ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਤਿਰ੍ਯਦਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੜੀ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ—
ਤੇਨ ਧਾਰਯਿਤਵ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼ ਦਿਵਾ ਸ੍ਕਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋਹਰਿਆਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਪਵਾਸਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਕਨ੍ਨਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਧਾਰਣਾ
ਜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿਰਜਾ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਏਕਾਨ੍ਨਂ ਮਧੁਮਾਂਸਂ ਵਾ ਅਸ਼ृਤਾਨ੍ਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਦੋਹਰਿਆਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਹਦ, ਜਾਂ ਮਾਸ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਵੇ।
ਅਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਯਤੀਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਲਵਣਾਨਿ ਚ ਏਕੈਕਾਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਲੂਣ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਾਹੀ ਖਾਣੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ; ਹਰ ਇਕ ਉਲੰਘਣਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਤਤਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਸਂਭਵਾਃ
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੋਣ—
ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯੁਸ੍ਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਹ ਦੱਸਣ, ਉਹੀ ਕਰੇ।
ਚਰੇਦ੍ਧਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਮਲੋष੍ਟਕਾਞ੍ਚਨਃ ਸਮਸ੍ਤਭੂਤੇषੁ ਚ ਸਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮਵ੍ਯਯਂ ਤੁ ਪਰਂ ਹਿ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੋਨੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਰਿष੍ਟਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ ਯੇਨ ਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਕੁਨ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਯੋਗੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਚੈਵ ਸੋਮਛਾਯਾਂ ਮਹਾਪਥਮ੍ ਯੋ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨ ਜੀਵੇਤ੍ਸ ਨਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਤਾਰਾ, ਚੰਦ ਦੀ ਛਾਂ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ਗੰਗਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ।
ਅਰਿਸ਼੍ਮਵਨ੍ਤਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਰਸ਼੍ਮਿਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਾਵਕਮ੍ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨ ਜੀਵੇਦ੍ਵੈ ਮਾਸਾਦੇਕਾਦਸ਼ਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਰਿਸ਼ਮਵੰਤ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ।
ਵਮੇਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਥਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਸ਼ਮਾਸਾਨ੍ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪਿਸ਼ਾਬ, ਗੂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ।
ਰੁਕ੍ਮਵਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰੁਮਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਾਣਿ ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਵਮਾਸਾਨ੍ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਦਰਖ਼ਤ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੌ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਥੂਲੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਕृਤੇਸ਼੍ ਚ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਚਾष੍ਟੌ ਮਾਸਾਂਸ਼੍ ਚ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਕੋਈ ਮੋਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਪਤਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਪृष੍ਠਤੋ ਵਾਪਿ ਖਣ੍ਡਂ ਯਸ੍ਯ ਪਦਂ ਭਵੇਤ੍ ਪਾਂਸੁਕੇ ਕਰ੍ਦਮੇ ਵਾਪਿ ਸਪ੍ਤਮਾਸਾਨ੍ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪੈਰ ਅੱਗੋਂ ਜਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕੱਟ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪੈਰ ਰੇਤ ਜਾਂ ਕੀਚੜ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਕਃ ਕਪੋਤੋ ਗृਧ੍ਰੋ ਵਾ ਨਿਲੀਯੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੋ ਵਾ ਖਗੋ ਯਸ੍ਯ षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੇ ਕਾਂ, ਕਬੂਤਰ, ਗਿੱਧ ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਵਾਯਸਪਙ੍ਕ੍ਤੀਭਿਃ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षੇਣ ਵਾ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਯਾਂ ਵਿਕृਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ ਚਤੁਃਪਞ੍ਚ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਂਵਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਭ੍ਰੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ ਉਦਕੇ ਧਨੁਰ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਦ੍ਵੌ ਵਾ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਫ਼ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਦਰ੍ਸ਼ੇ ਯੋ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਅਸ਼ਿਰਸ੍ਕਂ ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ ਮਾਸਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਦੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਸ਼ਵਗਨ੍ਧਿ ਭਵੇਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਵਸਾਗਨ੍ਧਮਥਾਪਿ ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਹ੍ਯੁਪਾਗਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਰ੍ਧਮਾਸਾਨ੍ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਵਾਸ ਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਚਰਬੀ ਦੀ ਬੂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ ਧੂਮਂ ਵਾ ਮਸ੍ਤਕਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦਸ਼ਾਹਾਨ੍ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਸਿਰ ਤੋਂ ਧੂੰਆ ਉਠਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਸਂਭਿਨ੍ਨੋ ਮਾਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਮਰ੍ਮਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕृਨ੍ਤਤਿ ਅਦ੍ਭਿਃ ਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਨ ਹृष੍ਯੇਤ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨਾਸ਼ਾਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਗਾਯਨ੍ਨृਤ੍ਯਨ੍ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਾਲੂ ਜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਨੱਚਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂਬਰਧਰਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀ ਵਾਪ੍ਯਥਾਙ੍ਗਨਾ ਯਂ ਨਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਸ਼ਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕਾਲੀ ਔਰਤ, ਗਾਉਂਦੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਛਿਦ੍ਰਂ ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਨਰਃ ਨਗ੍ਨਂ ਵਾ ਸ਼੍ਰਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਨੰਗਾ ਜਟਾਧਾਰੀ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਨੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਆ ਮਸ੍ਤਕਤਲਾਦ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਨਿਮਜ੍ਜੇਤ੍ਪਙ੍ਕਸਾਗਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤੱਕ ਕੀਚੜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਭਸ੍ਮਾਙ੍ਗਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਕੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁष੍ਕਾਂ ਭੁਜਙ੍ਗਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯੋ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਖ, ਕੋਲੇ, ਵਾਲ, ਸੁੱਕੀ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸੱਪ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ।
ਕृष੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਕਟੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਰੁषੈਰੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧੈਃ ਪਾषਾਣੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨ ਸ ਜੀਵਤਿ
ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁषਸਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ਿਵਾਃ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਭਿਮੁਖਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ ਗਤਾਯੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜੰਗਲੀ ਕੁੱਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੌਂਦੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍ ਜਾਯਤੇ ਦਨ੍ਤਹਰ੍षਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਗਤਾਯੁषਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੰਦ ਥਰਥਰਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ ਉਮਰ ਮੁਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।