ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸਨਾਤਨਃ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੈਃ ਸਮਮ੍
ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਃ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸੁਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਣਵੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਰਾਯਣੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਸਮੇਤ—
ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਣਵੈਰ੍ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਸ੍ਤਥਾਵਿਧੈਃ ਦ੍ਵਿਧਾ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੌਂਕਾਰਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਰਾਯਣਃ
ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਣਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ—
ਤਤਸ਼੍ਚੌਂਕਾਰਮ੍ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ ਜ੍ਞਾਨਾਮृਤੇਨ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯ੍ ਆਪੂਰ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਓਂਕਾਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਭਰ ਲੈਣਾ—
ਗੁਣਤ੍ਰਯਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾਖ੍ਯਮ੍ ਅਹਙ੍ਕਾਰਂ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾ ਬੁਦ੍ਧੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ
ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਜੋ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਹੇ ਸਤਕਰਮੀਓ, ਤੱਤ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ—
ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਯੁਗਲਂ ਤਥਾ ਚਿਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭਸ੍ਮੇਤਿ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਚਿੱਤ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਪর্শ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੁਰ੍ਭਸ੍ਮੇਤਿ ਚ ਵ੍ਯੋਮ ਤਥਾਮ੍ਭਃ ਪृਥਿਵੀ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਯਾਯੁषਂ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਚ ਧੂਲਯੇਦ੍ ਭਸਿਤੇਨ ਯਃ
ਹਵਾ ਦੀ ਭਸਮ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਸਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ—ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ, ਸ਼ਾਮ—ਭਸਮ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ਭਵੇਨ ਪਾਸ਼ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਜੋਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਵਰਤ ਭਵ ਨੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਵਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਲਿਙ੍ਗੇ ਪੁਰਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵੀ।
ਪਸ਼ਵੋ ਨੈਵ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਵਰ੍षਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਤਾਃ ਅਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਕੋਈ ਜੀਵ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਪਸ਼ੁ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਬਾਹ੍ਯੇ ਚਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਚੈਵ ਮਨ੍ਯੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਮਮ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯੈषਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!
ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍ ਸਾ ਹਾਨਿਸ੍ਤਨ੍ਮਹਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਸ ਮੋਹਃ ਸਾ ਚ ਮੂਕਤਾ
ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਾ ਪੂਜਣੀ, ਉਹ ਘਾਟ, ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼, ਭੁਲੇਖਾ ਤੇ ਚੁੱਪੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਵਾ ਸ਼ਿਵਮੇਕਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਭਵਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਯੇ ਚ ਭਵਪ੍ਰਣਤਚੇਤਸਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਇਕ ਪਲ ਜਾਂ ਛਿਨ ਲਈ ਵੀ, ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਜੋ ਭਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਹਨ,
ਭਵਸਂਸ੍ਮਰਣੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਨ ਤੇ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਭਾਜਨਮ੍ ਭਵਨਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਮਾਭਰਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਭਵ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਸੋਹਣੇ ਘਰ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣੇ, ਤੇ ਸਤਰੀਆਂ,
ਧਨਂ ਵਾ ਤੁष੍ਟਿਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਵਿਧੇਃ ਫਲਮ੍ ਯੇ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯੇ ਤੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤੁ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੱਕ ਧਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਗਵਾਦੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਰਾਜ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਲਿੰਗ-ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ।
ਹਤ੍ਵਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਟੁੱਟ ਕੇ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸਾੜ ਕੇ,
ਯਜੇਦੇਕਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਾਪੈਃ ਸ ਪ੍ਰਲਿਪ੍ਯਤੇ ਸ਼ੈਲਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਦੀਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਪੱਥਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਇष੍ਟਾਭਿਰ੍ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਾਹੀ ਗਈਆਂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਤੇ ਭਸਮ ਲਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵੈਵਂ ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਾਨੁਰੂਪਤਃ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਦਦੌ ਤੇषਾਂ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਂ ਸਦਾ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਹੈਮਂ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਃ ਸੁਤਃ
ਇੰਦਰਨੀਲ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਦਾ ਹੈ; ਪਦਮਰਾਗ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸ਼ਕਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ ਤਥਾ ਰੌਪ੍ਯਂ ਵਸਵਃ ਕਾਨ੍ਤਿਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਆਰਕੂਟਮਯਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਸਦਾ
ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਰੌਪ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਵਸੂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਵਾਯੂ ਆਰਕੂਟ ਦਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਸੋਮਰਾਡ੍ ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਲਿਙ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਸਫਾਟਿਕ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਆਦਿਤਿਆ ਤਾਮਬੇ ਦਾ, ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਮੋਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਨਾਗਾਃ ਪ੍ਰਵਾਲਕਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਯੋਮਯਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਮਹਾਨਾਗ ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਗੇ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਦੈਤ Iron ਦਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਖਸ Iron ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਹਿਕਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਹਮਯਂ ਗਣਾਃ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਸੈਕਤਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਗੁਹ੍ਯਕ ਤਿੰਨ ਧਾਤੂਆਂ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਗਣ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਤੂਆਂ ਦਾ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਰੇਤ ਦਾ, ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦਾਰੁਜਂ ਨੈਰृਤਿਰ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਮੋ ਮਾਰਕਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਨੀਲਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਭਸ੍ਮਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਨੈਰਿਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਯਮ ਮਾਰਕਟ ਦਾ ਸੋਹਣਾ, ਨੀਲ ਆਦਿ ਰੁਦਰ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭਸਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ਮਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਗੁਹੋ ਵੈ ਗੋਮਯਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਮੁਨਯੋ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਮਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਵ੍ਰਖ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਗੁਹਾ ਗੋ-ਮਯ ਦਾ, ਤੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦਾ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਵਾਮਾਦ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਪਲਿਙ੍ਗਂ ਤੁ ਗਨ੍ਧਲਿਙ੍ਗਂ ਮਨੋਨ੍ਮਨੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਰਤ੍ਨੇਨ ਕृਤਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਵਾ
ਵਾਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਮਨੋਨਮਨੀ ਸੁਗੰਧ ਲਿੰਗ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਰੁਦਰ ਲਈ ਰਤਨ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਹੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੂਜਦੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਹੈਮਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਵੇਦਿਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਉਗ੍ਰਾ ਪਿष੍ਟਮਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਾਜ੍ਯਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਦੁਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਉਸਦੇ ਵੇਦੀ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੀਠ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟ — ਇਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਵੇਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਧਿਮਯਂ ਪਿਸ਼ਾਚਾਃ ਸੀਸਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਲੇਭਿਰੇ ਚ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਦਹੀਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ; ਪਿਸਾਚ ਸੀਸੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਸੀ।