ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਂਧ੍ਯਾਤਿਕ੍ਰਮਣਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਤ੍ਪਤਤੇ ਯਤਃ ਅਸਤ੍ਯਂ ਨ ਵਦੇਤ੍ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍

ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।

ਯਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ ਅਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੂषਣਮ੍ ਅਨृਤਂ ਪਰੁषਂ ਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਪਾਪਹੇਤੁਕਮ੍

ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਝੂਠ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਹੈ—ਝੂਠ, ਕਰੜਾ ਬੋਲ, ਚਲਾਕੀ, ਚੁਗਲੀ ਤੇ ਪਾਪ ਵਾਲੇ ਕੰਮ।

ਪਰਦਾਰਾਨ੍ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਰਹਿਂਸਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਾਪਿ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾਚਾ ਚ ਮਨਸਾ ਤਥਾ

ਕਦੇ ਵੀ ਪਰਾਈ ਔਰਤ, ਪਰਾਇਆ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ, ਨਾ ਬੋਲ ਕੇ ਤੇ ਨਾ ਮਨ ਵਿਚ, ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਂ ਯਾਤਯਾਮਾਨ੍ਨਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵ ਚ ਗਣਾਨ੍ਨਂ ਸਮੁਦਾਯਾਨ੍ਨਂ ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਬੇਕਾਰ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਭੇਟ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਸ੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਟੋਲੀ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਇਕੱਠ ਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਅਨ੍ਨਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਨ ਮृਦਾ ਨ ਜਲੇਨ ਵੈ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਦ੍ਧੌ ਭਵੇਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ ਤਤੋ ऽਨ੍ਨਂ ਪਰਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍

ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਰਾਜਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੈਰ੍ ਦਗ੍ਧਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਾਨਾਮਪਿ ਬੀਜਾਨਾਂ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਲਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਰਮ ਹੋਏ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।

ਰਾਜਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਘੋਰੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਦੌ ਵਿषੋਪਮਃ ਬੁਧੇਨ ਪਰਿਹਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵਮਾਂਸਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਅਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨ ਚ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਦ੍ ਅਜਪੋ ऽਗ੍ਨਿਮਪੂਜ੍ਯ ਚ ਪਰ੍ਣਪृष੍ਠੇ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਦ੍ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦੀਪਂ ਵਿਨਾ ਤਥਾ

ਬਿਨਾ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ, ਪੱਤੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ, ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦੀਵੇ ਦੇ, ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਭਿਨ੍ਨਭਾਣ੍ਡੇ ਚ ਰਥ੍ਯਾਯਾਂ ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸਂਨਿਧੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼ੇषਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਤ੍ ਸਹਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕੈਰਪਿ

ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ, ਗਲੀ ਵਿਚ, ਪਤਿਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਭੋਜਨ, ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਚਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ ਭੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਮੌਨੀ ਚੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ

ਪਵਿੱਤਰ, ਚੋਪੜਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ' ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ।

ਆਸ੍ਯੇਨ ਨ ਪਿਬੇਤ੍ਤੋਯਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਞ੍ਜਲਿਨਾਪਿ ਵਾ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਂਕਰੇਣ ਵਾ

ਪਾਣੀ ਸਿੱਧਾ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸੇਜ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਵਿਭੀਤਕਾਰ੍ਕਕਾਰਞ੍ਜਸ੍ਨੁਹਿਚ੍ਛਾਯਾਂ ਨ ਚਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ ਸ੍ਤਂਭਦੀਪਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਤਥਾ

ਵਿਭੀਤਕ, ਅਰਕ, ਕਾਰੰਜ ਜਾਂ ਸਨੁਹੀ ਦੇ ਪੇੜਾਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਥੰਮ, ਦੀਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਏਕੋ ਨ ਗਚ੍ਛੇਦਧ੍ਵਾਨਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਨੋਤ੍ਤਰੇਨ੍ਨਦੀਮ੍ ਨਾਵਰੋਹੇਤ ਕੂਪਾਦਿਂ ਨਾਰੋਹੇਦੁਚ੍ਚਪਾਦਪਾਨ੍

ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਰਾਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਨਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰਨਾ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਉਤਰਨਾ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਪੇੜਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਜਲਦੇਵਾਨਾਂ ਗੁਰੂਣਾਂ ਵਿਮੁਖਃ ਸ਼ੁਭੇ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦਿਹ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਜਪਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਵਾ

ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ, ਜਪ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਅਗ੍ਨੌ ਨ ਤਾਪਯੇਤ੍ਪਾਦੌ ਹਸ੍ਤਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਨੋਚ੍ਛ੍ਰਯਮ੍ ਆਸੀਤ ਨਾਗ੍ਨੌ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਮਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍

ਅੱਗ ਕੋਲ ਪੈਰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ, ਪੈਰ ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੰਦ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣੀ।

ਨ ਜਲਂ ਤਾਡਯੇਤ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨਾਂਭਸ੍ਯਙ੍ਗਮਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਮਲਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ ਤੀਰੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍

ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੀਟਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗੰਦ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣੀ; ਗੰਦ ਕਿਨਾਰੇ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਨਖਾਗ੍ਰਕੇਸ਼ਨਿਰ੍ਧੂਤਸ੍ਨਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰਘਟੋਦਕਮ੍ ਅਸ਼੍ਰੀਕਰਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮ੍ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਯਦਿ

ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਖ, ਵਾਲ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।

ਅਜਾਸ਼੍ਵਾਨਖੁਰੋष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਰ੍ਜਨਾਤ੍ ਤੁषਰੇਣੁਕਾਨ੍ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ ਯਦਿ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਹਨ੍ਤਿ ਹਰੇਰਪਿ

ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਬਕਰੀ, ਘੋੜੇ, ਉਠ ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਾਂ ਉਠ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਛਿਲਕਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਕਦੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਕਦੀਰ ਹਰਿ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ।

ਮਾਰ੍ਜਾਰਸ਼੍ ਚ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਸੋ ऽਪ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਜਸਮੋ ਨਰਃ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਮਾਰ੍ਜਾਰਸਂਨਿਧੌ ਯਦਿ

ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਅੰਤਜਾਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਤਚ੍ਚਾਣ੍ਡਾਲਸਮਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ਸ੍ਫਿਗ੍ਵਾਤਂ ਸ਼ੂਰ੍ਪਵਾਤਂ ਚ ਵਾਤਂ ਪ੍ਰਾਣਮੁਖਾਨਿਲਮ੍

ਇਹ ਵੀ ਅੰਤਜਾਤੀ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਿਛਵਾਡ਼ੇ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਚਲਣੀ ਦੀ ਹਵਾ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਾਹ,

ਸੁਕृਤਾਨਿ ਹਰਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਉष੍ਣੀषੀ ਕਞ੍ਚੁਕੀ ਨਗ੍ਨੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੋ ਮਲਾਵृਤਃ

ਜੇ ਇਹ ਹਵਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੱਗ, ਜੈਕਟ ਪਹਿਨੇ, ਨੰਗਾ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮੈਲ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਵੇ,

ਅਪਵਿਤ੍ਰਕਰੋ ऽਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਨ ਜਪੇਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕ੍ਰੋਧੋ ਮਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨਿष੍ਠੀਵਨਵਿਜृਮ੍ਭਣੇ

ਜੋ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹਲਚਲ ਕਰਦਾ, ਗੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਬਕਬਕ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ, ਨਸ਼ੇ, ਭੁੱਖ, ਸੁਸਤ, ਥੂਕਦਾ ਜਾਂ ਉਂਘਦਾ ਹੋਏ ਜਪ ਕਰਦਾ,

ਸ਼੍ਵਨੀਚਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਿਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਲਾਪਾਸ੍ਤੇ ਜਪਦ੍ਵਿषਃ ਏਤੇषਾਂ ਸਂਭਵੇ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍

ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਵੇਖੇ, ਸੌਂਦਾ ਜਾਂ ਬਕਬਕ ਕਰਦਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਪ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਆਚਮ੍ਯ ਵਾ ਜਪੇਚ੍ਛੇषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਸਂਯਮਮ੍ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਤਾਰਕਾਃ

ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਜਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਸਾਹ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰੇ। ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਗ੍ਰਹ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ—

ਏਤੇ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਪਾਦੌ ਨ ਜਪੇਤ੍ ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਸਨ ਏਵ ਚ

ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ। ਪੈਰ ਫੈਲਾਕੇ ਜਾਂ ਕੱਕੜ ਦੇ ਅਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਅਨਾਸਨਃ ਸ਼ਯਾਨੋ ਵਾ ਰਥ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਨ੍ਨਿਧੌ ਰਕ੍ਤਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚ ਖਟ੍ਵਾਯਾਂ ਨ ਜਪੇਜ੍ਜਾਪਕਸ੍ ਤਥਾ

ਬਿਨਾ ਅਸਨ ਦੇ, ਲੇਟ ਕੇ, ਸੜਕ 'ਤੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਜਾਂ ਖਟਿਆ 'ਤੇ ਜਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਆਸਨਸ੍ਥੋ ਜਪੇਤ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਗਤਮਾਨਸਃ ਕੌਸ਼ੇਯਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਂ ਵਾ ਚੈਲਂ ਤੌਲਮਥਾਪਿ ਵਾ

ਅਸਨ 'ਤੇ ਠੀਕ ਬੈਠ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਰਥ 'ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸਨ ਰੇਸ਼ਮ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਰੂਈ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ,

ਦਾਰਵਂ ਤਾਲਪਰ੍ਣਂ ਵਾ ਆਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਤੁ ਗੁਰੋਃ ਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ

ਕੰਕ, ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦਾ ਵੀ ਅਸਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਯੋ ਗੁਰੁਃ ਸ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ ਗੁਰੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ

ਜੋ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ; ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹੀ ਗੁਰੂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਹੈ।