ਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਸੋਮਾਙ੍ਗਪੇषਕਃ ਪ੍ਰਭੁਸਂਜ੍ਞਕਃ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਯਮਾਦੀਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਙ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੁਚਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਪੇਂਦਰ, ਇੰਦਰ, ਯਮ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਸਿਕੋष੍ਠਾਵਕਰ੍ਤਨਃ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਃ ਸੇਨਾਨੀਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਨੱਕ ਦਾ ਕੋਨਾ ਕੱਟਿਆ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਵਰਦਾ ਵਰਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਮਹਾਮੋਹਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਾ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਗਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਦੇਵੀ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸਿਂਹਾਰੂਢਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਾਵ੍ਯਯਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾ
ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਟੱਲ ਧੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨੀਂਦ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ—
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀ ਮਹਿषਾਸੁਰਮਰ੍ਦਿਨੀ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਦੇਵੀ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਦੁਰਗਾ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਧਾਰਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਃ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਮਾਨਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੁ ਭਯਂ ਮਮ
ਰੁਦਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਥੰਮਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਚੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ।
ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਗਣਨਾਯਕਾਃ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਕਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਵੀ—ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ।
ਅਨੇਨ ਦੇਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਵ੍ਯਪੋਹਨਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦਪਿ ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੁਤਿ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਜਯਕਾਮੋ ਜਯਂ ਲਭੇਤ੍ ਅਰ੍ਥਕਾਮੋ ਲਭੇਦਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੋ ਬਹੂਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍
ਜੋ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭੋਗਾਰ੍ਥੀ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ ਮਾਨਵਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਹ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਭੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍ ਪਠ੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤਿ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਮੰਤਵ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰੋਗਾ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਵਾਤਪਿਤ੍ਤਾਦਿਸਂਭਵਾਃ ਨਾਕਾਲੇ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਰ੍ਪੈਰਪਿ ਦਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਸਨੂੰ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡੰਘਦੇ।
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ਦਾਨਾਨਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ—
ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਵੀਰਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਪ ਕੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਵੀਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ ਦੁष੍ਟਃ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਤਥਾ
ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਪੋਹਨਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਆਦਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਂਗਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗਦਾਨਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਪਿ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤਿ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਕਥਿਤਾਨੀਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ।
ਤਾਨਿ ਵ੍ਯਾਸਾਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਉਹ ਵਰਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ—
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਨਕ੍ਤਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਭਾਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਸੁ ਮਾਨਵਃ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਚੈਕੇਨ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਤਿਲਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਖਾਂਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਯੋਰ੍ ਮਾਸਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯੋਰ੍ ਦ੍ਵਯੋਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦੋਰ੍ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਰੀਕ ਤੇ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤੇਨ ਯਾਵਤ੍ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਭੋਗਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਕ, ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਬ੍ਦਮੇਕਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਕ੍ਤਂ ਪਰ੍ਵਸੁ ਪਰ੍ਵਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਂਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਗੁੱਸਾ ਜਿੱਤਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਂ ਲੋਕਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਉਪਵਾਸਾਤ੍ ਪਰਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍ ਅਯਾਚਿਤਮ੍ ਅਯਾਚਿਤਾਤ੍ ਪਰਂ ਨਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਕ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਉਹ ਖਾਣ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਮੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਖਾਣਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੈਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ऋषਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਦਿਭਿਃ
ਖਾਣਾ ਸਵੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਦਿ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।