ਨੀਲਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਵृषਂ ਗਾਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਉਹ ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਯਕ੍ਸ਼ਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਤਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਸਘृਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚੀਨ੍
ਉਹ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਵृषਭਂ ਨੀਲਵਰ੍ਣਾਭਮ੍ ਉਰੋਦੇਸ਼ਸਮੁਨ੍ਨਤਮ੍ ਗਾਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਐਸ਼ਾਨਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਐਸ਼ਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਚ ਤਥਾ ਮਾਸੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰੌਦਨੇਨ ਸਾਜ੍ਯੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਭਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੌਲ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰੁਂ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਕਾਪਿਲਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਮਾਸੇ ऽਪਿ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਯਵਾਨ੍ਨੇਨ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਆਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੌ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੀ, ਦੂਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਏ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸੋਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਿਂਸਾ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਯਾ ਤ੍ਰਿਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਚਾਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਧੀਰਜ, ਦਇਆ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ—
ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਪਵਾਸਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਚੌਦਵੀ ਅਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਵੀ—
ਇਤ੍ਯੇਤਦਖਿਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਹੀ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਵ੍ਯੁਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਮੀਸ਼੍ਵਰਭਾषਿਤਮ੍ ਨਰਨਾਰ੍ਯਾਦਿਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵਰਤ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ ਨਕ੍ਤਮਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹਵਿष੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਵਮ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਹੇਮ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਥ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੂਰਤੀ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਰਥਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਾਤਿਸ਼ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਭੂषਣੈਃ ਨਿਵੇਦਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਛਤਰ, ਚਮਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਰੀ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜਤਿ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਵਿਧਵਾਪਿ ਵਾ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਏ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯੇ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ, ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ।
ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੇਵਂ ਚਰੇਦਬ੍ਦਂ ਕृष੍ਣਾਮੇਕਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ,
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਭਵੇਦਬ੍ਦਂ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯੇਸ਼ਾਨਂ ਯਜੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਕਮਲੈਃ ਸਿਤੈਃ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੂਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਤਂ ਕਮਲਂ ਚੈਵ ਜਾਂਬੂਨਦਸੁਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਅਪਿ
ਉਹ ਭਵਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕਮਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੁਨਲੀ ਭੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਯੋਗ ਦਾਨ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਤੋ ऽਪਿ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਲਦਾਨੇਨ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ੂਲ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਚੈਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸੋ ऽਪਿ ਰੁਦ੍ਰਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਰੁਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਮੇਕਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ ਉਪਵਾਸਰਤਾ ਨਾਰੀ ਨਰੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਬਿਨਾ ਆਲਸੀ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੁਰਖ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਨਿਯੋਗਾਦੇਵ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਜਪਂ ਦਾਨਂ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਯਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਜਪ, ਦਾਨ, ਤਪ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਸਵਤੰਤਰ ਨਹੀਂ।