ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਨੇਤ੍ਰੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਾਮੇ ਸੋਮਂ ਹृਦਿ ਵਿਭੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਆਜਾਨੁ ਪृਥਿਵੀਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਆਨਾਭੇਰ੍ ਵਾਰਿਮਣ੍ਡਲਮ੍

ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਹੈ; ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਘੁੱਟਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਤੱਤ; ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਚਕਰ।

ਆਕਣ੍ਠਂ ਵਹ੍ਨਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਲ੍ ਲਲਾਟਾਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਵੈ ਲਲਾਟਾਦ੍ਯਂ ਵ੍ਯੋਮਾਖ੍ਯਂ ਵਾ ਸ਼ਿਖਾਗ੍ਰਕਮ੍

ਗਲ ਤੱਕ ਅੱਗ ਦਾ ਤੱਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ; ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਵਾ ਦਾ ਤੱਤ; ਮੱਥੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਂਸਾਖ੍ਯਂ ਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਵ੍ਯੋਮਾਖ੍ਯੋ ਵ੍ਯੋਮਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਯਂ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍

ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੰਸਾ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੋਰ ਉੱਚਾ। ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੱਢਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨ ਜੀਵਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਰਜਸ਼੍ਚਾਥ ਤਮਃ ਪੁਨਃ ਮਹਾਂਸ੍ਤਥਾਭਿਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ

ਜੀਵ ਨਾ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਚੰਗੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਨਾ ਰਜ, ਨਾ ਹਨੇਰਾ; ਨਾ ਮਹਾਨ ਤੱਤ, ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਨਾ ਸੁਖਮ ਤੱਤ, ਨਾ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ।

ਵ੍ਯੋਮਾਦੀਨਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਨੈਵੇਹ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਦ੍ਯਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ

ਅਸਲ ਸੱਚ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ ਆਦਿ ਤੱਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭੀਤਸ਼੍ ਚ ਪਵਤੇ ਵਾਤ ਏਵ ਚ ਦ੍ਯੋਤਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਜ੍ਵਲਤ੍ਯਾਪੋ ਵਹਨ੍ਤਿ ਚ

ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਡਰ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।

ਦਧਾਤਿ ਭੂਮਿਰਾਕਾਸ਼ਮ੍ ਅਵਕਾਸ਼ਂ ਦਦਾਤਿ ਚ ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਧਰਤੀ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਇਉਂ ਹੀ ਸੋਚੋ।

ਤੇਨੈਵਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਰ੍ਵਰੂਪਮਯਃ ਸ਼ਰ੍ਵ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਭਵਮ੍

ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਹੀ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਜਦੋਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਸਰਵ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।

ਸਂਸਾਰਵਿषਤਪ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਾਮृਤੇਨ ਵੈ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ

ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਲਾਜ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਜ੍ਞਾਨਂ ਧਰ੍ਮੋਦ੍ਭਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਵੈਰਾਗ੍ਯਸਂਭਵਃ ਵੈਰਾਗ੍ਯਾਤ੍ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍

ਗਿਆਨ ਸਿੱਧਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਰਾਗ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿष੍ਠਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ

ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਯੋਗ ਸਿੱਧ ਹੋਣ ਤੇ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।

ਤਮੋਵਿਦ੍ਯਾਪਦਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਅਟੱਲ ਅਵਸਥਾ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਚੰਗੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।

ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿष੍ਠੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਦਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਸਦੋਤ੍ਸਾਹੀ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਜੋ ਚੰਗੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਇਕਾਗਰ।

ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸਹੋ ਧੀਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ ऋਜੁਸ੍ਵਭਾਵਃ ਸਤਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਚਿਤ੍ਤੋ ਮृਦੁਃ ਸਦਾ

ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਡਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ।

ਅਮਾਨੀ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਞ੍ਛਾਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਧੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਦਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਜੋ ਨਿਮਰ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਈਰਖਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ऋਣਤ੍ਰਯਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍ ਜਰਾਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚ ਗੁਰੋਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਜੋ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਪੂਣੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਾਪਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਰਿਮਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਕਪਟ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ।

ਆਸਾਦ੍ਯ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਜ੍ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਂਪਰ੍ਕਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਯੋਗਵਿਦ੍ਭਵੇਤ੍

ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਰਮੋ ऽਯਂ ਮਲਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਮਾਦਨੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਂਗੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ

ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ, ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨੀਤ ਨਾਲ—

ਸਂਸਾਰਕਾਲਕੂਟਾਖ੍ਯਾਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਯੁष੍ਮਾਕਮਚ੍ਯੁਤਮ੍

ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਟੱਲ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਯੈਵੇਹ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਂਗਾਦਿਹ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਏਵਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਕਥਿਤਂ ਤ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਤੁ

ਇਥੇ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੀ ਸਚਮੁਚ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਯੋਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।

ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯੋਗਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਨਿष੍ਠਾਯ ਸੁਪ੍ਰਿਯਮ੍

ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਸਦਾ ਭਸਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸਂਸਾਰਸ਼ਮਨਂ ਨਰਃ ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਕੁਮਾਰਾਦ੍ਯਾਃ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵੈ ਭੀਤਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਡਰ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਏਵਂ ਚੇਦਨਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹੈਮਵਤ੍ਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਕ੍ਰੀਡਸੇ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੋਗੈਃ ਕਥਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ

ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?

ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਸ਼ਃ ਪਿਨਾਕੀ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਮ੍ ਅਂਬਿਕਾਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਨੀਲਕੰਠ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੱਸੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।

ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ੌ ਨ ਚੈਵੇਹ ਮਮ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ ਅਕਰ੍ਤਜ੍ਞਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਜੀਵੋ ਵਿਭੁਰ੍ਭੋਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਣੁਃ ਪੁਮਾਨ੍

ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਜੀਵ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਫਰਕ ਹੈ।

ਮਾਯੀ ਚ ਮਾਯਯਾ ਬਦ੍ਧਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਤੁ ਸਃ ਜ੍ਞਾਨਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਬਨ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜੀਵ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ, ਧਿਆਨ, ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।

ਯਦੈਵਂ ਮਯਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਏषਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯਹਂ ਵੇਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞੈषਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ

ਜੋ ਮੇਰੀ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਚਾਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਹਰ ਥਾਂ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹੀ ਵਿਦਿਆ ਹੈ—ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਾਂ—ਇਹੀ ਬੁਧੀ, ਵੇਦ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਹੈ।