ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ ਧੂਮਂ ਵਾ ਮਸ੍ਤਕਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦਸ਼ਾਹਾਨ੍ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਸਿਰ ਤੋਂ ਧੂੰਆ ਉਠਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਸਂਭਿਨ੍ਨੋ ਮਾਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਮਰ੍ਮਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕृਨ੍ਤਤਿ ਅਦ੍ਭਿਃ ਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਨ ਹृष੍ਯੇਤ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨਾਸ਼ਾਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਗਾਯਨ੍ਨृਤ੍ਯਨ੍ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਾਲੂ ਜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਨੱਚਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂਬਰਧਰਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀ ਵਾਪ੍ਯਥਾਙ੍ਗਨਾ ਯਂ ਨਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਸ਼ਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਾਲੀ ਔਰਤ, ਗਾਉਂਦੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਛਿਦ੍ਰਂ ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਨਰਃ ਨਗ੍ਨਂ ਵਾ ਸ਼੍ਰਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਨੰਗਾ ਜਟਾਧਾਰੀ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਆ ਮਸ੍ਤਕਤਲਾਦ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਨਿਮਜ੍ਜੇਤ੍ਪਙ੍ਕਸਾਗਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੱਕ ਕੀਚੜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਕੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁष੍ਕਾਂ ਭੁਜਙ੍ਗਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੋ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਖ, ਕੋਲੇ, ਵਾਲ, ਸੁੱਕੀ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸੱਪ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਕृष੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਕਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਰੁषੈਰੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧੈਃ ਪਾषਾਣੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁषਸਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ਿਵਾਃ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਭਿਮੁਖਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ ਗਤਾਯੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜੰਗਲੀ ਕੁੱਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੌਂਦੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍ ਜਾਯਤੇ ਦਨ੍ਤਹਰ੍षਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਗਤਾਯੁषਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੰਦ ਥਰਥਰਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ ਉਮਰ ਮੁਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਭੂਯੋਭੂਯਸ੍ਤ੍ਰਸੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦਿਵਾ ਦੀਪਗਨ੍ਧਂ ਚ ਨਾਘ੍ਰਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਪਦਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰਾਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ خوشਬੂ ਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੁਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਪਰਨੇਤ੍ਰੇषੁ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਦਾ ਗੋਲ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਉਹ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਨੇਤ੍ਰਮੇਕਂ ਸ੍ਰਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੌ ਸ੍ਥਾਨਾਚ੍ਚ ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤਃ ਵਕ੍ਰਾ ਚ ਨਾਸਾ ਭਵਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਗਤਜੀਵਿਤਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਰੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੰਨ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਢਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਨੱਕ ਟੇਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾ ਖਰਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਭਾਸਂ ਚ ਵੈ ਮੁਖਮ੍ ਗਣ੍ਡੇ ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਰਕ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਕਾਲੀ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੇ, ਮੂੰਹ ਪਦਮ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਗੱਲ 'ਤੇ ਲਾਲ ਗੰਢ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੋ ਹਸਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਯਨ੍ਨृਤ੍ਯਂਸ਼੍ ਚ ਯੋ ਨਰਃ ਯਾਮ੍ਯਾਮਭਿਮੁਖਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਤਦਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ, ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਨੱਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਘਨਾਭਾਸਾ ਸ਼੍ਵੇਤਸਰ੍षਪਸਂਨਿਭਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਚ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਹ੍ਯਸਕृਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਿੱਟੀ, ਘਣੀ ਧੁੰਦ ਵਰਗੀ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਉष੍ਟ੍ਰਾ ਵਾ ਰਾਸਭਾ ਵਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਰਥੇ ਸ਼ੁਭਾਃ ਯਸ੍ਯ ਸੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਵੇਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਗਤਃ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉੱਪਰਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਉਠੇ, ਉੱਠ ਜਾਂ ਗਧੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਵੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦ੍ਵੇ ਵਾਥ ਪਰਮੇ ऽਰਿष੍ਟੇ ਏਕੀਭੂਤਃ ਪਰਂ ਭਵੇਤ੍ ਘੋषਂ ਨ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਕਰ੍ਣੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਨੇਤ੍ਰੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੇ ਦੋ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਨ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਅੱਖ ਨਾਲ ਚਾਨਣ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇ ਯੋ ਨਿਪਤੇਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦ੍ਵਾਰਂ ਚਾਪਿ ਪਿਧੀਯਤੇ ਨ ਚੋਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਯਃ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਾਤ੍ ਤਦਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਖੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਮੁਖਸ੍ਯ ਸ਼ੋषਃ ਸੁषਿਰਾ ਚ ਨਾਭਿਰਤ੍ਯੁष੍ਣਮੂਤ੍ਰੋ ਵਿषਮਸ੍ਥ ਏਵ
ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਜਾਣਾ, ਨਾਭੀ ਖੋਖਲੀ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਪਿਸਾਬ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੋਣਾ—ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋ ਨਿਹਨ੍ਯਤੇ ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚ ਸ ਗਤਾਯੁਰ੍ਨ ਜੀਵਤਿ
ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੇ ਕੋਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਤਲ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਨੋਪਲਭੇਚ੍ਚਾਪਿ ਤਦਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸ੍ਵਕਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ ਕृष੍ਣਂ ਰਕ੍ਤਮਪਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿੱਟਾ, ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਲਾਲ ਕਪੜਾ ਵੇਖੇ, ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰਿष੍ਟੇ ਸੂਚਿਤੇ ਦੇਹੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਖੇਦਂ ਵਿषਾਦਂ ਚ ਉਪੇਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੇ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵੋਦੀਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਮੇ ऽਤਿਸ੍ਥਾਵਰੇ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਜਨ੍ਤੁਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਮਤਲ, ਬਹੁਤ ਥਿਰ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥਸ਼੍ ਚਾਚਾਨ੍ਤ ਏਵ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕੇਨੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਥਿਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਵਾਸਤਿਕ ਅਸਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਸਮਕਾਯਸ਼ਿਰੋਗ੍ਰੀਵੋ ਧਾਰਯਨ੍ ਨਾਵਲੋਕਯੇਤ੍ ਯਥਾ ਦੀਪੋ ਨਿਵਾਤਸ੍ਥੋ ਨੇਙ੍ਗਤੇ ਸੋਪਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਸਰੀਰ, ਸਿਰ ਤੇ ਗਰਦਨ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖੇ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਰਹਿਤ ਥਾਂ 'ਚ ਦੀਵਾ ਠਹਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਥਾ ਯੁਞ੍ਜੀਤ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਕਾਮਂ ਵਿਤਰ੍ਕਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਚ ਸੁਖਦੁਃਖੇ ਉਭੇ ਤਥਾ
ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਢਲਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਇੱਛਾ, ਸੰਦੇਹ, ਪ੍ਰੀਤ, ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਧ੍ਯਾਨਮ੍ ਅਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਘ੍ਰਾਣੇ ਚ ਰਸਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਸਫੈਦ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨੱਕ ਤੇ ਜੀਭ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਧਿਆਨ ਸਦਾ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖੋ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਮਨਸਿ ਬੁਦ੍ਧੌ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਧਾਰਯੇਤ੍ ਕਾਲਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਮੂਹੇष੍ਵੇਵ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਕੰਨਾਂ, ਮਨ, ਬੁਧੀ ਅਤੇ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵੀ ਇਹ ਧਿਆਨ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖੋ। ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।