ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਣੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਲਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਮ੍
ਸਥਾਪਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮੇ ਪਾਸ਼ਂ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਕਮਲਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਚ ਗਦਾਮਬ੍ਜਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਫੰਨਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਪਰਮਾਯੁਧਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਅੱਖਸੂਤਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕਮੰਡਲ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਜਰ; ਅੱਗ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ।
ਯਮਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡਂ ਨਿਰृਤੇਃ ਖਡ੍ਗਂ ਨਿਸ਼ਿਚਰਸ੍ਯ ਤੁ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਪਾਸ਼ਂ ਨਾਗਾਖ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਯਮ ਲਈ ਦੰਡ; ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਤਲਵਾਰ; ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫੰਨਾ, ਜੋ ਨਾਗ ਨਾਮਕ ਅਜੋਬਾ ਹੈ।
ਵਾਯੋਰ੍ ਯष੍ਟਿਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਦਾਂ ਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਮ੍ ਟਙ੍ਕਂ ਚੇਸ਼ਾਨਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯੈਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਵਾਯੂ ਲਈ ਲਾਠੀ; ਕੁਬੇਰ ਲਈ ਗਦਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੂਜੀ; ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਤੋੜਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਰੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਕਵ ਭੋਜਨ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਮਹਾਮੇਰੁਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਹਾ ਮੇਰੂ ਵਰਤ ਮਨ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੇਰੁਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ ਚਿਰਂ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਮਪਿ ਯਾ ਨਾਰੀ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਮੁਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਸ਼ੁਭ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ,
ਹੇਮਤਾਮ੍ਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ ਦੇਵਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਸੋਨੇ, ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਤਯੋਰਗ੍ਰੇ ਹੁਤਾਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਰੁਵਹਸ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਸ੍ਰੁਵਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ ਤਥਾ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸਂਵृਤਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯੇ ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਰਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਨੁਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਵੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਏਕਭਕ੍ਤਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਏਕ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਕਮਾਸਾਦਿਕਾਰ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਨਰਨਾਰ੍ਯਾਦਿਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਕਰਤਿਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਮਨੁੱਖ, ਇਸਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਲਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਨਾਰੀ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇषੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਜਪਾਦੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਵੈ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।
ਕਥਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵਾ ਕਥਂ ਵਦ ਕ੍ਰਮੋਪਾਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਰ੍षਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਥਿਤੁਂ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਲਈ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ ਨष੍ਟੇ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਚੈਵ ਨष੍ਟੇ ਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਲਯਮੇष੍ਯਤਿ ਏਕੋ ऽਹਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਸਭ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ—ਕਿਤੇ ਵੀ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤੇ ਨਾਸ਼ਂ ਨੈਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੁਪਾਲਿਤਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਹਮੇਕੋ ਦ੍ਵਿਧਾਪ੍ਯਾਸਂ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਤ੍ਮਪ੍ਰਭੇਦਤਃ ਸ ਤੁ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼ੇਤੇ ਦੇਵੋ ਮਾਯਾਮਯੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੋ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਥਾਯ ਯੋਗਪਰ੍ਯਙ੍ਕਸ਼ਯਨੇ ਤੋਯਮਧ੍ਯਗਃ ਤਨ੍ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯੋਗ ਦੀ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਮੁਰਤ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ।
ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਲੋਕਾਨ੍ਵੈ ਤ੍ਰੀਨਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸਹਾਯਵਾਨ੍ ਦਸ਼ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਮਾਨਸਾਨਮਿਤੌਜਸਃ
ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਇਕੱਲਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਸਹਾਇਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਸृष੍ਟਿਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਤਾਮਹਃ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।'
ਇਤਿ ਤੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਧਰੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਪਞ੍ਚਮੁਖੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਪਦ੍ਮਯੋਨਯੇ
ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਦਮਜਨ (ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ) ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ।