ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸੌਮ੍ਯੋ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਤਨੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਰ੍ਯਃ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਗਹਨੋ ਮਖਮਰ੍ਦਨਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਮਿੱਠਾ, ਆਪ ਹੀ ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ, ਆਦਰਯ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਗਹਿਰਾ, ਯਜਨ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਐਰਾਵਤਗਜਾਰੂਢਃ ਕृष੍ਣਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜਃ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗੋ ਰਕ੍ਤਨਯਨਃ ਸ਼ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਗਭੂषਣਃ

ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਹ ਸਰੀਰ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ—

ਭੂਤੈਃ ਪ੍ਰੇਤੈਃ ਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਵृਤਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਭੂਤਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਚੈਵ ਮਾਹੇਸ਼ੀ ਕੌਮਾਰੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਤਥਾ ਵਾਰਾਹੀ ਚੈਵ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਗ੍ਨੇਯਿਕਾ ਤਥਾ

ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਮਾਹੇਸ਼ੀ, ਕਉਮਾਰੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਮਾਹੇਂਦਰੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਤੇ ਅਗਨੈਯਿਕਾ—

ਏਤਾ ਵੈ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਃ ਯੋਗਿਨੀਭਿਰ੍ ਮਹਾਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਾਃ

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ।

ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਿਮਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਸਨ੍ਨਿਭਃ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਸ਼ੂਲਾਸਕ੍ਤਮਹਾਕਰਃ

ਵੀਰਭਦਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਹਿਮ, ਚੰਬੇਲੀ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ, ਵੱਡੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ—

ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਧਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਗ੍ਨਿਨਯਨੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਭਯਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ—

ਮਾਤॄਣਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਵृषਭਵਾਹਨਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਮਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਪਾਦਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਃ

ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ—

ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਪੂष੍ਣੋ ਦਨ੍ਤਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਹਸ੍ਤਹਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਭਗਨੇਤ੍ਰਨਿਪਾਤਨਃ

ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜੇ, ਅੱਗ ਦਾ ਹੱਥ ਲਿਆ, ਤੇ ਭਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਿਕਾਲੀਆਂ—

ਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਸੋਮਾਙ੍ਗਪੇषਕਃ ਪ੍ਰਭੁਸਂਜ੍ਞਕਃ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਯਮਾਦੀਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਙ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਕਃ

ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੁਚਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਪੇਂਦਰ, ਇੰਦਰ, ਯਮ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—

ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਸਿਕੋष੍ਠਾਵਕਰ੍ਤਨਃ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਃ ਸੇਨਾਨੀਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਨੱਕ ਦਾ ਕੋਨਾ ਕੱਟਿਆ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਵਰਦਾ ਵਰਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਮਹਾਮੋਹਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਾ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਗਾ ਦੇਵੀ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਦੇਵੀ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਸਿਂਹਾਰੂਢਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਾਵ੍ਯਯਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾ

ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਟੱਲ ਧੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨੀਂਦ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ—

ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀ ਮਹਿषਾਸੁਰਮਰ੍ਦਿਨੀ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਾ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ

ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਦੇਵੀ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਦੁਰਗਾ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਧਾਰਕਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾਃ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਮਾਨਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੁ ਭਯਂ ਮਮ

ਰੁਦਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਥੰਮਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਚੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—ਉਹ ਮੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ।

ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਗਣਨਾਯਕਾਃ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਕਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਾਃ

ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਵੀ—ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ।

ਅਨੇਨ ਦੇਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਇਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।

ਵ੍ਯਪੋਹਨਸ੍ਤਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦਪਿ ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੁਤਿ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਜਯਕਾਮੋ ਜਯਂ ਲਭੇਤ੍ ਅਰ੍ਥਕਾਮੋ ਲਭੇਦਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੋ ਬਹੂਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍

ਜੋ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕੁੜੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਕੁੜੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭੋਗਾਰ੍ਥੀ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ ਮਾਨਵਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਹ

ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਭੋਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਹੋਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍ ਪਠ੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਪਠ੍ਯਤੇ

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤਿ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਮੰਤਵ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯ ਰੋਗਾ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਵਾਤਪਿਤ੍ਤਾਦਿਸਂਭਵਾਃ ਨਾਕਾਲੇ ਮਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਰ੍ਪੈਰਪਿ ਦਸ਼੍ਯਤੇ

ਉਸਨੂੰ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡੰਘਦੇ।

ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ਦਾਨਾਨਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਜਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤਾਂ ਤੋਂ—

ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਵੀਰਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਪ ਕੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਵੀਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਰਣਾਗਤਘਾਤੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ ਦੁष੍ਟਃ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਤਥਾ

ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—

ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯਪੋਹਨਸ੍ਤਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਆਦਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਸਂਗਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗਦਾਨਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਪਿ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ

ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤਿ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਵਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।