ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਮਲਾਸਨਸਂਸ੍ਥਾਯ ਵਿਮਲਾਰ੍ਥਾਰ੍ਥਰੂਪਿਣੇ ਯੋਗਪੀਠਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਾਯ ਯੋਗਿਨੇ ਯੋਗਦਾਯਿਨੇ

ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਥ ਤੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਯੋਗੀ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਾਯ ਸਦਾ ਨੀਵਾਰਸ਼ੂਕਵਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਾਰਾਯ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਾਰਰਤਾਯ ਤੇ

ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਵਾਰਾ ਚੀਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਵਿੱਚ ਰਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਾਰਰਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥਿਤਾਯ ਚ ਧਾਰਣਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਾਰਣਾਭਿਰਤਾਯ ਤੇ

ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਵਿੱਚ ਰਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾ ਬਣੇ, ਧਾਰਣਾ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਸਦਾ ਧਾਰਣਾ ਵਿੱਚ ਰਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਧਾਰਣਾਭ੍ਯਾਸਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ ਚ ਧ੍ਯਾਨਾਯ ਧ੍ਯਾਨਰੂਪਾਯ ਧ੍ਯਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ

ਧਾਰਣਾ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕੇ, ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਧਿਆਨ ਰੂਪ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਧ੍ਯੇਯਾਯ ਧ੍ਯੇਯਗਮ੍ਯਾਯ ਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਨਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਧ੍ਯੇਯਾਨਾਮਪਿ ਧ੍ਯੇਯਾਯ ਨਮੋ ਧ੍ਯੇਯਤਮਾਯ ਤੇ

ਧਿਆਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ, ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸਮਾਧਾਨਾਭਿਗਮ੍ਯਾਯ ਸਮਾਧਾਨਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਸਮਾਧਾਨਰਤਾਨਾਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਾਰ੍ਥਰੂਪਿਣੇ

ਜੋ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਰਵਿਕਲਪ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਦਗ੍ਧ੍ਵੋਦ੍ਧृਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਂ ਰੁਦ੍ਰ ਪੁਰਤ੍ਰਯਂ ਹਿ ਕਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ ਕਥਮੀਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋष੍ਯੇ ਹਿ ਤੁष੍ਟਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਤੁਭ੍ਯਮ੍

ਰੁਦਰ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਉਠਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਸਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ?

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤੁष੍ਟ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਅਪਿ ਦੇਵਦੇਵ ਏਤੇ ਗਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਣੈਃ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਗਣੇਸ਼ ਤੁਭ੍ਯਮ੍

ਭਗਤੀ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਚੰਭੀ ਦਿੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਰਦੇ ਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਵਿਭੋ ऽਸਿ ਦਗ੍ਧੁਂ ਪੁਰਤ੍ਰਯਂ ਚੈਵ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਂ ਚ ਲੀਲਾਲਸੇਨਾਂਬਿਕਯਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਦਗ੍ਧਂ ਕਿਲੇषੁਸ਼੍ ਚ ਤਦਾਥ ਮੁਕ੍ਤਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।

ਕृਤੋ ਰਥਸ਼੍ਚੇषੁਵਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਸ਼ਰਸਨਂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਅਨੇਕਯਤ੍ਨੈਸ਼੍ ਚ ਮਯਾਥ ਤੁਭ੍ਯਂ ਫਲਂ ਨ ਦृष੍ਟਂ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਸਂਘੈਃ

ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਤੀਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।

ਰਥੋ ਰਥੀ ਦੇਵਵਰੋ ਹਰਿਸ਼੍ ਚ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਪਿਤਾਮਹੌ ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇ ਭਗਵਨ੍ ਕਥਂ ਤੁ ਸ੍ਤੋष੍ਯੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਤੋष੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ

ਰਥ, ਰਥੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵ, ਹਰੀ, ਰੁਦਰ ਆਪ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਹੋ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਹੀ।

ਅਨਨ੍ਤਪਾਦਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਬਾਹੁਰ੍ ਅਨਨ੍ਤਮੂਰ੍ਧਾਨ੍ਤਕਰਃ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚ ਅਨਨ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕਥਮ੍ ਈਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤੋष੍ਯੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਤੋष੍ਯਂ ਕਥਮੀਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾਮ੍

ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ, ਬਾਂਹਾਂ, ਸਿਰ ਅੰਤਹੀਨ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ; ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਹੀਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਐਸੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਲਾਹ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?

ਨਮੋਨਮਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਭਵਾਯ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਸ੍ਥੂਲਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਦੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ

ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਿਵ, ਰੁਦਰ, ਸ਼ਰਵ, ਭਵ—ਤੁਸੀਂ ਮੋਟੇ, ਸੁੱਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਕੇ, ਸੁੱਕੀ ਮਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸ੍ਰष੍ਟ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਂ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਦਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਮਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ

ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਚਨਹਾਰ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਾਯ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਯ ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਦ੍ਭਿਃ ਸਤਤਂ ਸ੍ਤੁਤਾਯ ਵੇਦਾਤ੍ਮਰੂਪਾਯ ਭਵਾਯ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਤਾਯ ਮਧ੍ਯਾਯ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਯ

ਜੋ ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਅੰਤ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਭਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੂਨ੍ਯਾਯ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਸ਼ੂਨ੍ਯਾਯ ਚ ਲਿਙ੍ਗਿਨੇ ਚ ਅਲਿਙ੍ਗਿਨੇ ਲਿਙ੍ਗਮਯਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਾਯ ਵੇਦਾਦਿਮਯਾਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍

ਜੋ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੂਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੂਤ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਮੂਰ੍ਧਾਨਨਿਕृਨ੍ਤਨਾਯ ਮਮਾਦਿਦੇਵਸ੍ਯ ਚ ਯਜ੍ਞਮੂਰ੍ਤੇਃ ਵਿਧ੍ਵਾਨ੍ਤਭਙ੍ਗਂ ਮਮ ਕਰ੍ਤੁਮੀਸ਼ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਭੂਮੌ ਕਰਜਾਗ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾ

ਰੁਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਦਿ ਦੇਵ ਦੀ ਯਜਨ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ।

ਅਹੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਤਵ ਦੇਵਦੇਵ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਸੁਰਾਸੁਰੇਸ਼ ਦੇਹੀਵ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਸੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਰੂਪਤਤ੍ਤ੍ਵ

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਭ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ; ਦੇਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਤਮ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ।

ਏਕਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮੇਕਂ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਮੇਕਂ ਹ੍ਯਮੂਰ੍ਤਮ੍ ਏਕਂ ਦृष੍ਟਂ ਵਾਙ੍ਮਯਂ ਚੈਕਮੀਸ਼ਂ ਧ੍ਯੇਯਂ ਚੈਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤੇ

ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋ, ਮੋਟਾ; ਇੱਕ ਹੋ, ਸੁੱਕਾ; ਇੱਕ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਕਾ; ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ; ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ; ਇੱਕ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਬੋਲ ਦਾ, ਇੱਕ ਮਾਲਕ, ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਅਚੰਭੀ ਸੱਚਾਈ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।

ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦृष੍ਟਂ ਯਤ੍ਪਦਾਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਦृष੍ਟਂ ਨੂਨਂ ਭਾਤਿ ਮਨ੍ਯੇ ਨ ਚਾਪਿ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਨੋ ਵੈ ਦੈਵਕੀਸ਼ਾਨ ਦੇਵੈਰ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੈਰਪ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਕਥਂ ਤੁ

ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਦਿੱਖੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਦਿੱਖੀ ਹੋਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵੀ ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਦਿਵ੍ਯਃ ਕ੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵਯਂ ਕ੍ਵ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਵ ਚ ਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਲਪਨ੍ਤਮੀਸ਼ ਪਿਤਾਮਹਂ ਮਾਂ ਭਗਵਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ

ਤੇਰਾ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਿੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ? ਭਗਤੀ ਕਿੱਥੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਿੱਥੇ? ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।

ਯ ਇਮਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾ ਭੁਵਿ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪਠੇਤ੍ ਸ ਚ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਪਾਪਬਨ੍ਧਨਂ ਭਵਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਰਸ਼ਾਸਿਤੁਃ ਸ੍ਤਵਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰਾਨਨੇਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਹਸਞ੍ਸ਼ੈਲਸੁਤਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਤਵਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਨੁਭਾਵਂ ਮਹਾਭੁਜੋ ਮਨ੍ਦਰਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਸੀ

ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਮਹਾ ਬਾਹੂ, ਮਹਾ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।

ਸ੍ਤਵੇਨਾਨੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਦ੍ਮਜ ਵਰਾਨ੍ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍

ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਦਮਜਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।

ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਭਗਵਾਨ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਭਗਵਾਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪਰਾਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਦਿੱਲ, ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਮਸਵਾਮੀ।

ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਸਾਰਥ੍ਯੇਨ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ

ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਬਣ ਕੇ ਦਇਆ ਕਰ।

ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਂਬਂ ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਮ੍

ਜਨਾਰਦਨ ਭੀ, ਭਗਵਾਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਾਂਬ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।

ਵਾਹਨਤ੍ਵਂ ਤਵੇਸ਼ਾਨ ਨਿਤ੍ਯਮੀਹੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਵਾਹਨ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।