ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਾਰ੍ਣਵਮਗ੍ਨਂ ਚ ਤਨਯਂ ਸਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਨਃ

ਉਹ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਰਕ੍ਤਾਧਿਕ੍ਯਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਧਿਕ੍ਯੇ ਭਵੇਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ ਸਮੇ ਨਪੁਂਸਕਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾ ਭਵੇਤ੍

ਜੇ ਲਹੂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਬੀਜ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਤਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਜਨਦਾ ਹੈ; ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਕੁੜੀ ਜਨਦੀ ਹੈ।

षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਗਮ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੀ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜਨਿਆ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਪੁਮਿਤਿ ਨਰਕਸ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਦੁਃਖਂ ਚ ਨਰਕਂ ਵਿਦੁਃ ਪੁਂਸਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥਾਭੂਤਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ

'ਪੁੰ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਕ ਦੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਸ਼ਤਾਈ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਨਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੈਵ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਨਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ

ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਸਭ ਸੰਪੱਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ।

ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਦਾਰਿਕਾਯਾਰ੍ਥੀ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਨਾਰੀਂ ਜਨਯੇਤ੍ਸੈਵ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਹੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਮ੍ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਡਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸਰ੍ਵਸਂਕਰਕਾਰਿਣੀਮ੍

ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੜਬੜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਨਯਤ੍ਯਙ੍ਗਨਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨਤਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੀ ਭਵੇਤ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ षੋਡਸ਼੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵੈ ਮੈਥੁਨੇ ਕਾਲੇ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨਃ

ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਨੇਕ ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਲਵੇਂ ਦਿਨ, ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਦ ਵਾਝਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਚਰੇਦ੍ਯਦਿ ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਪੁਮਾਂਸਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਲਭੇਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮੈਥੁਨਕਾਲੇ ਤੁ ਪਾਪਗ੍ਰਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ

ਜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ—

ਉਕ੍ਤਕਾਲੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਯਤੀਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹੇ

ਜੋ ਸਮਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦਾਚਾਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਰਃ

ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—

ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ

ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਆਚਰਨ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤੀਨਾਮਿਹ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਤੀਨਾਂ ਪਾਪਸ਼ੋਧਨਮ੍

ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਾਪਂ ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਸਂਭਵਮ੍ ਸਤਤਂ ਹਿ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੇਨੇਦਂ ਵੇष੍ਟ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍

ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਪਾਪ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸਦਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਨਾਪ੍ਯੇष ਤਿष੍ਠਤੀਤਿ ਪਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵਂ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਆਯੁष੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਧਾਰਣਮ੍

ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਾਪ ਕਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਭਵੇਦ੍ਯੋਗੋ ऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗੋ ਹਿ ਪਰਮਂ ਬਲਮ੍ ਨ ਹਿ ਯੋਗਾਤ੍ਪਰਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨਰਾਣਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਜੋ ਚੌਕਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਯੋਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਣਃ ਅਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਯੋਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਵਰਂ ਧੀਰਾਃ ਪਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਦਮ੍ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਤਥੈਵੋਪਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ

ਉੱਚਾ ਤੇ ਹੇਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵ੍ਰਤ ਵੀ—

ਏਕੈਕਾਤਿਕ੍ਰਮੇ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਧੀਯਤੇ ਉਪੇਤ੍ਯ ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਉਲੰਘਣਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਰੇਤ੍ਸਾਂਤਪਨਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਤਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਤਪਨ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਆਖਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।

ਪੁਨਰ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਚਰੇਦ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਨ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਮਨृਤਂ ਹਿਨਸ੍ਤੀਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ

ਫਿਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਭਿਕਸ਼ੂ ਸੁਸਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਚਰਨ ਕਰੇ। ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਝੂਠ, ਚਾਹੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ।

ਤਥਾਪਿ ਨ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਂਗੋ ਹ੍ਯੇष ਦਾਰੁਣਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸ਼ਤਂ ਤਥਾ

ਫਿਰ ਵੀ, ਐਸਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਸੌ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।

ਅਸਦ੍ਵਾਦੋ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਤਿਨਾ ਧਰ੍ਮਲਿਪ੍ਸੁਨਾ ਪਰਮਾਪਦ੍ਗਤੇਨਾਪਿ ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤੇਯਮਪ੍ਯੁਤ

ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਚੋਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਸ੍ਤੇਯਾਦਭ੍ਯਧਿਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਧਰ੍ਮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਹਿਂਸਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਪਰਾ ਸृष੍ਟਾ ਸ੍ਤੈਨ੍ਯਂ ਵੈ ਕਥਿਤਂ ਤਥਾ

ਚੋਰੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਚੋਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਿੰਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਗਲਤ ਕੰਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯਦੇਤਦ੍ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਣਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਾਃ ਸ ਤਸ੍ਯ ਹਰਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਹਰਤੇ ਧਨਮ੍

ਜੋ ਦੌਲਤ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰਲੀ ਜਿੰਦ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤੋ ਵ੍ਰਤਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਃ ਭੂਯੋ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨਸ਼੍ ਚਰੇਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਵ੍ਰਤਮ੍

ਜੇ ਕੋਈ ਇੰਝ ਕਰੇ, ਮਨ ਖਰਾਬ ਹੋਵੇ, ਵਚਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।

ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲ੍ਮषਃ ਪੁਨਰ੍ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨਸ਼੍ ਚਰੇਦ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਾਪ ਘੱਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਭਿਖਾਰੀ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨਿਭਾਵੇ।

ਅਹਿਂਸਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ ਅਕਾਮਾਦਪਿ ਹਿਂਸੇਤ ਯਦਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਕृਮੀਨ੍

ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਭਿਖਾਰੀ ਅਣਜਾਣੇ ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹਿੰਸਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।