ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਵੇਦਯੇਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਰ੍ਥਮਮृਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍

ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੁੱਧ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਮਰਤ ਹੈ।

ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਭਵਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ

ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਜੀਸ਼ਨੁ ਦੁਆਰਾ, ਸਭ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ ਦੇਵਮ੍ ਅਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ਉਪਹਾਰੇ ਤਥਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨੇ ਪਵਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍

ਇਸ ਲਈ, ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵਨ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਈਡ-ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਪਵਨ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਗਨ੍ਧਤੋਯੇ ਹ੍ਯਪਾਮ੍ਪਤਿਃ ਪੀਠੇ ਵੈ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਹਦਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ

ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹੀ ਅਸਲ ਥਾਂ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਮਹਤ ਆਦਿ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।

ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਂ ਯਜੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਯਥਾਵਿਧਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣ।

ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਂ ਦਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸਂਤੋषੋ ਦਾਨਮੇਵ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮ੍ ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍

ਸਚਾਈ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਦਇਆ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਦਾਨ — ਇਹ ਗੁਣ ਅਮਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਗੋਦਾਨਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍

ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਲ੍ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪੂਜਿਤਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਵਾ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦਾਪਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਾ

ਉਹ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸੇषੁ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ ਏਵ ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ

ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦਾ ਮਹਾ-ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।

ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤੈਃ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨੇਹਾਯਾਤਿ ਕਦਾਚਨ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।

ਅਥਵਾ ਹ੍ਯੇਕਮਾਸਂ ਵਾ ਚਰੇਦੇਵਂ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਅਥਵਾ ਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦ੍ ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਵਰਾਨ੍ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਚਰੇਦੇਵਂ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍

ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਵਾ ਪਿਤृਤ੍ਵਂ ਵਾ ਦੇਵਰਾਜਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਗਾਣਪਤ੍ਯਪਦਂ ਵਾਪਿ ਸਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲਭਤੇ ਨਰਃ

ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਬਣਨਾ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ — ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਮਨ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭੋਗਾਰ੍ਥੀ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਚ ਨਿਧਿਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਆਯੁਃਕਾਮਸ਼੍ ਚਿਰਾਯੁषਮ੍

ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿਰਜੀਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਤੇ ਕਾਮਾਂਸ੍ ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਹ ਮੋਦਤੇ ਏਕਮਾਸਵ੍ਰਤਾਦੇਵ ਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਤ੍ਵਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਆਖਿਰ 'ਤੇ ਰੁਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਇਦਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜਾਪਿ ਸृष੍ਟਮ੍ ਹਿਤਾਯ ਦੇਵਾਸੁਰਸਿਦ੍ਧਮਰ੍ਤ੍ਯਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਣਾਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ਿਵੇਨ

ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵ੍ਰਤ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯਂ ਵਿਧਿਨੈਵਮੀਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਸਹ ਭृਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰੈਃ ਵ੍ਯਪੋਹਨਂ ਨਾਮ ਜਪੇਤ੍ਸ੍ਤਵਂ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍

ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, 'ਵਿਆਪੋਹਨ' ਨਾਮਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪੁਰਾਕृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜਾ ਸ੍ਤਵਂ ਚ ਹਿਤਾਯ ਦੇਵੇਨ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹੇਨੈਵ ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਨੁਭਾਵੇਨ ਮਹਾਰ੍ਘ੍ਯਮ੍ ਏਤਤ੍

ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਹਿੰਗਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।

ਵ੍ਯਪੋਹਨਸ੍ਤਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਨਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ ਚ ਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ

ਹੁਣ ਮੈਂ 'ਵਿਆਪੋਹਨ' ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੰਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।

ਵ੍ਯਾਸਾਯ ਕਥਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬਹੁਮਾਨੇਨ ਵੈ ਮਯਾ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਰ੍ਮਲਾਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਇਹ ਦੱਸਿਆ: ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਤਕਾਯ ਸਰ੍ਵਾਯ ਭਵਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਭੁਜੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੈਰ੍ਯੁਤਃ

ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਗਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਃ

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਫ਼ੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਪਦ੍ਮਾਸਨਸ੍ਥਃ ਸੋਮੇਸ਼ਃ ਪਾਪਮਾਸ਼ੁ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਈਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚੈਵ ਅਘੋਰਃ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਚ

ਕਮਲ ਦੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਈਸ਼ਾਨ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਅਘੋਰ ਤੇ ਸਦਯ, ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰਣ।

ਵਾਮਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਾਪਮਾਸ਼ੁ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਅਨਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਵਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਅੰਤਹੀਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰਵ-ਸੰਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰੇ।

ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨੈਕਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸੁਰਾਸੁਰੇਸ਼ਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋ ਗਣਪੂਜਿਤਃ

ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨੈਕਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਸ਼ਿਵੋਤ੍ਤਮੋ ਮਹਾਪੂਜ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ

ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੀਨ।

ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਦਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਏਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਃ

ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।

ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨੈਕਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਈਸ਼ਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਬੋਧਕਃ

ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ।

ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨੈਕਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਮੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤੁ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਰਤਃ ਸਦਾ

ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ।