ਕਾਰ੍ਯਮਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਪਨਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਖਿਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਨਿਹਤ੍ਯੈਕਮ੍ ਅਪਿ ਤਤ੍ਸਕਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਪੁष੍ਪਹਿਂਸਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਪਸ਼ੁਹਿਂਸਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਦੁष੍ਟਸ਼ਾਸਨਮ੍ ਵਿਹਿਤਾਵਿਹਿਤਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਹਾਨੀ, ਤੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਹਨ; ਜੋਗੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਜਾਂ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਿषਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨਿषੇਵਣਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ। ਸਭ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾ ਅਪਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਤ੍ਰੇਸ਼੍ ਚ ਕੁਲਸਂਭਵਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ; ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਪਾਪਮ੍ ਆਤ੍ਰੇਯੀਂ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾ ਅਪਿ
ਅਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਹੈ; ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।
ਨ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾ ਅਪਿ
ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੱਲੋਂ ਯਜਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਮਲਿਨਾ ਰੂਪਵਤ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿਰੂਪਾ ਮਲਿਨਾਂਬਰਾਃ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਃ ਸ਼ਿਵਵਚ੍ਛਙ੍ਕਯਾ ਤਥਾ
ਭਾਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸੁੰਦਰ, ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਮਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ।
ਵੇਦਬਾਹ੍ਯਵ੍ਰਤਾਚਾਰਾਃ ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ ਪਾषਣ੍ਡਿਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾ ਨ ਸਂਭਾष੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਵੇਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸ਼ੰਡੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਸ੍ਪृष੍ਟਵ੍ਯਾ ਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਨੁਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤਥਾਪਿ ਤੇਨ ਵਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਨृਪੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਜਨ੍ਤੁਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਜਾਂ ਵੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਵਾਪਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਤਾਂ ਸਕृਦਹੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਦਯਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਭਕ੍ਤਿਹੀਨਾ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇ ਪਰਮਕਾਰਣੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਭਾਗ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਵਿਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਿਹੈਵ ਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਲੋਕ ਇਥੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਗृਹੇषੁ ਨॄਣਾਂ ਭਕ੍ਤਂ ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਤਮਥਾਦਿਦੇਵੇ ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਯਤਿਤਾਪਸਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਨ ਦੂਰਃ ਪਰਮੇਸ਼ਲੋਕਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਭਕਤੀ ਵੱਲ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਰਮ ਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੇ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਕਥਂ ਪੂਜ੍ਯੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ਮਨ੍ਦੈਰ੍ਮਹਾਮਤੇ ਕਲ੍ਪਾਯੁषੈਰ੍ ਅਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ ਅਲ੍ਪਸਤ੍ਤ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਕਿਵੇਂ ਕਲਪ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਥੋੜੀ ਸਤਤਾ ਵਾਲੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਸਂਵਤ੍ਸਰਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਤਪਸਾ ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਥਂ ਦੇਵਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਕਥਿਤਂ ਤਥ੍ਯਮ੍ ਏਵਾਤ੍ਰ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਤਥਾਪਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦृਸ਼੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਂਭਾष੍ਯ ਏਵ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਂਗਾਚ੍ਚੈਵ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਹੀਨੈਰਪਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਭਾਵਾਨੁਰੂਪਫਲਦੋ ਭਗਵਾਨਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਭਾਵੇਂ ਭਕਤੀ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਵੀ, ਜੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਃ ਪੂਜਯਨ੍ਯਾਤਿ ਪੈਸ਼ਾਚਂ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ ਮੂਢਧੀਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਨੀਚ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ੀ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਜਨਃ ਗਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਨृਤ੍ਯਸ਼ੀਲਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਿਧ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਗਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂਧਰਵ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਹੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਖ੍ਯਾਤਿਸ਼ੀਲਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸਕ੍ਤੋ ਨਰਾਧਮਃ ਮਦਾਰ੍ਤਃ ਪੂਜਯਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਆਸਕ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਨੀਚ ਮਨੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸੋਮ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਹਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚਾਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ
ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਕृਦੇਵਾਪਿ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਅਮਰਾਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍ ਜਲੈਃ ਪੂਤੈਸ੍ਤਥਾ ਪੀਠੇ ਦੇਵਮਾਵਾਹ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪੀਠ ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਚਾਸਨੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨਮਯੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵੈਰਾਗ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤੇ ਓਙ੍ਕਾਰਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਂਭਵੇ
ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿਚ, ਸੋਮ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵੈਰਾਗ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦਿਵ੍ਯਤੋਯੈਸ਼੍ ਚ ਘृਤੇਨ ਪਯਸਾ ਤਥਾ
ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ ਤੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਰੁਦਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਪਾਣੀ, ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਨਾ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ੋਧਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੋਚਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਰਖਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ ਤਥਾ
ਰੋਚਨਾ ਆਦਿ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਪੂਰੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ਼੍ ਚ ਰਾਜੀਵੈਰ੍ ਨਦ੍ਯਾਵਰ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਮਲ੍ਲਿਕੈਃ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਜਾਤਿਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਬਕੁਲੈਃ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਰਾਜੀਵ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮੱਲੀ, ਚੰਪਾ, ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।