ਓषਧ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਰਜੋਦੋषਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਰਾਗਾਦਿਭਿਰ੍ ਨृਣਾਮ੍ ਅਕਾਲਕृष੍ਟਾ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾਸ੍ ਤਥਾ
ਪੌਦੇ ਵੀ ਮੈਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਆਦਿ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਉਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨ ਸਂਭਾष੍ਯਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਹਨਿ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀ ਯਥਾ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਤਥਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਚੰਡਾਲਣ ਵਾਂਗ ਤਿਆਗਯੋਗ ਹੈ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ऽਹਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਿ ਯਥਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਿਨੀ ਤृਤੀਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਤਦਰ੍ਧੇਨ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ऽਹਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਤਿਆਗਯੋਗ ਹੈ; ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਅੱਧਾ ਤਿਆਗ, ਤੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਸੁਵਰਤੋ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਧਮਾਸਾਤ੍ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਆ षੋਡਸ਼ਾਤ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮੂਤ੍ਰਵਚ੍ਛੌਚਮਿष੍ਯਤੇ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਲਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਫਾਈ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਾਂਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾ ਰਜਸਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਦਿ ਸਾ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਵਸਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਜਸਾ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਤਥਾ
ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਮੈਲ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਲ ਨਾਲ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਵੀਹ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ੌਚਂ ਤਥਾ ਗਾਨਂ ਰੋਦਨਂ ਹਸਨਂ ਤਥਾ ਯਾਨਮਭ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਨਾਰੀ ਦ੍ਯੂਤਂ ਚੈਵਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸਫਾਈ ਕਰਨਾ, ਗਾਉਣਾ, ਰੋਣਾ, ਹੱਸਣਾ, ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਆਦਿ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜੂਆ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾਉਣ ਵੀ।
ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਥਾ ਵੈ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍ ਮੈਥੁਨਂ ਮਾਨਸਂ ਵਾਪਿ ਵਾਚਿਕਂ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ, ਦੰਦ ਮੰਜਨਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾਙ੍ਗਨਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸਂਭਾषੇ ਚ ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤ੍ਯਾਗਂ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਨ੍ਯਪੁਰੁषਂ ਨਾਰੀ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤੁ ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਕਪੜੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾ ਦੇ।
ਈਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਂ ਤਤਃ ਪਿਬੇਤ੍ ਕੇਵਲਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ, ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨ ਗਮ੍ਯਾ ਤੁ ਗਤੋ ऽਲ੍ਪਾਯੁਃ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਂ ਵ੍ਰਤਭ੍ਰष੍ਟਂ ਪਤਿਤਂ ਪਾਰਦਾਰਿਕਮ੍
ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਪਰ-ਸਤਰੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਾਰ੍ਣਵਮਗ੍ਨਂ ਚ ਤਨਯਂ ਸਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨੈਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਹ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਧਿਕ੍ਯਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਧਿਕ੍ਯੇ ਭਵੇਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ ਸਮੇ ਨਪੁਂਸਕਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਲਹੂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਬੀਜ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਤਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਜਨਦਾ ਹੈ; ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਕੁੜੀ ਜਨਦੀ ਹੈ।
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਗਮ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੀ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਜਨਿਆ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੁਮਿਤਿ ਨਰਕਸ੍ਯਾਖ੍ਯਾ ਦੁਃਖਂ ਚ ਨਰਕਂ ਵਿਦੁਃ ਪੁਂਸਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥਾਭੂਤਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
'ਪੁੰ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਕ ਦੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਸ਼ਤਾਈ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਨਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸੈਵ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਨਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜਨਦੀ ਹੈ; ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ ਸਭ ਸੰਪੱਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ।
ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਦਾਰਿਕਾਯਾਰ੍ਥੀ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਨਾਰੀਂ ਜਨਯੇਤ੍ਸੈਵ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਹੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਮ੍ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਡਾਂ ਨਾਰੀਂ ਸਰ੍ਵਸਂਕਰਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੜਬੜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਨਯਤ੍ਯਙ੍ਗਨਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨਤਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ षੋਡਸ਼੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵੈ ਮੈਥੁਨੇ ਕਾਲੇ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨਃ
ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਨੇਕ ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਲਵੇਂ ਦਿਨ, ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਦ ਵਾਝਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਚਰੇਦ੍ਯਦਿ ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਪੁਮਾਂਸਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਲਭੇਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮੈਥੁਨਕਾਲੇ ਤੁ ਪਾਪਗ੍ਰਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਕੁੜੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮੰਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ—
ਉਕ੍ਤਕਾਲੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਯਤੀਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹੇ
ਜੋ ਸਮਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦਾਚਾਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਰਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਆਚਰਨ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤੀਨਾਮਿਹ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਤੀਨਾਂ ਪਾਪਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਂ ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਸਂਭਵਮ੍ ਸਤਤਂ ਹਿ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯੇਨੇਦਂ ਵੇष੍ਟ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਪਾਪ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸਦਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਨਾਪ੍ਯੇष ਤਿष੍ਠਤੀਤਿ ਪਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵਂ ਪ੍ਰਯੋਜ੍ਯਂ ਤੁ ਆਯੁष੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਧਾਰਣਮ੍
ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਾਪ ਕਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਯੋਗੋ ऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗੋ ਹਿ ਪਰਮਂ ਬਲਮ੍ ਨ ਹਿ ਯੋਗਾਤ੍ਪਰਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨਰਾਣਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਚੌਕਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਯੋਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਣਃ ਅਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਯੋਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਵਰਂ ਧੀਰਾਃ ਪਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਦਮ੍ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਤਥੈਵੋਪਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਉੱਚਾ ਤੇ ਹੇਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵ੍ਰਤ ਵੀ—