ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯ ਦृष੍ਟੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਣ੍ਡਜ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ ਸੋ ऽਪਿ ਮਾਮਾਹ ਭਾਵਾਰ੍ਥਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਮਯਾ ਪੁਰਾ

ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਅੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਵ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਭਾਵਂ ਭਾਵੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਮਾਂ ਹृਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਸ਼੍ਯੋ ਦृਸ਼੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਗਿਰੇਃ ਸੁਤੇ

ਭਾਵ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ।

ਪੂਜ੍ਯੋ ਲਿਙ੍ਗੇ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਹੁਤਂ ਤਪਃ

ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਰਧਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਨਿੱਘੀ ਧਰਮ ਹੈ; ਸ਼ਰਧਾ ਗਿਆਨ, ਹਵਨ, ਅਤੇ ਤਪ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਦृਸ਼੍ਯੋ ऽਹਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਦਾ

ਸ਼ਰਧਾ ਹੀ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਕਥਂ ਵੈ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਵਾਮਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਦਯੋਜਾਤਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵਾਮਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ, ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ?

ਅਘੋਰਂ ਚ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਕਃ ਕਲ੍ਪੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ

ਅਘੋਰਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਵੀ — ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਉਣਤੀਹਵਾਂ ਕਲਪ 'ਸ਼ਵੇਤਲੋਹਿਤ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਧ੍ਯਾਯਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਦਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ

ਉਸ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਚੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਕੁਮਾਰਾ, 'ਸ਼ਵੇਤਲੋਹਿਤ', ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।

ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਹੁੰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲਿਆ।

ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਪਰੋ ऽਭਵਤ੍ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗਾਤ੍ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਦੇਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਦਯੋਜਾਤ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਧਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਸਤ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।

ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੈ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍ ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਦਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਸੋਚਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿੱਟੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਸੁਨਨ੍ਦੋ ਨਨ੍ਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਨੌ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੈਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਦਾਵृਤਮ੍

ਸੁਨੰਦ, ਨੰਦਨ, ਵਿਸ਼੍ਵਨੰਦ ਅਤੇ ਉਪਨੰਦ — ਇਹ ਮਹਾਤਮਾ ਚੇਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਭਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਵਿਜਜ੍ਞੇ ऽਥ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਹਰਸ੍ਤ੍ਵਸੌ

ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੁਨੀ 'ਸ਼੍ਵੇਤ' ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾ-ਤੇਜੀ ਹਰਾ ਜਨਮਿਆ।

ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍

ਉਥੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਦਯੋਜਾਤ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਏ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਤਿ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਤ੍ਪਰਮਾਨਸਾਃ

ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਵਿਸ਼੍ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਣ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦੇ ਹਨ—

ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਃ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ

ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋशन, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮਃ ਕਲ੍ਪੋ ਰਕ੍ਤੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਮਧਾਰਯਤ੍

ਫਿਰ ਤੀਹ-ਤੀਜਾ ਕਲਪ 'ਰਕਤ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਤੇਜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।

ਧ੍ਯਾਯਤਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਮਾਰੋ ਰਕ੍ਤਭੂषਣਃ

ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਟੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮਹਾ-ਤੇਜੀ, ਲਾਲ ਸਿੰਗਾਰ ਵਾਲਾ ਕੁਮਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਸ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮਾਰਂ ਰਕ੍ਤਵਾਸਸਮ੍

ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁਮਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਪਰਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਬੁਬੁਧੇ ਦੇਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਰਮਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ

ਉੱਚਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਵਾਮਦੇਵਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੈ ਸਮਚਿਨ੍ਤਯਤ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਸੋਚਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ।

ਪ੍ਰਤੀਤਹृਦਯਃ ਸਰ੍ਵ ਇਦਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਧ੍ਯਾਯਤਾ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੇਨ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ऽਹਂ ਪਿਤਾਮਹ

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ—'

ਦृष੍ਟਃ ਪਰਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

'ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਧਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਪਾਵੇਂਗਾ—'

ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਮਾਂ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਲੋਕਧਾਤਾਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਕੁਮਾਰਕਾਃ

'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗਿਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣੇਂਗਾ।' ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ, ਉਹ ਚਾਰ ਮਹਾਤਮਾ ਕੁਮਾਰਾ ਜਨਮਿਆ।

ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਃ ਵਿਰਜਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਃ

ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ: ਵਿਰਜਾ, ਵਿਬਾਹੁ, ਵਿਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨ ਜਨਮਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਵੀਰਾ ਅਧ੍ਯਵਸਾਯਿਨਃ ਰਕ੍ਤਾਂਬਰਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ

ਬ੍ਰਹਮ-ਭਗਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚੀ, ਸਭ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਲਗਾਏ ਹੋਏ।

ਰਕ੍ਤਕੁਙ੍ਕੁਮਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾ ਰਕ੍ਤਭਸ੍ਮਾਨੁਲੇਪਨਾਃ ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵੇ ऽਧ੍ਯਵਸਾਯਿਨਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਲਾਲ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਲਾਲ ਭਸਮ ਨਾਲ ਮਲੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਗृਣਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਦ੍ਵਾਮਦੈਵਿਕਮ੍ ਅਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ।

ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਮਖਿਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਰੁਦ੍ਰਮਵ੍ਯਯਮ੍

ਧਰਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਅਟੱਲ ਰੁਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯੁਞ੍ਜਾਨਾ ਵਾਮਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ

ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਜੋ ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ।