ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਰੁਣਾ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਕੁਸ਼ਾਂਬੁਨਾ ਸੁਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਹੱਥ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਭਾਂਡਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਵਰਤੇ।
ਪਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭਾਗਸ਼ਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾਕਰਜਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਵਾ ਮृਗਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਵਪਾਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਨ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕੁੱਤਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਫੜਨ ਸਮੇਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਛਾਯਾ ਚ ਵਿਪ੍ਲੁषੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਦ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਰਜੋ ਭੂਰ੍ ਵਾਯੁਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਮੇਧ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸਦਾ
ਛਾਂ, ਓਸ, ਮੱਖੀਆਂ ਆਦਿ, ਧੂੜ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੂਹਣ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਵੈ ਤਥਾ ष੍ਠੀਵਿਤ੍ਵਾਧ੍ਯਯਨਾਦੌ ਚ ਸ਼ੁਚਿਰਪ੍ਯਾਚਮੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਸੁੱਤਣ, ਖਾਣ, ਛੀਂਕਣ, ਪੀਣ, ਥੂਕਣ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਵੇਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦੌ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚਾਪਿ ਪਰਾਚਮਨਬਿਨ੍ਦਵਃ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਸਮਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨ ਤੈਰਪ੍ਰਯਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਆਚਮਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਰ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਨਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮੈਥੁਨਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਤਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਦਿਕਮ੍ ਸੂਕਰਂ ਚੈਵ ਕਾਕਾਦਿ ਸ਼੍ਵਾਨਮੁष੍ਟ੍ਰਂ ਖਰਂ ਤਥਾ
ਮੈਥੁਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਕੁਕੜ, ਸੂਰ, ਕਾਂ, ਕੁੱਤਾ, ਉੱਠ ਜਾਂ ਗਧਾ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਪਂ ਚਾਣ੍ਡਾਲਕਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਸੂਤਿਕਾਂ ਚ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦਨ੍ਤ੍ਯਜਾਮਪਿ
ਯੂਪ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਜੋਵਾਲੀ, ਜਣੇ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਅੰਤਜ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸੂਤਿਕਾਸ਼ੌਚਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਵਾਸ਼ੌਚਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨ ਰਜਸ੍ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੈਵ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਜਣੇ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਰਜੋਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਾਸ਼ੌਚਂ ਯਤੀਨਾਂ ਚ ਵਨਸ੍ਥਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍ ਨੈष੍ਠਿਕਾਨਾਂ ਨृਪਾਣਾਂ ਚ ਮਣ੍ਡਲੀਨਾਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਯਤੀ, ਵਨਵਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ impurity ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਵਿਰੋਧਾਦ੍ਧਿ ਨृਪਾਣਾਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ ਵੈਖਾਨਸਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਿਤਾਨਾਮਸਂਭਵਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਸ਼ੁਚੀ ਨਹੀਂ ਲਾਗਦੀ; ਵੈਖਾਨਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਅਸਂਚਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਥਾ ਸਂਨਿਹਿਤਾਨਾਂ ਚ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਦੋਹਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਦ੍ ਯਜ੍ਞਯਾਜਿਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਧੀਤਸ਼ਾਖਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਇਕ ਦਿਨ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਾਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤਕਂ ਪ੍ਰੇਤਕਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰ੍ਯਹਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਮੁਤ੍ਰ ਵੈ ਅਰ੍ਵਾਗ੍ ਏਕਾਦਸ਼ਾਹਾਨ੍ਤਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇੱਥੇ, ਦੋਹਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੱਜਣਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਰਣੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਤਤ ऋਤੁਤ੍ਰਯਾਦਰ੍ਵਾਗ੍ ਏਕਾਹਃ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਮੌਤ ਆਉਣ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰੁਤੂਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਤ੍ ਤਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਵਾਕ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਹਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਦਸ਼ਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਹਨਿ ਵਾ ਪਿਤੁਃ
ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦਸ ਦਿਨ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਹਂ ਸੂਤਿਕਾਸ਼ੌਚਂ ਮਾਤੁਰਪ੍ਯੇਵਮਵ੍ਯਯਾਃ ਅਰ੍ਵਾਕ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਪਿਤੁਃ ਸਦਾ
ਜਨਮ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਦਸ ਦਿਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੱਜਣਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਬ੍ਦਾਦ੍ ਏਕਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਬਾਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਾਤ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਵਾਕ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਜਣ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰੀਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਹਨ।
ਸਪਿਣ੍ਡਤਾ ਚ ਪੁਰੁषੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਦਸ਼ਾਹੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਪੀੰਡਤਾ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਸੱਤਵੇਂ ਸਾਲ 'ਚ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਵਾਕ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਦੇਵ ਵੈ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਜੋ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਨਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦਾਹਕਾਨਾਂ ਚ ਨੇਤॄਣਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰਮਬਾਨ੍ਧਵੇ
ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਜਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੱਜਣ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਅਨੁਗਮ੍ਯ ਚ ਵੈ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਘृਤਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਆਚਾਰ੍ਯਮਰਣੇ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਮृਤੇ
ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਘੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ; ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਦੇ ਮਰਨ 'ਤੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਮਾਤੁਲਾਨਾਂ ਚ ਸੋਦਰਾਣਾਂ ਚ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਭੂਪਾਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲੀਨਾਂ ਚ ਸਦ੍ਯੋ ਨੀਰਾष੍ਟ੍ਰਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਮਾਂਮਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੋਹਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ; ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਨਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ਼ੌਚਂ ਸਂਪ੍ਰਮਾਦੇषੁ ਵੈ ਰਣੇ
ਦੋਹਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਿਆ ਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਗਲਤੀ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ ਇਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਵੈਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਸ਼ੌਚਂ ਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯਤੀਨਾਂ ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸ੍ਯਾਰ੍ਤਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਯਤੀਆਂ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਤੋਂ, ਦੋਹਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਾਰੀਆਂ ਲਈ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਰਜੋਦਰਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਸਕृਦ੍ ਯੁਗਵਸ਼ਾਜ੍ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਵੈ ਸਹੈਵ ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਾਰ੍ਯਾਭਿਃ ਕੁਰਵੋ ਯਥਾ
ਕ੍ਰਿਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਯੁਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਜੀਵਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰੁਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਭਾਰਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਰ੍षੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਨੇਤਰੇष੍ਵਥ
ਸੁਵਰਤੋ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਮਹਾਵੀਤੇ ਸੁਵੀਤੇ ਚ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤਥਾष੍ਟਸੁ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਦਿषੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵੈ ਭਾਰਤੇ ਯਥਾ
ਮਹਾਵੀਤ, ਸੁਵੀਤ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਆਦਿ ਅੱਠ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਭਾਰਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਸੋਲ੍ਲਾਸਾ ਕृਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਗृਹਵृਕ੍ਸ਼ਜਾ ਸੈਵਾਰ੍ਤਵਕृਤਾਦ੍ ਦੋषਾਦ੍ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਾਦਿਭਿਰ੍ ਨृਣਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਰਸ ਤੋਂ ਆਹਾਰ ਮਿਲਦਾ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ। ਪਰ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫਸਲ ਕੱਟਣ ਦੇ ਦੋਸ਼, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ, ਨਫ਼ਰਤ ਆਦਿ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਮੈਥੁਨਾਤ੍ਕਾਮਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਪਰੁषਾਦਿਭਿਃ ਯਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ, ਤੇ ਕਠੋਰਤਾ ਆਦਿ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਚੌਦਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੌ—ਘਰੇਲੂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।