ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਭੂਤਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ਼ੈਲਜਾਸਹਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ, ਵੱਛਾ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਸੋਮਾਦ੍ਯੈਃ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ਮਾਤृਭਿਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਵृਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੋਮ ਆਦਿ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਤਪੋਦਾਨਤੀਰ੍ਥਦੇਵੇषੁ ਯਤ੍ ਫਲਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣਿਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪਦਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਫਲ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣ ਵੱਧ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਪਲਵ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸृष੍ਟ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਨਵਂ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਨਗ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਪਮੇਖਲਮ੍
ਜਦ ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਨੰਗਾ, ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ।
ਕਪਾਲਹਸ੍ਤਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਕृष੍ਣਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਘੁੰਮਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਭੇਨ੍ਦ੍ਰਦਾਰਕਂ ਦੇਵਂ ਸਾਂਬਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸੁਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਂ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭੂषਣਮ੍
ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਬਾ ਨਾਲ, ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧੂਸਰੇ ਰੰਗ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮਾਤਮਾ।
ਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ਧਰਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਨਾਗਟਙ੍ਕਧਰਂ ਹਰਮ੍ ਸਿਂਹਾਜਿਨੋਤ੍ਤਰੀਯਂ ਚ ਮृਗਚਰ੍ਮਾਂਬਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਸਿਰ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਪੰਖੀ ਵਾਲਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਪਾਈਆਂ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਪਹਿਨਿਆ, ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਪਰਮਾਤਮਾ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਗਦਾਹਸ੍ਤਂ ਕਪਾਲੋਦ੍ਯਤਪਾਣਿਨਮ੍ ਹੁਂਫਟ੍ਕਾਰੇ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਸ਼ਬ੍ਦਿਤਾਖਿਲਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਤੀਖੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ, 'ਹੁੰ' ਤੇ 'ਫਟ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਜਿਨਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਬਿਭ੍ਰਨ੍ਤਂ ਕਮ੍ਬੁਕਂ ਤਥਾ ਹਸਨ੍ਤਂ ਚ ਨਦਨ੍ਤਂ ਚ ਪਿਬਨ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਸਾਗਰਮ੍
ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਸੰਗ ਨਾਲ ਕੌਂਚ ਵੀ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ, ਕਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਭੂਤਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ਗਣਸਂਘੈਸ੍ ਤ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਨੱਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾਨ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਮਹਾਂ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਗਾਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਚਾਰਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਅਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰੁਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ।
ਵਰਦਾਭਯਹਸ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ੂਲਪਦ੍ਮਧਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਭਾਵੇਨ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਡਰ ਮੁਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ, ਸ਼ੂਲ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਤ੍ਰੀ ਤੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਮਹਾਂ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਕਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਲਕੁਲੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ।
ਵृਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨੋਦ੍ਯਤਪਾਣਿਨਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਚੇਲੇ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਵਿਅਖਿਆ ਲਈ ਹੱਥ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਨ੍ ਯੁਗਸ਼ਤਂ ਨਰਃ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਦੀ ਇਕਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਾਮਰਾਣਾਂ ਚ ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਕਲੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਕृਤਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਿਤਾਭਸ੍ਮਾਨੁਲੇਪਿਨਃ
ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੂਦਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਲਈ।
ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਧਾਰਿਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਿਰੋਮਾਲਾਧਰਸ੍ਯ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕੇਸ਼ਕੇਨੈਕਮ੍ ਉਪਵੀਤਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਇਕ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਕਪਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਮ੍ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਲੇਵਰਂ ਚੈਵ ਬਿਭ੍ਰਤਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਵਾਮ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਰ ਹੈ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍ ਓਂਨਮੋ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਰਾष੍ਟਕਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਓਮ ਨਮੋ ਨੀਲਕੰਠਾਯ'—ਇਹ ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਹ ਸਕृਦ੍ਵਾ ਯਃ ਪਾਤਕੈਃ ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਜੋ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਜਾਲਨ੍ਧਰਾਨ੍ਤਕਂ ਦੇਵਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਧਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਲੰਧਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭੂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਂ ਜਲਂਧਰਮ੍ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਲੰਧਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਅਰ੍ਚਮਾਨੇਨ ਦੇਵੇਨ ਚਾਰ੍ਚਿਤਂ ਨੇਤ੍ਰਪੂਜਯਾ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਵਲੋਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਿष੍ਠਤੋ ऽਥ ਨਿਕੁਮ੍ਭਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚਰਣਾਂਬੁਜਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਕੁੰਭ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ।
ਵਾਮੇਤਰਂ ਸੁਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਮੇ ਚਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਚਾਦ੍ਰਿਜਾਮ੍ ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰੇ ਕੂਰ੍ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਕृਤਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ 'ਤੇ ਕੋਹਣੀ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਕੰਗਣ ਵਾਂਗ ਪਾ ਕੇ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚਾਨ੍ਧਕਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸੋਮਂ ਸੋਮਾਰ੍ਧਭੂषਣਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਨੁ ਤੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,