ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਹਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਾਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ

ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਕृਦੇਵਾਪਿ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ

ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਅਮਰਾਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ ਜਲੈਃ ਪੂਤੈਸ੍ਤਥਾ ਪੀਠੇ ਦੇਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ

ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪੀਠ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਚਾਸਨੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਮਯੇ ਸ਼ੁਭੇ

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਵੈਰਾਗ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤੇ ਓਙ੍ਕਾਰਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਂਭਵੇ

ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ, ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵੈਰਾਗ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦਿਵ੍ਯਤੋਯੈਸ਼੍ ਚ ਘृਤੇਨ ਪਯਸਾ ਤਥਾ

ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਤੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੁਦਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਪਾਣੀ, ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਧ੍ਨਾ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ੋਧਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਰੋਚਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਰਖਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ ਤਥਾ

ਰੋਚਨਾ ਆਦਿ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਪੂਰੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ ਚ ਰਾਜੀਵੈਰ੍ ਨਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਮਲ੍ਲਿਕੈਃ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਜਾਤਿਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਬਕੁਲੈਃ ਕਰਵੀਰਕੈਃ

ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਰਾਜੀਵ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮੱਲੀ, ਚੰਪਾ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਮੀਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਬृਹਤ੍ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਾਗਸ੍ਤ੍ਯਜੈਰਪਿ ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਕਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ ਚ ਭੂषਣੈਰਪਿ ਸ਼ੋਭਨੈਃ

ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਵੱਡੇ ਫੁੱਲ, ਜੰਗਲੀ ਅਗਸਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਧੂਪਂ ਪਾਯਸਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਦਧਿਭਕ੍ਤਂ ਚ ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਪਰਿਪ੍ਲੁਤਮਤਃ ਪਰਮ੍

ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਧੂਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੀਰ, ਦਹਿ-ਭਤ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ-ਘੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਭੋਜਨ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਚੈਵ ਮੁਦ੍ਗਾਨ੍ਨਂ षਡ੍ਵਿਧਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਅਥ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਵਾਪਿ ਸਘृਤਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਸਾਫ ਚੌਲ, ਮੂੰਗ ਦੇ ਚੌਲ ਅਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਘੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੇਵਲਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਮ੍ ਆਢਕਂ ਤਣ੍ਡੁਲਂ ਪਚੇਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ

ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਆਢਕਾ ਸਾਫ ਚੌਲ ਪਕਾ ਕੇ, ਆਖਿਰ 'ਚ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਅਘੋਰਂ ਵਾਮਮੇਵ ਚ

ਦੇਵ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ਼ਾਨ, ਪੁਰਖ, ਅਘੋਰ ਅਤੇ ਵਾਮ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਜਪਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਸਦਯੋਜਾਤ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਪੰਜਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੁष੍ਪਾਦਿਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨੇ ਗਾਵਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਭਵਮਜਂ ਸਕृਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਰਵ, ਭਵ ਜਾਂ ਅਜਨਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨਂ ਭਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨ, ਭਵ, ਸ਼ਰਵ ਜਾਂ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪੂਜਿਤਂ ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਮਥਾਪਿ ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਵੈ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ

ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਮੋਦਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਦੀਪਂ ਚ ਸਕृਲ੍ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ

ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—

ਸ ਤਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਸ੍ਥਿਰਾਮ੍ ਦੀਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਵਾ ਦਾਰਵਂ ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ

ਉਹ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਤੇ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੀਵਾ ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਆਯਸਂ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਵਾਪਿ ਰੌਪ੍ਯਂ ਸੌਵਰ੍ਣਿਕਂ ਤਥਾ

ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਦੀਵਾ ਲੋਹਾ, ਤਾਮਬਾ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋਵੇ।

ਸ਼ਿਵਾਯ ਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਵਾਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਸਮੈਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ ਯਾਨੈਃ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਦੀਪਂ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰਤਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਵਾ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—

ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਆਵਾਹਨਂ ਸੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਪੂਜਨਂ ਤਥਾ

ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਆਵਾਹਨ, ਸਥਿਤੀ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।

ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਆਸਨਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵੈ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ੍ਨਪਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਰੁਦਰ ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਨ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੰਜ ਵਾਰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਰੁਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਾਯਤ੍ਰਿਯਾ ਯਜੇਤ੍ ਵਹ੍ਨੌ ਹੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ।

ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮ੍ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਇਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।