ਕੁਬੇਰੋ ऽਤ੍ਰ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਪਿਤਕ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਸੇਵਨਾਦੇਵ ਗਣੇਸ਼ਤ੍ਵਮਵਾਪ ਹ
ਇਸ ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਭਵਿਤਾ ਯਸ਼੍ ਚ ਸੋ ऽਪਿ ਭਕ੍ਤੋ ਮਮੈਵ ਤੁ ਇਹੈਵਾਰਾਧ੍ਯ ਮਾਂ ਦੇਵਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਸੰਵਰਤ ਵੀ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ; ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤੌ ਯੋਗੀ ऋषਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ਮਮ ਭਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਵਿਆਸ ਵੀ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਰਂਸ੍ਯਤੇ ਸੋ ऽਪਿ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਪਿ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਵੀ, ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗਾ।
ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਿਵੌਕਸਃ ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਮਿਹ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਾ, ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਯੋਗਿਨੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਛਨ੍ਨਰੂਪਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਅਨਨ੍ਯਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਮਿਹੋਪਾਸਤੇ ਸਦਾ
ਹੋਰ ਦਿਵਿਆ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੁਪਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਵਿषਯਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਰਤਿਰ੍ਨਰਃ ਇਹ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮृਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਸਂਸਾਰੇ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜੇ ਇਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਯੇ ਪੁਨਰ੍ਨਿਰ੍ਮਮਾ ਧੀਰਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ ਵ੍ਰਤਿਨਸ਼੍ ਚ ਨਿਰਾਰਮ੍ਭਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮਯਿ ਭਾਵਿਤਾਃ
ਪਰ ਜੋ ਨਿਰਮਮ, ਧੀਰ, ਸਤਵ ਵਿਚ ਟਿਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧੀਮਨ੍ਤਃ ਸਂਗਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਗਤਾ ਇਹ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਾ।
ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਂ ਨ ਯੋਗੀ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਤਮਿਹੈਵ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਜੋ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਯੋਗੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਾ।
ਗੋਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ ਇਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੁਰਾ ਕੈਲਾਸਭਵਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਹ ਗੋਪਰੇਖਸ਼ਕ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਥੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਕੈਲਾਸ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਮਕਾਨ ਵੇਖ।
ਗੋਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਮ੍ ਅਥਾਗਮ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਮਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਲ੍ਮषੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਗੋਪਰੇਖਸ਼ਕ ਆ ਕੇ ਅਤੇ ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਫਸਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਹ੍ਰਦਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤਥਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृਤਮ੍ ਗਵਾਂ ਸ੍ਤਨ੍ਯਜਤੋਯੇਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕਪਿਲਾ-ਹਰਦ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਹਂ ਵृषਧ੍ਵਜ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਦੇਵਿ ਸਦਾਹਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਣਾਈ ਹੈ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਵੇਖ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਤੋਯਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਂ ਹ੍ਰਦਮ੍ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਰਹਂ ਦੇਵਿ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਃ
ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹ੍ਰਦ ਵੇਖ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛੋਪਸ਼ਮਮ੍ ਈਸ਼ੇਤਿ ਉਪਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨੀਯ ਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾ, ਹੇ ਈਸ਼—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚਾਪਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਪਿ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਂਵਿਗ੍ਨਚੇਤਸਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮੁੜ ਥਾਪਿਆ; ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਯਾਨੀਤਮਿਦਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਤਮੁਵਾਚ ਪੁਨਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕੁਪਿਤਾਨਨਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਲਿੰਗ ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਥਾਪਿਆ?' ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਦ੍ਰੇ ਦੇਵੇ ਮਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਰਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮਹਤ੍ਤਰਾ ਮਯੈਵ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰੁਦਰ ਲਈ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਲਿੰਗ ਮੈਂ ਹੀ ਥਾਪਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤਤੋ ऽਤ੍ਰਾਹਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਮਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਮ ਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ; ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪੁਨਰਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਮ ਲਿਙ੍ਗਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਇਥੇ ਮੁੜ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਥਾਪਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੀਨੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯੇਵਮ੍ ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਇਹ ਨਰਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਸਵਰਲੀਨੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਇਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਅਨਨ੍ਯਾ ਸਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਚੈਵ ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਮਯਾ ਦੇਸ਼ੇ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੈਵਤਕਣ੍ਟਕਃ
ਉਹੀ ਰਾਹ ਉਸ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ, ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੈਤ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿਹਤੋ ਦਰ੍ਪਿਤੋ ਬਲੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਤ੍ਰਾਹਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਬਾਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਥੇ ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ।
ਨ ਪੁਨਰ੍ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਨਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਲੋ ਵਿਦਲਸ਼੍ਚੈਵ ਯੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਇਹ ਬਾਘ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਤਪਲ ਤੇ ਵਿਦਲ, ਉਹ ਦੋ ਦੈਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਾਰੇ ਸਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯੌ ਦਰ੍ਪਿਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯੈਵ ਨਿਹਤੌ ਰਣੇ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਕਨ੍ਦੁਕੇਨਾਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੇਦਂ ਦੇਹਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਸਨ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਗੇਂਦ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਦੇਹ ਇਥੇ ਲਿਆ।
ਆਦਾਵਤ੍ਰਾਹਮਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਗਣਪੈਃ ਸਹ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਨ੍ਮੇ ਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਗਣਿਆਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
ਦੇਵੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਏਤਾਨਿ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨ੍ਯਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਨਿਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਹਭੇਦੇ ਗਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਇਹ ਲਿੰਗ ਥਾਪੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਗਣ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇਨ ਪੁਰਾ ਹਿਮਵਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਿਮਵਤ ਨੇ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਥਾਪਿਆ।
ਸ਼ੈਲੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਦृਸ਼੍ਯਤਾਮਿਹ ਚਾਦਰਾਤ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਤਨ੍ਮਨੁਜੋ ਦੇਵਿ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।