ਅਥਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਗਨੇਤ੍ਰਨਿਪਾਤਨਮ੍ ਪੁष੍ਯਯੋਗੇ ऽਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਲੀਲਾਵਸ਼ਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਾ ਦੇ ਨੇਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਤਵ ਮਹਾਦੇਵ ਚੇष੍ਟੇਯਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਸ੍ਤਵ ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੇ ਇਹ ਕੰਮ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਥਾਪਿ ਦੇਵਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਪਾਪਿਨਃ ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਲੀਲਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ ਪਾਪੀ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਖੇਡ ਛੱਡ ਦੇ।
ਕਿਂ ਰਥੇਨ ਧ੍ਵਜੇਨੇਸ਼ ਤਵ ਦਗ੍ਧੁਂ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਇषੁਣਾ ਭੂਤਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਰਥ, ਝੰਡਾ, ਤੀਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਣ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਪੁष੍ਯਯੋਗੇ ਤ੍ਵਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਰਂ ਦਗ੍ਧੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ ਯਾਵਨ੍ਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਯੋਗਂ ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ
ਜਦ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਹੀ।
ਦਗ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਪੁਰਾਣਿ ਵੈ ਅਥ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ਤਦਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਤੂੰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦੇ; ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਰਤ੍ਰਯਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਭਸ੍ਮ ਵੈ ਕृਤਮ੍ ਸੋਮਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਰੇਵ ਚ
ਵਿਰੂਪਾਖ਼ ਨੇ ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸੋਮ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਕਾਲ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮ੍ ਦਗ੍ਧਮਪ੍ਯਥ ਦੇਵੇਸ਼ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੀਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸੜ ਗਿਆ।'
ਅਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਰਂ ਮੋਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ ਅਥ ਸਂਮृਜ੍ਯ ਧਨੁषੋ ਜ੍ਯਾਂ ਹਸਨ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਨਃ
ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਤੀਰ ਛੱਡ; ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਪੋਂਝੀ।
ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਕृष੍ਯਾਕਰ੍ਣਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਰਃ ਸ਼ਰਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛੱਡਿਆ; ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਤੀਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਰੇਜੇ ਪੁਰਤ੍ਰਯਂ ਦਗ੍ਧਂ ਦੈਤ੍ਯਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਂ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਦ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇषੁਣਾ ਤੇਨ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰੇਣੇਵ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ਯੇ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲੋਕ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਦੈਤ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਜਣ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਤਦਾ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਯਯੁਃ ਪੂਜਾਵਿਧੇਰ੍ਬਲਾਤ੍ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ। ਇੰਦਰ, ਉਪੇਂਦਰ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹੇ।
ਭਯਾਦ੍ਦੇਵਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਦੇਵੀਂ ਹਿਮਵਤਃ ਸੁਤਾਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਂ ਤਦਾਨੀਕਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ—
ਕਿਂ ਚੇਤ੍ਯਾਹ ਤਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਨਨ੍ਦਿਨਮਿਨ੍ਦੁਭੂषਣਂ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਪਰ੍ਵਤਰਾਜਸਂਭਵਾਮ੍ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਚਾਦ੍ਰਿਸੁਤਾਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਦੇਵਗਣਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਨੰਦਿਨ, ਜੋ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਹृਦਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸਮਾਹਿਤਃ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਭਵਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਾਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਵ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥ ਪ੍ਰਸੀਦਾਨਨ੍ਦਦਾਵ੍ਯਯ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਅਮਰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਰੁਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਾਯ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਮੂਰ੍ਤਯੇ ਆਤ੍ਮਤ੍ਰਯੋਪਵਿष੍ਟਾਯ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਅਘੋਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ਅਘੋਰਾष੍ਟਕਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ, ਅਘੋਰਾ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਅਠ ਅਘੋਰਾ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ, ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਮ੍ ਅष੍ਟਕਾਸ਼ਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਖਾਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਅਂਬਿਕਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੇ ਧਵਲਸ਼੍ਯਾਮਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਾਮਰਾਯ ਚ
ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਅੱਧ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਸਫੈਦ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾਯ ਸੋਮਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਯ ਤ੍ਰਿਦੇਵਾਯ ਵषਟ੍ਕਾਰਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਵੱਡੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ, ਸੋਮ, ਵਰ ਦਾਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਧ੍ਯੇ ਗਗਨਰੂਪਾਯ ਗਗਨਸ੍ਥਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਅष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾष੍ਟਰੂਪਾਯ ਅष੍ਟਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਅਠ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਅਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਠ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ ਚ ਪਞ੍ਚਧਾ ਪਞ੍ਚਧਾ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ਰੀਰਿਣੇ
ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ, ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਪ੍ਰਕਾਰਾਯ ਅਕਾਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਾਯ ਉਕਾਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਚੌਂਸਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, 'ਅ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ; ਬਤੀ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, 'ਉ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਮਕਾਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ਅष੍ਟਧਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਅਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਸੋਲਾਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, 'ਮ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਠ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਓਙ੍ਕਾਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਯ ਚ ਗਗਨੇਸ਼ਾਯ ਦੇਵਾਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਪ੍ਤਲੋਕਾਯ ਪਾਤਾਲਨਰਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਅष੍ਟਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾष੍ਟਰੂਪਾਯ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਾਯ ਚ
ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅੱਠ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਉੱਚ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਾਯ ਚ ਤੇ ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਦਯੁਕ੍ਤਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਰਵ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।