ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਾਨਿ ਵ੍ਯਾਸਾਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ

ਉਹ ਵਰਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ—

ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਨਕ੍ਤਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪृਥਿਵੀਂ ਭਾਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਸੁ ਮਾਨਵਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਚੈਕੇਨ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਤਿਲਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਖਾਂਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਯੋਰ੍ ਮਾਸਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯੋਰ੍ ਦ੍ਵਯੋਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦੋਰ੍ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਰੀਕ ਤੇ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤੇਨ ਯਾਵਤ੍ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਭੋਗਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਕ, ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ऽਬ੍ਦਮੇਕਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਕ੍ਤਂ ਪਰ੍ਵਸੁ ਪਰ੍ਵਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ

ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਗੁੱਸਾ ਜਿੱਤਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—

ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਉਪਵਾਸਾਤ੍ ਪਰਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍ ਅਯਾਚਿਤਮ੍ ਅਯਾਚਿਤਾਤ੍ ਪਰਂ ਨਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਕ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍

ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਉਹ ਖਾਣ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਮੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਖਾਣਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ऋषਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਦਿਭਿਃ

ਖਾਣਾ ਸਵੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਦਿ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਵੇਲਾਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਹਵਿष੍ਯਭੋਜਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਤ੍ਯਮਾਹਾਰਲਾਘਵਮ੍

ਸਭ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਹਵਿਸ਼ ਖਾਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸਚ ਬੋਲਣਾ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਸਾਦਗੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਮਧਃਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜੀ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਵੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਪੁष੍ਯਮਾਸੇ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍

ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਜੇਹੜਾ ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—

ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਾਲਿਗੋਧੂਮਗੋਰਸੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰष੍ਟਮੀਂ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ ਉਪਵਾਸੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍

ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਵਲ, ਗੋਧੂਮ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।

ਭੂਮਿਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍

ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਾਵਕਂ ਚੌਦਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਘृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਞ੍ਸ਼ਿष੍ਟਾਞ੍ ਜਪੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਜੌ ਅਤੇ ਪਕਿਆ ਚਾਵਲ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਉਚਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਤਥਾ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਕਪਿਲਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਭਵਾਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਤੇ ਬੱਝਾ ਭਵ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਭਲਾਈ ਦੀ خاطر ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਸ ਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਾਹ੍ਨੇਯਂ ਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚ, ਉਹ ਵਾਹਨੇਯਾ ਦੇ ਉਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਕृਸ਼ਰਂ ਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਭੁਞ੍ਜਾਨਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ

ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਖੀਰ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—

ਸੋਪਵਾਸਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭਵੇਦੁਭਯਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਘृਤਕਮ੍ਬਲਮ੍

ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਕੰਬਲ ਦੇ।

ਕृष੍ਣਂ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍

ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਬੱਝਾ ਦੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।

ਯਾਮ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈ ਲੋਕਂ ਯਮੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚੈਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍

ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਰੱਖੇ।

ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਾਨ੍ਨਘृਤਕ੍ਸ਼ੀਰੈਰ੍ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮ੍ ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍

ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਿਆਮਕ ਖਾਣਾ ਖਾਏ; ਚੌਦਸ ਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਵਾਪਿ ਤਾਮ੍ਰਾਭਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ

ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਜਾਂ ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ ਤੇ ਬੱਝਾ ਦੇ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ; ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਚੈਤ੍ਰੇ ऽਪਿ ਰੁਦ੍ਰਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਪਯਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਘृਤੇਨ ਚ ਯਥਾਸੁਖਮ੍

ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਰੱਖੇ; ਚਾਵਲ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਖਾਏ।

ਗੋष੍ਠਸ਼ਾਯੀ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਨਿਸ਼ਿ ਭਵਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਸਿਤਮ੍

ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਵਾਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਜੋੜੇ ਗਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਨਿਰृਤੇਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਚ ਤਥਾ ਮਾਸੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍

ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ ਅਤੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਰੇ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਭਵਂ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਘृਤਾਦਿਭਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਭਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਜੋੜੇ ਗਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸੇ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍

ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਭਵਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ਰਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।