ਨਿਵੇਦਯੀਤ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਤਿਲਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਧਾਤੁਭਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਭਵੇਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੋਭਨਂ ਸ਼ਾਲਿਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਚੰਗਾ ਚਾਵਲਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਧਾਤੁਭਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਪਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਸਂਕਾਸ਼ਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਵਿਪੁਲਂ ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਵੱਡਾ ਅਨਾਜ ਦਾ ਪਹਾੜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਾਨ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਰਸਾਦਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਰਸ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਤਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਚੋਟੀਾਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਗੇਯੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਵੀਣਾਦਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੈਰ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਙ੍ਗਲੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੰਖ, ਵੀਣਾ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੂਣ ਵਾਲੇ ਮੰਗਲਕਰਮਾਂ ਨਾਲ।
ਮਹਾਧ੍ਵਜਾष੍ਟਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ ਨਗੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮੇਰੁਨਾਮਾਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਾਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਨਗੇੰਦਰ ਮੇਰੂ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਆਧਾਰ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ਼ਿਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਧ੍ਯਤੋ ਧਾਤੁਨੈਵ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਣੇ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਲਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪੂਜਿਤਮ੍
ਸਥਾਪਨਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮੇ ਪਾਸ਼ਂ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਕਮਲਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਚ ਗਦਾਮਬ੍ਜਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਫੰਨਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕਮਲ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਪਰਮਾਯੁਧਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਅੱਖਸੂਤਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕਮੰਡਲ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਜਰ; ਅੱਗ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਹਥਿਆਰ।
ਯਮਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡਂ ਨਿਰृਤੇਃ ਖਡ੍ਗਂ ਨਿਸ਼ਿਚਰਸ੍ਯ ਤੁ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਪਾਸ਼ਂ ਨਾਗਾਖ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਯਮ ਲਈ ਦੰਡ; ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਲਈ ਤਲਵਾਰ; ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫੰਨਾ, ਜੋ ਨਾਗ ਨਾਮਕ ਅਜੋਬਾ ਹੈ।
ਵਾਯੋਰ੍ ਯष੍ਟਿਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਗਦਾਂ ਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਮ੍ ਟਙ੍ਕਂ ਚੇਸ਼ਾਨਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯੈਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਵਾਯੂ ਲਈ ਲਾਠੀ; ਕੁਬੇਰ ਲਈ ਗਦਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੂਜੀ; ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਤੋੜਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਨਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਰੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਕਵ ਭੋਜਨ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਮਹਾਮੇਰੁਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਮਹਾ ਮੇਰੂ ਵਰਤ ਮਨ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮੇਰੁਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ ਚਿਰਂ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਮਪਿ ਯਾ ਨਾਰੀ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਮੁਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਸ਼ੁਭ ਉਮਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ,
ਹੇਮਤਾਮ੍ਰਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ ਦੇਵਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਸੋਨੇ, ਤਾਂਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਤਯੋਰਗ੍ਰੇ ਹੁਤਾਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਰੁਵਹਸ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਸ੍ਰੁਵਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ ਤਥਾ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸਂਵृਤਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯੇ ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਰਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਨੁਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਵੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਏਕਭਕ੍ਤਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਭਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਏਕ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਕਮਾਸਾਦਿਕਾਰ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਨਰਨਾਰ੍ਯਾਦਿਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਕਰਤਿਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਮਨੁੱਖ, ਇਸਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਲਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਨਾਰੀ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸ਼ਿਵੇਨ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇषੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਜਪਾਦੇਵ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਵੈ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਪੇਤ੍ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।
ਕਥਂ ਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵਾ ਕਥਂ ਵਦ ਕ੍ਰਮੋਪਾਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।