ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਹਸ੍ਰਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੈਸ਼੍ ਚ ਭਿਨ੍ਨਮ੍ ਜਗਾਮ ਕੈਲਾਸਗਿਰਿਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮੇਰੁਪ੍ਰਭਾਗੇ ਪੁਰਮਾਦਿਦੇਵਃ

ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੈਲਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਢਲਾਨ ਤੇ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।

ਤਤੋ ऽਥ ਨਾਰਿਗਜਵਾਜਿਸਂਕੁਲਂ ਰਥੈਰ੍ ਅਨੇਕੈਰ੍ ਅਮਰਾਰਿਸੂਦਨਃ ਗਣੈਰ੍ਗਣੇਸ਼ੈਸ਼੍ ਚ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਭਂ ਮਹਾਪੁਰਦ੍ਵਾਰਮਜੋ ਹਰਿਸ਼੍ ਚ

ਫਿਰ, ਔਰਤਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਗਣਾਂ ਤੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾ ਨਗਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਜਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।

ਅਥ ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਰ੍ ਭਵਨੈਰ੍ਮਣਿਭੂषਿਤੈਃ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਵृਤਮ੍

ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਮਹਲਾਂ, ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਵਿਮਾਨ, ਤੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਨਗਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪੁਰਂ ਬਾਹ੍ਯਂ ਦੇਵੈਃ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕੈਰ੍ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤਃ ਪੁਰਮ੍

ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਂ ਮਹਾਟ੍ਟਾਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਹਲ ਤੇ ਕੋਠੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਚੇ ਮੀਨਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜੇ ਸਨ।

ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਮਾਣਿਕ੍ਯਮਣਿਜਾਲੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍ ਦੋਲਾਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਘਣ੍ਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੀਰੇ, ਬੈਰਲ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਝੂਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀਟਾਂ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਿਤਮ੍ ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਸਰਃਸਂਘੈਰ੍ ਭੂਤਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤਮ੍ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਾਕਾਰੈਰ੍ ਭਵਨੈਰ੍ ਦृष੍ਟਿਮੋਹਨੈਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਮੁਰਜਾ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਵਾਸਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨੱਚਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਲਾਂ, ਜੋ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ृਙ੍ਗੇष੍ਵਥ ਪੌਰਨਾਰ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਪੁष੍ਪਫਲਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕਰੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰੇਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਯਥਾ ਭਵਸ੍ਯ

ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਭ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਭਵ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨਾਃ

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਮਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਵਿਸ਼ਾਲਜਘਨਾਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨਨृਤੁਰ੍ਮੁਮੁਦੁਰ੍ਜਗੁਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਾਃ

ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ, ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੁਰੰਤ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਕੀਤੀ।

ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਰਸ੍ਤਕਾਞ੍ਚੀਗੁਣਾ ਜਗੁਃ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਚੈਵ षष੍ਠਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮਂ ਤਥਾ

ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਕਮਰਬੰਦ ਹਲਕੇ ਹਲਕੇ ਹਟ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਚੌਥੇ, ਪੰਜਵੇਂ, ਛੇਵੇਂ ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਅष੍ਟਮਂ ਨਵਮਂ ਚੈਵ ਦਸ਼ਮਂ ਚ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਤੀਤ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍

ਅੱਠਵੇਂ, ਨੌਵੇਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਸਵੇਂ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।

ਸੁਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਤਰਾਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਿਲਕੁਲ ਗੋਲ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਸ੍ਫਾਟਿਕੈਰ੍ ਮਣ੍ਡਪੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਦਿਗ੍ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍

ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਫ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮੰਡਪਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਢਾਂਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਗੋਪੁਰੈਰ੍ਗੋਪਤੇਃ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਨਾਨਾਭੂषਣਭੂषਿਤੈਃ ਅਨੇਕੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯੈਸ੍ ਤਥਾ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਗੇਟਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਈ ਸੁਭਾਗੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਰ੍ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ ਵृਤਮ੍ ਉਪਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਮਹਾਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦृਢੈਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਠਾਈਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ।

ਗੁਹ੍ਯਾਲਯੈਰ੍ਗੁਹ੍ਯਗृਹੈਰ੍ ਗੁਹਸ੍ਯ ਭਵਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮੌਕ੍ਤਿਕੈਰ੍ ਦृष੍ਟਿਮੋਹਨੈਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗੁਪਤ ਕਮਰਿਆਂ, ਲੁਕਵੇ ਘਰਾਂ, ਗੁਹਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ, ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਜੜੇ, ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਗਣੇਸ਼ਾਯਤਨੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੋਭਨੈਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰਾਂ, ਲਾਲ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਢਾਂਚਿਆਂ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਤਡਾਗੈਰ੍ ਦਿਰ੍ਘਿਕਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਹੇਮਸੋਪਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗਤਿਜਿਤੈਰ੍ ਹਂਸੈਃ ਸੇਵਿਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।

ਮਯੂਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਰਣ੍ਡੈਃ ਕੋਕਿਲੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਕਕੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਾਪੀਭਿਰ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਮृਤਜਲੈਸ੍ ਤਥਾ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮੋਰਾਂ, ਜਲ-ਪੰਛੀਆਂ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵਾਪੀਆਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਸਂਲਾਪਾਲਾਪਕੁਸ਼ਲੈਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤੈਃ ਸ੍ਤਨਭਾਰਾਵਨਮ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨੈਃ

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੱਲਬਾਤ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਝੁਕੀਆਂ, ਤੇ ਮਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਗੇਯਨਾਦਰਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਕੈਃ ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਸਰਃਸਂਘੈਰ੍ ਅਮਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭੈਃ

ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਸੰਗਤ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਂਬੁਜਵृਨ੍ਦਾਦ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਵਰੈਰਪਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਰਤੈਸ੍ ਤਥਾ

ਉਥੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।

ਰਤੋਤ੍ਸਵਰਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਲਲਿਤੈਸ਼੍ ਚ ਪਦੇ ਪਦੇ ਗ੍ਰਾਮਰਾਗਾਨੁਰਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਪਦ੍ਮਰਾਗਸਮਪ੍ਰਭੈਃ

ਕਈ ਜਣੇ ਮੇਲੇ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਰੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਘੈਰ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ

ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਭਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚੌਂਕ ਗਏ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤ੍ਰੈਵ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾ ਵृਨ੍ਦਂ ਰੁਦ੍ਰਗਣਸ੍ਯ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਵੀਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਵृਨ੍ਦਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ

ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰਲੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।

ਸੁਵਰ੍ਣਕृਤਸੋਪਾਨਾਨ੍ ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਭੂषਿਤਾਨ੍ ਸ੍ਫਾਟਿਕਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨਕਾਨ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ, ਹੀਰੇ, ਬੈਰਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਤੇषਾਂ ਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਹृष੍ਟਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕਮਲਲੋਚਨਾਃ ਵਿਸ਼ਾਲਜਘਨਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ ਤਥਾ

ਉਹਨਾਂ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਚੋਟਿਆਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਤੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ—ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਸਨ।

ਕਿਨ੍ਨਰ੍ਯਃ ਕਿਂਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੁਜਙ੍ਗਾਃ ਸਿਦ੍ਧਕਨ੍ਯਕਾਃ ਨਾਨਾਵੇषਧਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਨਾਨਾਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ

ਉਥੇ ਕਿਨਨਰੀਆਂ, ਕਿਨਨਰ, ਸੱਪ-ਜਾਤੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਜਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।