ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਜ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ ਚ ਗਣੇਸ਼ਾਨਂ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਇष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ; ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਭਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਕਣ੍ਟਕਿਤਤ੍ਵਚਃ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਜ੍ਰਿਣੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਚ ਖੇਚਰਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਭਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਵਵृषੁਸ਼੍ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਨਨ੍ਦਿਨੋ ਗਗਨੋਦਿਤਮ੍ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਰੇਜੇ ਤੁष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁष੍ਟ੍ਯਾ ਯਥਾਰ੍ਥਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਸੱਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਨਨ੍ਦੀ ਭਵਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਯਾਤੁ ਸ੍ਨਾਤਯਾ ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਪृष੍ਠਂ ਵृषਸ੍ਯ ਤਤ੍
ਨੰਦੀ ਤੇ ਭਵ, ਚੰਦ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਤੁ ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸਂਵृਤੋ ਨਨ੍ਦੀ ਵृषਪृष੍ਠੇ ਰਰਾਜ ਸਃ
ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਛਤ, ਪਿਆਰੇ ਧਾਰਮਿਕੋ, ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਨੰਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੱਛ ਦੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦਿਵਃ ਪृष੍ਠੇ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਆਸਮਾਨ 'ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਗਣਪੇਸ਼ਾਨਂ ਦੇਵਦੇਵਮਿਵਾਪਰਮ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਯ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪ੍ਯਰਤਾਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੂਜੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਨੰਦੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਜਾਪ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਰਤਾਯ ਤੇ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਗਣਨਾਥਾਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਦਾਯ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯਾਰ੍ਤਿਹਾਰਿਣੇ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਵਜ੍ਰਨਿਵਾਰਿਣੇ ਵਜ੍ਰਾਲਂਕृਤਦੇਹਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣਾਰਾਧਿਤਾਯ ਤੇ
ਵਜਰ (ਬਿਜਲੀ) ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਰਕ੍ਤਾਯ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਾਯ ਰਕ੍ਤਾਂਬਰਧਰਾਯ ਤੇ ਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਵਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਲੋਕ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸੇਨਾਧਿਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ਭੂਤਾਨਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਪਾਪਹਾਰਿਣੇ
ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਪਤਯੇ ਰੌਦ੍ਰਪਾਪਹਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸੌਮ੍ਯਾਯ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਛਿਵਾਤ੍ਮਜਃ ਰਥਂ ਚ ਸਾਰਥਿਂ ਸ਼ਂਭੋਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਸ਼ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਰਥ, ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ, ਧਨੁ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨष੍ਟਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ਅਥ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਥਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਰਥਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਥ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਰਥੋ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਦਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਬਣਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਵਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ
ਉਹ ਰਥ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਰਥਾਙ੍ਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਸੋਮ ਏਵ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਂ ਹਿ षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਰਥ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਹੀਆ ਸੂਰਜ ਸੀ, ਖੱਬਾ ਪਹੀਆ ਚੰਦ ਸੀ; ਸੱਜਾ ਪਹੀਆ ਬਾਰਾਂ ਤੀਲੇ, ਖੱਬਾ ਸੋਲਾਂ ਤੀਲੇ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਰੇषੁ ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਾਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ षੋਡਸ਼ਾਰੇषੁ ਕਲਾ ਵਾਮਸ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਪਹੀਆਂ 'ਤੇ, ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਖੱਬੇ ਸੋਲਾਂ ਤੀਲੇ ਵਾਲੇ ਪਹੀਏ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕੋ।
ऋਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਚ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯ ਵਾਮਸ੍ਯੈਵ ਤੁ ਭੂषਣਮ੍ ਨੇਮ੍ਯਃ षਡृਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯੋਰ੍ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਉਸ ਖੱਬੇ ਪਹੀਏ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ (ਤਾਰਾ-ਮੰਡਲ) ਸਜਾਵਟ ਵਜੋਂ ਸਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਦੋਵੇਂ ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਛੇ ਰੁਤਾਂ, ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪੁष੍ਕਰਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਰਥਨੀਡਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਦਰਃ ਅਸ੍ਤਾਦ੍ਰਿਰੁਦਯਾਦ੍ਰਿਸ਼੍ ਚ ਉਭੌ ਤੌ ਕੂਬਰੌ ਸ੍ਮृਤੌ
ਰਥ ਦਾ ਮੱਧ-ਸਥਾਨ ਪਦਮ (ਕੰਵ) ਸੀ, ਰਥ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਸੀ; ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਧੁਰੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਮਹਾਮੇਰੁਰ੍ ਆਸ਼੍ਰਯਾਃ ਕੇਸਰਾਚਲਾਃ ਵੇਗਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਯਨੇ ਚਕ੍ਰਸਂਗਮੌ
ਇਸ ਰਥ ਦੀ ਨੀਂਹ ਮਹਾਂਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਕੇਸਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਚਲਣੀ ਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਉਸ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਮਿਲਣ ਹਨ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਬਨ੍ਧੁਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਤਸ੍ਯ ਕਾष੍ਠਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਘੋਣਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ਦਣ੍ਡਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਸ਼੍ ਚ ਵੈ
ਇਸ ਦੇ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੰਧੁਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, spokes ਕਲਾਂ ਹਨ, ਹਿੱਸੇ ਕਾਠਾਂ ਹਨ, ਪਿੰਨੀਆਂ ਅਕਸ-ਦੰਡ ਹਨ, ਤੇ ਪਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਲੱਕੜ ਹਨ।
ਨਿਮੇषਾਸ਼੍ਚਾਨੁਕਰ੍षਾਸ਼੍ ਚ ਈषਾ ਚਾਸ੍ਯ ਲਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵਰੂਥਂ ਰਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਾਵੁਭੌ ਧ੍ਵਜੌ
ਨਿਮੇਸ਼ ਤੇ ਛੋਟੇ ਹਿੱਸੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਮਾਪ ਲਵਾ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਓੜਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਝੰਡੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਰਾਗੋ ਦਣ੍ਡੋ ऽਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾ ਦਣ੍ਡਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸਂਧਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਹਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਗ੍ਨਯਃ
ਧਰਮ, ਵੈਰਾਗ, ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਦੰਡ ਹਨ; ਯਜਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੰਡਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਉਸ ਦੇ ਜੋੜ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਅੱਗਾਂ ਉਸ ਦੇ ਧਾਤੂ ਹਨ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤਕੋਟੀ ਤੌ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਵੁਭੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਈषਾਦਣ੍ਡਸ੍ਤਥਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਨਡ੍ਵਲਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਦੋ ਅੰਤ ਧਰਮ ਤੇ ਕਾਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਸ਼ਾ ਦੰਡ ਅਵਿਆਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਉਸ ਦੀ ਨੱਡੀ ਹੈ।
ਕੋਣਸ੍ ਤਥਾ ਹ੍ਯਹਙ੍ਕਾਰੋ ਭੂਤਾਨਿ ਚ ਬਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ਤਸ੍ਯੈਵ ਭੂषਣਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਕੋਣ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ, ਭੂਤ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗਹਣੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਗਤਿਰਸ੍ਯੈਵ ਵੇਦਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਪਦਾਨਿ ਭੂषਣਾਨ੍ਯੇਵ षਡਙ੍ਗਾਨ੍ਯੁਪਭੂषਣਮ੍
ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਚਲਣ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੈ; ਵੇਦ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਨ; ਪਦ ਉਸ ਦੇ ਗਹਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਛੇ ਅੰਗ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਨ੍ਯਾਯਮੀਮਾਂਸਾਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ਵਾਲਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਪਟਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਪੁਰਾਣ, ਨਿਆਯ, ਮੀਮਾਂਸਾ, ਤੇ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਇਹ ਸਭ ਚਾਦਰਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।