ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਂ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ ਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਧਿਕਾਂ ਗਤਿਮੇਵ ਚ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਨਸੈਰ੍ਵਾਚਿਕੈਃ ਪਾਪੈਃ ਕਾਯਿਕੈਸ਼੍ ਚ ਮਹਤ੍ਤਰੈਃ ਤਥੋਪਪਾਤਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਪੈਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਪਾਤਕੈਃ

ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ, ਵੱਡੇ ਉਲੰਘਣਾਂ, ਅਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ—

ਸਂਕ੍ਰਮੇ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਾਕृਤਿਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਮਾਸੇਨ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪਦਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਹ ਵਿਚ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਯਨੇ ਚਾਰ੍ਧਮਾਸੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਸੰਕਰਾਂਤੀ, ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ, ਦੱਖਣੀ ਜਾਂ ਉੱਤਰਾਈ ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁਵ ਸਮੇਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਨ੍ਯਾਯੇਨ ਮृਦੁਗਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਰਃ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ—

ਪਦੇ ਪਦੇ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਵਾਚਾ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਰੌਤਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਹ ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਸੋ ऽਪਿ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਿਂ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਨ੍ਧਗੋਮਯਵਾਰਿਣਾ

ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਗੰਧਤ ਗੋਮੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—

ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਮਯੈਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਫਾਟਿਕੈਸ਼੍ ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ

ਮੁਕਤਿਆਂ, ਨੀਲਮਾਂ, ਲਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ—

ਤਥਾ ਮਾਰਕਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣੈ ਰਾਜਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਤਦ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਲੌਕਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਚੂਰ੍ਣੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤਵਿਵਰ੍ਜਿਤੈਃ

ਅਤੇ ਮਾਰਕਟਾਂ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਚੂਰਨ ਜੋ ਧਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ—

ਆਲਿਖ੍ਯ ਕਮਲਂ ਭਦ੍ਰਂ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਤਃ ਸਕਰ੍ਣਿਕਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹਾਦੇਵਸਮੀਪਤਃ

ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਦਸ ਹੱਥ ਵੱਡਾ, ਕੇਂਦਰ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਭ ਕਮਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੋ—

ਤਤ੍ਰਾਵਾਹ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਨਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ षਡ੍ਭਿਰ੍ ਅष੍ਟਾਭਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਦਂ ਪਰਮ੍

ਉਥੇ, ਨੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ, ਪੰਜ, ਛੇ ਜਾਂ ਅਠ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੱਦ ਕੇ—

ਪੁਨਰष੍ਟਾਭਿਰ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਦਸ਼ਾਰੇ ਦਸ਼ਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਪੁਨਰ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਚ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ

ਫਿਰ, ਇਸ਼ਾਨ ਲਈ ਅਠ, ਦਸ ਅਰੇ ਲਈ ਦਸ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਵੀ ਦਸ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—

ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਾਪਿ ਪਦ੍ਮਮਾਲਿਖ੍ਯ ਨਿਰ੍ਧਨਃ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਆਟੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਕੇ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਵੀ—

ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਂ ਤਥਾਲਿਖ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪਦਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍

ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਅਰੇ ਵਾਲਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਰਤ੍ਨਚੂਰ੍ਣਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੈਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਚ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗ੍ਰਹੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤਂ ਵਾਪਿ ਸੂਰ੍ਯਸਾਯੁਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਮ੍ ਅਪ੍ਯਾਰ੍ਥ੍ਯਾਂ षਡਸ੍ਰਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ

ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਘੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਇਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੀਮ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਂ ਚ ਵਾਮਤਸ਼੍ ਚ ਰਜੋਗੁਣਮ੍

ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੂਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੱਖੋ; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਤਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰਜੋ ਗੁਣ ਨੂੰ ਰੱਖੋ।

ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਤਮੋਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵੀਂ ਤਥਾਂਬਿਕਾਮ੍ ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਨਿ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਪਞ੍ਚਕਂ ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਅੱਗੇ ਤਮੋ ਰੂਪ, ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਭੂਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਰੱਖੋ।

ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪਞ੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਬੁਦ੍ਧੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ਉਤ੍ਤਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯ षਡਸ੍ਰੇ ਚੈਵ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲੇ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਗਲਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮੇਵ ਚ ਅਹਙ੍ਕਾਰਂ ਚ ਮਹਤਾ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍

ਆਤਮਾ, ਅੰਦਰਲਾ ਆਤਮਾ, ਜੋੜਾ, ਬੁੱਧੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤੱਤ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪਰਮ੍ ਅਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਮੰਡਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਮਾਲਿਖ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲਂ ਗੋਮਯੇਨ ਤੁ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਚਾਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍

ਗੋਚਰਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਮੰਡਲ ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੌਕੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਵਿਤਾਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਛਤ੍ਰੈਰ੍ ਵਾਪਿ ਮਨੋਰਮੈਃ ਬੁਦ੍ਬੁਦੈਰਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਹੈਮੈਰਸ਼੍ਵਤ੍ਥਪਤ੍ਰਕੈਃ

ਉਸ ਨੂੰ ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਛਤਾਂ, ਬੁੱਬਲੇ, ਅੱਧ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਸ਼ਵਤਥ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।

ਸਿਤੈਰ੍ਵਿਕਸਿਤੈਃ ਪਦ੍ਮੈ ਰਕ੍ਤੈਰ੍ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਸ੍ ਤਥਾ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮੈਰ੍ ਵਿਤਾਨਾਨ੍ਤੇ ਲਮ੍ਬਿਤਸ੍ਤੁ ਸਿਤੈਰ੍ਧ੍ਵਜੈਃ

ਚਿੱਟੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਉਤਪਲ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਛਤ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਝੰਡੇ ਲਟਕਾਓ।

ਸਿਤਮृਤ੍ਪਾਤ੍ਰਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਕੈਃ ਫਲਪਲ੍ਲਵਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਵੈਜਯਨ੍ਤੀਭਿਰ੍ ਅਂਸ਼ੁਕੈਃ

ਚਿੱਟੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਚੰਗੇ ਪੂਰੇ ਘੜੇ, ਫਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵੈਜਯੰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਓ।

ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਦੀਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ ਧੂਪੈਃ ਪਞ੍ਚਵਿਧੈਸ੍ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਦਲਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਆਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਪੰਜਾਹ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਪੰਜਾਹ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।

ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਰ੍ਣੈਸ੍ ਤਥਾ ਚੂਰ੍ਣੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚੂਰ੍ਣੈਰਥਾਪਿ ਵਾ ਏਕਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਂ ਵਿਧਾਨਤਃ

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।

ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਭਵਮ੍ ਵਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਤ੍ਰੇ ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਗਾਦ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵ ਦੇਵ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੱਖੋ; ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ।