ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਧੂਪਂ ਪਾਯਸਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਦਧਿਭਕ੍ਤਂ ਚ ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਪਰਿਪ੍ਲੁਤਮਤਃ ਪਰਮ੍

ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧੂਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੀਰ, ਦਹਿ-ਭਤ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ-ਘੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਭੋਜਨ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਚੈਵ ਮੁਦ੍ਗਾਨ੍ਨਂ षਡ੍ਵਿਧਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਅਥ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਵਾਪਿ ਸਘृਤਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਸਾਫ ਚੌਲ, ਮੂੰਗ ਦੇ ਚੌਲ ਅਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਘੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੇਵਲਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਮ੍ ਆਢਕਂ ਤਣ੍ਡੁਲਂ ਪਚੇਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ

ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਆਢਕਾ ਸਾਫ ਚੌਲ ਪਕਾ ਕੇ, ਆਖਿਰ 'ਚ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਅਘੋਰਂ ਵਾਮਮੇਵ ਚ

ਦੇਵ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ਼ਾਨ, ਪੁਰਖ, ਅਘੋਰ ਅਤੇ ਵਾਮ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਜਪਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਸਦਯੋਜਾਤ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਪੰਜਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੁष੍ਪਾਦਿਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨੇ ਗਾਵਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਭਵਮਜਂ ਸਕृਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਰਵ, ਭਵ ਜਾਂ ਅਜਨਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਂ ਭਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨ, ਭਵ, ਸ਼ਰਵ ਜਾਂ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪੂਜਿਤਂ ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਵੈ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਮੋਦਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਦੀਪਂ ਚ ਸਕृਲ੍ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ

ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—

ਸ ਤਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਸ੍ਥਿਰਾਮ੍ ਦੀਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਾ ਦਾਰਵਂ ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ

ਉਹ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਤੇ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੀਵਾ ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਆਯਸਂ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਵਾਪਿ ਰੌਪ੍ਯਂ ਸੌਵਰ੍ਣਿਕਂ ਤਥਾ

ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਦੀਵਾ ਲੋਹਾ, ਤਾਮਬਾ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋਵੇ।

ਸ਼ਿਵਾਯ ਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਸਮੈਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ ਯਾਨੈਃ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਦੀਪਂ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਵਾ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—

ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਆਵਾਹਨਂ ਸੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪੂਜਨਂ ਤਥਾ

ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਆਵਾਹਨ, ਸਥਿਤੀ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।

ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਆਸਨਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵੈ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਰੁਦਰ ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੰਜ ਵਾਰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਰੁਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਯਤ੍ਰਿਯਾ ਯਜੇਤ੍ ਵਹ੍ਨੌ ਹੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ।

ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮ੍ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਇਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਕਥਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਮੁਖਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍

ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿੱਧਾ ਸਿਖਾਈ ਸੀ।

ਕਥਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਪਸ਼ੁਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਯਜੁਰ੍ਦੇਵਾਸ੍ ਤਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ

ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਸ਼ੁ-ਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਪਸ਼ੁ-ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ।

ਪੁਰਾ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਭੋਗ੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਸ੍ਵਪੁਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਮੇਤ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮ੍ ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਭੋਗਿਆ ਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਰਵਜਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ।

ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਧਮ੍ ਆਰੁਹ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ

ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਰੁੜ ਦੀ ਮੋਢੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।

ਜਗਾਮ ਦੇਵਤਾਭਿਰ੍ ਵੈ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਹਰਿਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਿਰਿਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍

ਹਰੀ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਭ ਮਾਣੀ ਗਿਰਿ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਹੇ।

ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਯਮਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ ਗਿਰਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ऽਸੌ ਗਰੁਡਾਦ੍ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਗਿਰਿਂ ਮੇਰੁਮ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ

ਇੰਦਰ, ਸਾਧਿਆ, ਯਮ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਗਰੁੜਧਾਰੀ, ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਸਕਲਦੁਰਿਤਹੀਨਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਭੋਗਮੁਖ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਕੁਰਰਵृਨ੍ਦਂ ਨਾਦਿਤਂ ਨਾਗਵृਨ੍ਦੈਃ ਮਧੁਰਰਣਿਤਗੀਤਂ ਸਾਨੁਕੂਲਾਨ੍ਧਕਾਰਂ ਪਦਰਚਿਤਵਨਾਨ੍ਤਂ ਕਾਨ੍ਤਵਾਤਾਨ੍ਤਤੋਯਮ੍

ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਕੁਰਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਗੀਤ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਹੌਲੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਛਾਂ, ਵਣਾਂ ਦੀ ਹਦ, ਪਿਆਰੇ ਹਵਾ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਹੈ।

ਭਵਨਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਜੁष੍ਟਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਕਲ੍ਪੈਰ੍ ਲਲਿਤਗਤਿਵਿਦਗ੍ਧੈਰ੍ ਹਂਸਵृਨ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਭਿਨ੍ਨਮ੍ ਧਵਖਦਿਰਪਲਾਸ਼ੈਸ਼੍ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਵਰਗਣਵृਨ੍ਦੈਃ ਕੋਕਿਲਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਰੇਫੈਃ

ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਧਵਾ, ਖਦੀਰ, ਪਲਾਸ਼, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੰਛੀਆਂ, ਕੋਕਿਲ ਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।

ਕ੍ਵਚਿਦਸ਼ੇषਸੁਰਦ੍ਰੁਮਸਂਕੁਲਂ ਕੁਰਬਕੈਃ ਪ੍ਰਿਯਕੈਸ੍ਤਿਲਕੈਸ੍ ਤਥਾ ਬਹੁਕਦਮ੍ਬਤਮਾਲਲਤਾਵृਤਂ ਗਿਰਿਵਰਂ ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ ਤਥਾ

ਕਈ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇਵ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਰਬਕਾ, ਪ੍ਰਿਯਕਾ, ਤਿਲਕ, ਕਦੰਬ, ਤਮਾਲ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਗਿਰੇਃ ਪृष੍ਠੇ ਪਰਂ ਸ਼ਾਰ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ

ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਭਵਾਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਸ਼ਿਵ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।