ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਕਲਂ ਮੁਨਯਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਦਾ ਸਂਸਾਰਵਰ੍ਤਿਨਃ ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਦਾਰਾਃ ਸਸੁਤਾ ਨਰਾਃ

ਕੁਝ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵੀ ਯਥਾ ਦੇਵੀ ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ ਤਸ੍ਮਾਦਭੇਦਬੁਦ੍ਧ੍ਯੈਵ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪ੍ਰਭੇਦਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਭੇਦ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸੱਤਾਈ ਵਿਭਾਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਯਜਨ੍ਤਿ ਦੇਹੇ ਬਾਹ੍ਯੇ ਚ ਚਤੁष੍ਕੋਣੇ षਡਸ੍ਰਕੇ ਦਸ਼ਾਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰੇ ਚ षੋਡਸ਼ਾਰੇ ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਰਕੇ

ਉਹ ਲੋਕ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਚੌਕੋਣੇ, ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ, ਬਾਰਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ, ਸੋਲਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਂਤਾਰਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਃ

ਸ਼ਿਵ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਸਦਾ-ਅਸਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।

ਤਮੇਕਮਾਹੁਰ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ਤਮਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਂ ਚ ਊਚੁਸ੍ ਤਥਾ ਤਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸਂਸਾਰਿਣਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਹੋਰ ਲੋਕ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋਗੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮਰਤਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੋਗੇਸ਼ਮ੍ ਅਸ਼ੇषਮੂਰ੍ਤਿਂ षਡਸ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਭਗਵਨ੍ਤਮੇਵ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਕਤੀ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।

ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਚੈਨਂ ਨ ਚ ਯੋਗਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਤਯਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਉਥੇ, ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ, ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਵਿਗ੍ਰਹਸਂਭਵਮ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਃ ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਗੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਮਾਸਹਿਤਂ ਦੇਵਮ੍ ਆਸੀਨਂ ਪਰਮਾਸਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਮਾਸਹਿਤਂ ਦੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਕृਤ੍ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਫਲ ਮਰਤਭੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤਿਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ ਗੇਯਨਾਟ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ

ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਿਵਵਤ੍ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਯੋਗੀ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ

ਯੋਗੀ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਤਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੀ, ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਔਮਂ ਕੌਮਾਰਮੈਸ਼ਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮੇਵ ਚ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਜਨਲੋਕਂ ਮਹਸ੍ ਤਥਾ

ਉਹ ਆਉਮ, ਕੌਮਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ, ਜਨਲੋਕ ਤੇ ਮਹਸ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਪੁਨਃ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍

ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਇੰਦਰ ਬਣ ਕੇ, ਭੁਵਰ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਵਨੇषੁ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ ਏਕਪਾਦਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਸਂਯੁਤਮ੍

ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਪੈਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ।

ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਹਰਿਂ ਵਾਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਤੁਰਾਨਨਮ੍ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਟਿਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਪ੍ਰਭਮ੍

ਹਰੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਅਠਾਈਂ ਕਰੋੜ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਹृਦਯਾਤ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਵਾਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਵੈ ਬੁਦ੍ਧਿਦੇਸ਼ਤਃ

ਪਚੀਸ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਸਿੱਧਾ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹੈ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਹਙ੍ਕਾਰਾਤ੍ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਦੇਵ ਲੀਲਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ, ਉਥੋਂ ਤੱਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ।

ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਦਮੂਲਾਤ੍ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਦੇਸ਼ਾਜ੍ਜਲਂ ਤਥਾ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਹृਦਯਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ

ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਅੱਗ, ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਣ੍ਠਾਤ੍ਸੋਮਂ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯਾਨ੍ਮਸ੍ਤਕਾਦ੍ਦਿਵਮ੍ ਸृष੍ਟੈਵਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍

ਗਲੇ ਤੋਂ ਸੋਮ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਆਪ, ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਸਿੱਧੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਗਂ ਦੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਧਾਨਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਪਾਦਂ ਸਪ੍ਤਹਸ੍ਤਂ ਚ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਦ੍ਵਿਸ਼ੀਰ੍षਕਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ, ਸੱਤ ਹੱਥਾਂ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਕਲ੍ਪਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਖੀ ਨਰਃ ਕ੍ਰਮਾਦਾਗਤ੍ਯ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤਗੋ ਭਵੇਤ੍

ਉਥੇ, ਲੱਖਾਂ कल्पਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨੁੱਖ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵृषਾਰੂਢਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸੋਮਂ ਸੋਮਾਰ੍ਧਭੂषਣਮ੍ ਹਯਮੇਧਾਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਸਃ

ਜੋ ਵੱਛੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਞ੍ਚਨੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਵਾਈ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਿਵਯ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਸਹਿਤਂ ਦੇਵਂ ਸਾਮ੍ਬਂ ਸਰ੍ਵਗਣੈਰ੍ਵृਤਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਦ੍ਵੈ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਨੰਦੀ, ਅੰਬਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਵृषਸਂਯੁਤੈਃ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਨਵਦੁਰ੍ਲਭੈਃ

ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਹਨ—

ਨृਤ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਪ੍ਸਰਃਸਂਘੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਚੌਂਫੇਰੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਿਵਯ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਗਣਪਤਿ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ੈਲਜਾਸਹਿਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ

ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਨੱਚਦੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।