ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਪਵਾਸਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ

ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਚੌਦਵੀ ਅਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਵੀ—

ਇਤ੍ਯੇਤਦਖਿਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮ੍

ਇਹ ਸਾਰਾ ਹੀ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਵ੍ਯੁਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਮੀਸ਼੍ਵਰਭਾषਿਤਮ੍ ਨਰਨਾਰ੍ਯਾਦਿਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵਰਤ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ ਨਕ੍ਤਮਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹਵਿष੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਵਮ੍

ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਉਮਾਮਹੇਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਹੇਮ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਥ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ

ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੂਰਤੀ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਰਥਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ।

ਸਰ੍ਵਾਤਿਸ਼ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਭੂषਣੈਃ ਨਿਵੇਦਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ

ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਛਤਰ, ਚਮਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਰੀ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ।

ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜਤਿ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਵਿਧਵਾਪਿ ਵਾ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ

ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਏ।

ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯੇ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ

ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ, ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ।

ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੇਵਂ ਚਰੇਦਬ੍ਦਂ ਕृष੍ਣਾਮੇਕਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ,

ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਭਵੇਦਬ੍ਦਂ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯੇਸ਼ਾਨਂ ਯਜੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਕਮਲੈਃ ਸਿਤੈਃ

ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੂਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਰਾਜਤਂ ਕਮਲਂ ਚੈਵ ਜਾਂਬੂਨਦਸੁਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਅਪਿ

ਉਹ ਭਵਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕਮਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੁਨਲੀ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਯੋਗ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕਾਮਤੋ ऽਪਿ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਲਦਾਨੇਨ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ੂਲ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਚੈਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸੋ ऽਪਿ ਰੁਦ੍ਰਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਰੁਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਮੇਕਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ ਉਪਵਾਸਰਤਾ ਨਾਰੀ ਨਰੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ

ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੁਰਖ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,

ਨਿਯੋਗਾਦੇਵ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਜਪਂ ਦਾਨਂ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਯਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ

ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਜਪ, ਦਾਨ, ਤਪ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਸਵਤੰਤਰ ਨਹੀਂ।

ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸਂਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾ

ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਮੂਰਤੀ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਐਸੀ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਵਾ ਤੁ ਯਾ ਨਾਰੀ ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ

ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਾਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਇਕਾਗਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,

ਕ੍ਸ਼ਮਾਹਿਂਸਾਦਿਨਿਯਮੈਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਤਿਲਾਨਾਂ ਚ ਭਾਰਮੇਕਮ੍ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ

ਮਾਫੀ, ਅਹਿੰਸਾ ਆਦਿ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਭਾਰ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਘृਤਂ ਸਗੁਡਂ ਚੈਵ ਓਦਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਯਥਾ ਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍

ਉਹ ਘੀ ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਭਤ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ।

ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮ੍ ਉਪਵਾਸਰਤਾ ਚ ਸਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਮੋਦਤੇ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾ

ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਉਸ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਸ਼ੌਚਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਨਿਗ੍ਰਹਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇष੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਪੂਜਨਮ੍

ਮਾਫੀ, ਸਚ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—ਇਹ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਧਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ।

ਸਮਾਸਾਦ੍ਵਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਕਮਾਸਾਦਿਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍

ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ।

ਵ੍ਰਤਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਪਰਿਭਾषਿਤਮ੍ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਕਮਾਸੇ ऽਥ ਵृषਂ ਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਨੰਦਿਨ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਫਿਰ, ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਵੱਛ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਾ ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਵੈ ਮੋਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਪੁष੍ਯਮਾਸੇ ਤੁ ਵੈ ਸ਼ੂਲਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ

ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ੂਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ।