ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਮਧ੍ਵਾ ਚ ਅਦ੍ਭਿਃ ਪੂਤਂ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਵੀਰਾਸਨੋ ਨਿਸ਼ਾਰ੍ਧਂ ਚ ਗਵਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿ ਅਤੇ ਪਾਣੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਕ ਕੀਤਾ ਰਕਤ ਚਾਵਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਅਰਧ ਰਾਤ ਤੱਕ ਵੀਰ ਅਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਚਰੁਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਸ਼ੂਲਿਨੇ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਯਥਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਪੂਜ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਧੂਮ੍ਰਂ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਯੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਧੂਸਰ ਜੋੜੇ ਗਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਾਯੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢੇ ਮਾਸਿ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਤਤ੍ਪਰਃ ਭੂਰਿਖਣ੍ਡਾਜ੍ਯਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਸਕ੍ਤੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਗੋਰਸਮ੍
ਆਸ਼ਾੜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਘਣੇ ਚੂੜੇ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਘृਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਗੌਰਂ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾ ਮਾਸੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਗੋਰੀ ਜੋੜੀ ਗਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ; ਸ਼ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੁਇਜ, ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰषष੍ਟਿਕਭਕ੍ਤੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਘृਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸ਼ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਾਗ੍ਰਪਾਦਂ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਪੁਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਪੈਰ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌਂਡ੍ਰ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵਾਯੁਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਵਾਯੁਵਤ੍ਸਰ੍ਵਗੋ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸੇ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਵਾਯੁ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਯੁ ਵਾਂਗ ਸਭ ਥਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ ਤੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਹੁਤਸ਼ੇषਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਾਸ਼੍ਰਿਤੋ ਦਿਵਾ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖਾਂ ਹੇਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨੀਲਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਵृषਂ ਗਾਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਵਿਧਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਉਹ ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਯਕ੍ਸ਼ਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਤਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ।
ਸਘृਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਪੂਜ੍ਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚੀਨ੍
ਉਹ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਵृषਭਂ ਨੀਲਵਰ੍ਣਾਭਮ੍ ਉਰੋਦੇਸ਼ਸਮੁਨ੍ਨਤਮ੍ ਗਾਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਐਸ਼ਾਨਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਯਥਾ ਰੀਤਿ ਗਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਐਸ਼ਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਚ ਤਥਾ ਮਾਸੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰੌਦਨੇਨ ਸਾਜ੍ਯੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਭਵਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੂਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੌਲ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰੁਂ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਕਾਪਿਲਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਮਾਸੇ ऽਪਿ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਯਵਾਨ੍ਨੇਨ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਆਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿਭਿਃ ਸਮਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੌ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੀ, ਦੂਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਏ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸੋਮਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹਿਂਸਾ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਯਾ ਤ੍ਰਿਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਸ਼ਯ੍ਯਾ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਚਾਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਧੀਰਜ, ਦਇਆ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ—
ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਪਵਾਸਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਚੌਦਵੀ ਅਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਵੀ—
ਇਤ੍ਯੇਤਦਖਿਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਹੀ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਵ੍ਯੁਤ੍ਕ੍ਰਮੇਣਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਮੀਸ਼੍ਵਰਭਾषਿਤਮ੍ ਨਰਨਾਰ੍ਯਾਦਿਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵਰਤ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ ਨਕ੍ਤਮਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹਵਿष੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਵਮ੍
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੜ੍ਹਾ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਹੇਮ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਥ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੂਰਤੀ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਰਥਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਾਤਿਸ਼ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਭੂषਣੈਃ ਨਿਵੇਦਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਛਤਰ, ਚਮਰ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵਰਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਰੀ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਭੋ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ। ਅਠਵੀਂ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ।