ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਰ੍ਥੋ ਵਿਚਾਰਤੋ ਨਾਸ੍ਤੀਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਦਿਨਃ ਨਿष੍ਕਲਃ ਸਕਲਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਮਯਂ ਤਤਃ

ਕੁਝ ਤੱਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ।

ਵ੍ਯੋਮੈਕਮਪਿ ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਸ਼ਰਾਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪृਥਕ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯੇਤਿ ਚਾਪਰੇ

ਓ ਸਤਕਰਮੀਓ, ਜਿਵੇਂ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਆਕਾਸ਼ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਇਕੱਤਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਜਗਤਾਮ੍ ਏਕਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਦਿਵਾਕਰਃ ਏਕੋ ऽਪਿ ਬਹੁਧਾ ਦृष੍ਟੋ ਜਲਾਧਾਰੇषੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ

ਸਮਝਣ ਲਈ, ਓ ਸਤਕਰਮੀਓ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਇੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।

ਜਨ੍ਤਵੋ ਦਿਵਿ ਭੂਮੌ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਪਾਞ੍ਚਭੌਤਿਕਾਃ ਤਥਾਪਿ ਬਹੁਲਾ ਦृष੍ਟਾ ਜਾਤਿਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਿਭੇਦਤਃ

ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਜੀਵ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਤੀ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।

ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਦ੍ਯਤ੍ ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਭੇਦੋ ਜਨਾਨਾਂ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸੋ ਵਿਚਾਰਤਃ

ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਜਾਣੋ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦਾ ਭਾਸ਼ਾ ਕੇਵਲ ਦਿੱਖ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੇ।

ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍ ਦੁਃਖੀ ਚ ਭੋਗਂ ਦੁਃਖਂ ਚ ਨਾਨੁਭੂਤਂ ਵਿਚਾਰਤਃ

ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਜਾਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੇ, ਨਾ ਸੁਖ ਤੇ ਨਾ ਦੁੱਖ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੋਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਮਾਹੁਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਗਾਃ ਹृਦਿ ਸਂਸਾਰਿਣਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਕਲਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਅਰਥ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਯੋਗਿਨਾਂ ਨਿष੍ਕਲੋ ਦੇਵੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਜਗਨ੍ਮਯਃ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਪੁਰ੍ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ

ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਿष੍ਕਲਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚੈਕਂ ਤਤਃ ਸਕਲਨਿष੍ਕਲਮ੍ ਤृਤੀਯਂ ਸਕਲਂ ਚੈਵ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ

ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਓ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਮੁਹੁਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਦਾ ਸਕਲਨਿष੍ਕਲਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਹृਦਯੇ ਕੇਚਿਚ੍ ਛਿਵਲਿਙ੍ਗੇ ਵਿਭਾਵਸੌ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੁੜ ਮੁੜ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।

ਸਕਲਂ ਮੁਨਯਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਦਾ ਸਂਸਾਰਵਰ੍ਤਿਨਃ ਏਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਦਾਰਾਃ ਸਸੁਤਾ ਨਰਾਃ

ਕੁਝ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਥਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵੀ ਯਥਾ ਦੇਵੀ ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ ਤਸ੍ਮਾਦਭੇਦਬੁਦ੍ਧ੍ਯੈਵ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪ੍ਰਭੇਦਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਭੇਦ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸੱਤਾਈ ਵਿਭਾਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਯਜਨ੍ਤਿ ਦੇਹੇ ਬਾਹ੍ਯੇ ਚ ਚਤੁष੍ਕੋਣੇ षਡਸ੍ਰਕੇ ਦਸ਼ਾਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰੇ ਚ षੋਡਸ਼ਾਰੇ ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਰਕੇ

ਉਹ ਲੋਕ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਚੌਕੋਣੇ, ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ, ਬਾਰਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ, ਸੋਲਾਂ ਸਪੋਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਂਤਾਰਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਃ

ਸ਼ਿਵ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਸਦਾ-ਅਸਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।

ਤਮੇਕਮਾਹੁਰ੍ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ਤਮਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਂ ਚ ਊਚੁਸ੍ ਤਥਾ ਤਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸਂਸਾਰਿਣਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਹੋਰ ਲੋਕ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋਗੇਨ ਸ਼ੁਭੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮਰਤਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੋਗੇਸ਼ਮ੍ ਅਸ਼ੇषਮੂਰ੍ਤਿਂ षਡਸ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਭਗਵਨ੍ਤਮੇਵ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਕਤੀ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।

ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਰੇ ਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਚੈਨਂ ਨ ਚ ਯੋਗਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਤਯਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਉਥੇ, ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਚ, ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਵਿਗ੍ਰਹਸਂਭਵਮ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਃ ਫਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ

ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਗੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਮਾਸਹਿਤਂ ਦੇਵਮ੍ ਆਸੀਨਂ ਪਰਮਾਸਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਮਾਸਹਿਤਂ ਦੇਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸਕृਤ੍ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਫਲ ਮਰਤਭੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤਿਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ ਰੁਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ ਗੇਯਨਾਟ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ

ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਿਵਵਤ੍ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਯੋਗੀ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ

ਯੋਗੀ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਤਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੀ, ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਔਮਂ ਕੌਮਾਰਮੈਸ਼ਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮੇਵ ਚ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਜਨਲੋਕਂ ਮਹਸ੍ ਤਥਾ

ਉਹ ਆਉਮ, ਕੌਮਾਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਵੈਸ਼ਣਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ, ਜਨਲੋਕ ਤੇ ਮਹਸ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਪੁਨਃ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕੇ ਭੋਗਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍

ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਇੰਦਰ ਬਣ ਕੇ, ਭੁਵਰ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਵਨੇषੁ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ ਏਕਪਾਦਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਸਂਯੁਤਮ੍

ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਪੈਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ।

ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਹਰਿਂ ਵਾਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਤੁਰਾਨਨਮ੍ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਟਿਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਪ੍ਰਭਮ੍

ਹਰੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਅਠਾਈਂ ਕਰੋੜ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਹृਦਯਾਤ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਵਾਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਵੈ ਬੁਦ੍ਧਿਦੇਸ਼ਤਃ

ਪਚੀਸ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਸਿੱਧਾ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹੈ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹੈ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਹਙ੍ਕਾਰਾਤ੍ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਦੇਵ ਲੀਲਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ, ਉਥੋਂ ਤੱਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ।

ਪृਥਿਵੀਂ ਪਾਦਮੂਲਾਤ੍ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਦੇਸ਼ਾਜ੍ਜਲਂ ਤਥਾ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਹृਦਯਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ

ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਅੱਗ, ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।