨਿਵਾਸ ਹਨ।

ਕਥਿਤਾਨਿ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਦਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਤੁਃਕ੍ਰੋਸ਼ਂ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਇਕ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਇਹ ਖੇਤਰ ਚਾਰ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਯੋਜਨਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ऽਮृਤਪ੍ਰਦਮ੍ ਮਹਾਲਯਗਿਰਿਸ੍ਥਂ ਮਾਂ ਕੇਦਾਰੇ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਸੁੰਦਰ ਪਾਰਵਤੀ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਇਕ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਮੌਤ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਹਾਲਯਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹਾਂ।

ਗਣਤ੍ਵਂ ਲਭਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਯਤੇ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਤਃ ਸਾ ਮੁਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ

ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ।

ਤਤੋ ਮਹਾਲਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੇਦਾਰਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮਾਦਪਿ ਸ੍ਮृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ

ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਲਯਾ, ਕੇਦਾਰ ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਾ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ 'ਅਵਿਮੁਕਤ' ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੇਦਾਰਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚੈਵ ਮਹਾਲਯਮ੍ ਮਮ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰ੍ਲੋਕੇ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍

ਕੇਦਾਰ, ਮਧ੍ਯਮਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਸਥਾਨ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਯਤਃ ਸृष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਿਮੇ ਲੋਕਾਸ੍ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਮਯਾ ਮੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਤਤੋ ऽਭਵਤ੍

ਇਥੋਂ ਹੀ ਇਹ ਲੋਕ ਬਣੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਖੇਤਰ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ 'ਅਵਿਮੁਕਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਮ ਦृष੍ਟ੍ਵੇਹ ਮਾਨਵਃ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ 'ਅਵਿਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ' ਲਿੰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁ-ਪਾਸ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਂ ਸਂਗਮੇਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਲੀਨਂ ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਗੋਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍

ਸ਼ੈਲੇਸ਼, ਸੰਗਮੇਸ਼, ਸਵਰਲੀਨ, ਮਧ੍ਯਮੇਸ਼ਵਰ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਈਸ਼ਾਨ, ਗੋਪਰੇਖਸ਼, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ —